Istota interpretacji:

Czy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, Wnioskodawca powinien zaliczyć wstępną opłatę leasingową do kosztów uzyskania przychodów w całości w miesiącu jej poniesienia, czy powinien tę opłatę zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca Sp. z o.o. (dalej: "Spółka") zawarła w 2010 roku z firmą leasingową Leasing Sp. z o.o. dwie umowy leasingu operacyjnego, na mocy których Spółka - jako leasingobiorca - przyjęła do odpłatnego używania sprzęt IT oraz meble i oświetlenie. Umowy leasingowe zawarte przez Spółkę spełniają przesłanki wskazane w art. 17b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "ustawa o PDOP") umożliwiające zakwalifikowanie tych umów dla celów podatkowych jako umów leasingu operacyjnego. Umowy te zostały zawarte na okres pięcioletni, stanowiący ponad 40% normatywnego okresu amortyzacji oraz suma ustalonych w nich opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych. Zgodnie z zawartymi umowami Spółka, oprócz 60 rat leasingowych odpowiadających 60 miesiącom trwania umowy leasingu, zobowiązana jest dodatkowo do zapłaty wstępnej opłaty leasingowej. Powyższe dotyczy obu umów leasingu.

W dniu 21.01.2011r. (data wpływu do BKIP w Płocku) pismem z dnia 18.01.2011r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 12.01.2011r. znak, Wnioskodawca poinformował, że dokonuje czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów opłaty wstępnej, zgodnie z art. 39 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 roku, tj. koszty te rozliczane są proporcjonalnie (w okresach miesięcznych) przez cały czas trwania umowy leasingu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, Wnioskodawca powinien zaliczyć wstępną opłatę leasingową do kosztów uzyskania przychodów w całości w miesiącu jej poniesienia, czy powinien tę opłatę zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zawarte przez Spółkę umowy leasingu spełniają warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy o PDOP, w związku z czym opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego (w tym wypadku Wnioskodawcy).

Ustawa o PDOP wprowadza podział kosztów uzyskania przychodów na koszty bezpośrednio związane z osiąganymi przychodami podatkowymi oraz koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami - koszty pośrednie. Opłaty leasingowe, co do zasady, zalicza się do kosztów pośrednich uzyskania przychodów. Koszty te zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP powinny być potrącane w dacie ich poniesienia, a jeżeli dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią one koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Zgodnie z zawartymi umowami leasingu Wnioskodawca zobowiązany jest do wniesienia opłaty wstępnej, która odnosi się do całej umowy leasingu, zawartej na okres przekraczający rok podatkowy. W związku z tym Spółka rozlicza wstępną opłatę leasingową zgodnie z art. 15 ust. 4d - proporcjonalnie do okresu trwania umowy leasingu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.