W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonała w maju 2007 r. wypłaty na rzecz wspólnika wnioskodawcy tj. osoby prawnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, dywidendy za rok obrachunkowy 2006 r. Wspólnik wnioskodawcy jest spółką, której udziałowcami są zagraniczne osoby prawne. Z uwagi na to, iż wspólnik wnioskodawcy nie udokumentował, iż podlega w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (certyfikat rezydencji), na dzień wypłaty dywidendy tj. na dzień 29 maja 2007 r., wnioskodawca wypłacił wspólnikowi dywidendę pomniejszoną o zryczałtowany podatek dochodowy od dywidendy w obawie o ewentualne konsekwencje wynikające z treści art. 30 § 3 Ordynacji podatkowej. Zgodnie bowiem z treścią w/w przepisu płatnik odpowiada całym swoim majątkiem za niepobrany podatek lub podatek pobrany i niewpłacony do organu podatkowego. Wnioskodawca uznał bowiem, iż jeżeli wspólnik uzyska stosowny certyfikat rezydencji w późniejszym terminie będzie mógł ubiegać się o odzyskanie uiszczonego przez wnioskodawcę podatku od dywidendy przy zastosowaniu instytucji wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Podstawę prawna opisanych wyżej działań wnioskodawcy stanowiły przepisy art. 26 ust. 1 lit c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z art. 22 ust. 4 w/w ustawy. W szczególności o takim działaniu zadecydowało brzmienie art. 26 ust. 1 lit c, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1589), który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. Wnioskodawca nie znalazł podstaw prawnych do dokonania wypłaty na rzecz wspólnika dywidendy bez potrącenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dywidendy, ponieważ wspólnik nie przedłożył wnioskodawcy certyfikatu rezydencji (nie posiadał takiego certyfikatu w dniu wypłaty dywidendy), pomimo spełnienia przesłanek określonych w treści art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wspólnik obecnie domaga się od wnioskodawcy odsetek ustawowych liczonych od kwoty zwróconego podatku za okres od dnia 30 maja 2007 r. do dnia zwrotu podatku.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego wnioskodawca miał prawo wypłacić wspólnikowi w dniu 29 maja 2007 r. dywidendę bez potrącenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dywidendy, pomimo, iż wspólnik nie udokumentował, iż podlega w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (certyfikat rezydencji)?

Zdaniem wnioskodawcy z uwagi na kategoryczne brzmienie przepisu art. 26 ust. 1 lit c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 29 maja 2007 r. brak było podstaw prawnych do wypłaty dywidendy bez potrącenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dywidendy w momencie nie udokumentowania przez wspólnika, iż podlega w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (certyfikat rezydencji), pomimo spełnienia przez wspólnika przesłanek określonych w art. 22 ust. 4 w/w ustawy. Z uwagi na powyższe wspólnik który otrzymał zwrot podatku od organu podatkowego po złożeniu wniosku o zwrot nadpłaty, nie posiada roszczenia w stosunku do wnioskodawcy o zapłatę odsetek ustawowych liczonych od kwoty odzyskanego podatku za okres od dnia 30 maja 2007 r. do dnia jego odzyskania ponieważ podatek został uiszczony przez wnioskodawcę z powodu nie przedłożenia przez wspólnika certyfikatu rezydencji. Zdaniem wnioskodawcy takie roszczenie wspólnika mogłoby być zasadne tylko i wyłącznie w przypadku, kiedy wspólnik na dzień wypłaty dywidendy legitymowałby się certyfikatem rezydencji. W przeciwnym wypadku roszczenie wspólnika jest bezzasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.