Pytanie:

Pytanie w sprawie metody wyliczenia wysokości kwoty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu uproszczonej formy uiszczania zaliczek.

Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny:

Spółka korzysta w bieżącym roku podatkowym z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. W zeznaniu CIT-8 za rok 2004 Spółka wykazała w polu nr 46 podatek należny w wysokości 209.884,64 zł. Jednocześnie od podatku została odliczona ta sama kwota - 209.884,64 zł, zgodnie z pozycją 57 załącznika CIT-8/O. Odliczenie wynikało z zaliczenia przez Spółkę podatku zapłaconego od dywidend na poczet podatku od dochodów uzyskanych w danym roku podatkowym. W związku z powyższym Spółka uiszcza obecnie zaliczki w wysokości 1/12 kwoty podatku należnego tj. kwoty 209.884,64 zł wynikającej z pola nr 46 zeznania rocznego CIT-8 za rok 2004.

Wątpliwości Spółki dotyczą zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. - zwanej dalej "ustawą"). Zdaniem Spółki zaliczenie podatku od dywidend, czy też dokonanie jakiegokolwiek innego odliczenia od podatku ma charakter incydentalny i jednorazowy, toteż takie odliczenie nie powinno mieć wpływu na kwotę zaliczki uiszczanej na poczet podatku należnego. Podstawę ustalenia wysokości zaliczki na podatek w takim przypadku winna stanowić kwota wynikająca z pozycji nr 46 zeznania rocznego CIT-8 za rok 2004 (podatek należny przed odliczeniami).

W stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje:

Formę poboru podatku określa art. 25 ustawy, który w ust. 6 stanowi, iż podatnicy mogą, bez obowiązku składania deklaracji miesięcznych, wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie. Zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym, które podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym według ustalonego wzoru do końca trzeciego miesiąca roku następnego. W tym samym terminie podatnicy mają obowiązek wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Z powyższego wynika, że określenie "podatek należny" zawarte w art. 25 ust. 6 ustawy dotyczy podatku do wpłaty za dany rok podatkowy lub podatku, od którego należy odjąć kwoty należnych od początku roku zaliczek na podatek. Tym samym powyższe określenie obejmuje podatek, o którym mowa w art. 19 ustawy, pomniejszony, na podstawie art. 20 i art. 23, o kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie oraz o kwotę podatku uiszczonego od otrzymanychdywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.Podstawą wyliczenia kwoty zaliczki, podlegającej wpłacie w 2006r., powinien być zatem podatek wykazany w poz. 48 formularza CIT-8 na druku obowiązującym w rozliczeniu podatku za 2004r.
Biorąc pod uwagę ww. przepisy, należy stwierdzić, że do wyliczenia kwoty wpłacanych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w uproszczonej formie Spółka winna przyjąć kwotę podatku należnego wykazanego w złożonym zeznaniu za rok 2004 z poz. 48 zeznania rocznego lub w przypadku nie wykazania podatku po uwzględnieniu odliczeń w 2004 roku, winna przyjąć kwotę podatku należnego wykazanego w złożonym zeznaniu za rok 2003 w poz. 48 zeznania rocznego. W przypadku opisanym przez Spółkę we wniosku nie został spełniony warunek wynikający z art. 25 ust. 6 ustawy uprawniający do wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w uproszczonej formie, ponieważ Spółka nie osiągnęła dochodu (dochód po odliczeniach równy jest "0"), który mógłby stanowić podstawę do ustalenia wysokości zaliczek w uproszczonej formie.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

Jednocześnie Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji. Interpretacja ta nie jest wiążąca dla Spółki, natomiast jest ona wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla Jednostki - do czasu jej zmiany lub uchylenia przez organ odwoławczy oraz do czasu zmiany przepisów.

Na podstawie art. 14a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 oraz art. 223 § 1 w związku z art. 239 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, za pośrednictwem tut. organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.) opłacie tej podlegają podania i załączniki do podań składane w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej. Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej zawiera załącznik do ww. ustawy. Zgodnie z pozycją 1, części I, powołanego załącznika do ustawy opłata skarbowa od podania wynosi 5 zł, natomiast zgodnie z poz. 2 opłata skarbowa od załącznika do podania wynosi 50 gr.

Referencje