Istota interpretacji:

1. Czy umowa leasingu po dokonanej cesji będzie nadal umową leasingu (zarówno cywilnie jak i podatkowo), czy też umową podobną do najmu i nie będzie spełniać kryteriów określonych w ustawowej definicji leasingu? 2. Czy niezbędne będzie prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu pod rygorem utraty prawa zaliczenia wydatków z tytułu eksploatacji pojazdu do kosztów uzyskania przychodów? 3. Czy całość dokonanej opłaty za przejęcie leasingu na rzecz "przekazującego leasing - dotychczasowego leasingobiorcy" stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia wydatku, czy też opłata ta winna zostać rozliczona proporcjonalnie do czasu trwania przejętego leasingu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka przejęła przedmiot leasingu operacyjnego - samochód osobowy. Dwa podstawowe warunki umowy leasingu operacyjnego są spełnione: umowa jest zawarta na czas oznaczony, stanowiący 40% normatywnego okresu amortyzacji oraz suma opłat netto odpowiada co najmniej wartości początkowej środka trwałego.

Dotychczasowy "korzystający" scedował swoje prawa i obowiązki na Spółkę na podstawie aneksu do umowy leasingu. Dodatkowo Spółka została obciążona przez "dotychczasowego" leasingobiorcę opłatą za przejęcie leasingu.

W piśmie z dnia 24 listopada 2008 r. Spółka wskazała, iż Jej zdaniem spełnione są warunki art. 17b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednakże ze względu na zmianę leasingobiorcy w trakcie trwania umowy leasingu, Spółka ma wątpliwości, jak potraktować czasookres trwania umowy leasingu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1. Czy umowa leasingu po dokonanej cesji będzie nadal umową leasingu (zarówno cywilnie jak i podatkowo), czy też umową podobną do najmu i nie będzie spełniać kryteriów określonych w ustawowej definicji leasingu...
2. Czy niezbędne będzie prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu pod rygorem utraty prawa zaliczenia wydatków z tytułu eksploatacji pojazdu do kosztów uzyskania przychodów...
3. Czy całość dokonanej opłaty za przejęcie leasingu na rzecz "przekazującego leasing - dotychczasowego leasingobiorcy" stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia wydatku, czy też opłata ta winna zostać rozliczona proporcjonalnie do czasu trwania przejętego leasingu...

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Zdaniem Spółki, przejęta umowa leasingu operacyjnego samochodu osobowego spełniać będzie takie same warunki zarówno cywilnie i podatkowo oraz będzie skutkować takimi samymi prawami i obowiązkami jakie posiadał "dotychczasowy" leasingobiorca.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

W opinii Spółki, w przypadku leasingu operacyjnego nie ma Ona obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3.

W ocenie Spółki, wydatek ten jest bezpośrednio związany z przedmiotem leasingu, dlatego też powinien zostać rozliczony w koszty proporcjonalnie do czasu trwania leasingu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 1.

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z art. 17a pkt 1 ww. ustawy ilekroć w rozdziale tym jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Stosownie do treści art. 17b ust. 1 ww. ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

W myśl natomiast art. 17b ust. 2 tej ustawy, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1. art. 6,
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178)

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.

Jak wynika z powyższego, jeżeli zawarto umowę leasingu spełniającą wymienione wyżej warunki, to ponoszone na jej podstawie opłaty stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego.

Regulacje ujęte w rozdziale 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie określają natomiast skutków podatkowych zawarcia umowy cesji leasingu operacyjnego na rzecz innego podmiotu. Zatem, przystąpienie do umowy leasingu nowego korzystającego oznacza, iż w pełni uzasadnionym staje się konieczność zbadania, czy na dzień cesji umowa ta stanowi dla tego podmiotu podatkową umowę leasingową. Nie można bowiem mówić o kontynuacji podatkowej umowy leasingowej w sytuacji, gdy korzystającym został nowy podatnik i przystępuje on do umowy, której okres obowiązywania jest już krótszy, niż w momencie podpisywania jej przez pierwszego korzystającego.

Fakt, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) w trakcie trwania umowy leasingu jest dopuszczalna cesja umowy leasingu z leasingobiorcy na osobę trzecią nie może oznaczać automatycznego wstąpienia tej osoby w podatkowe uprawnienia pierwotnego leasingobiorcy. Nie w każdym bowiem przypadku umowa ta będzie spełniała warunki przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych dla podatkowej umowy leasingu, zdefiniowanej w art. 17a pkt 1 i art. 17b ww. ustawy podatkowej.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w następstwie dokonanej cesji umowy leasingu operacyjnego (zawartej pierwotnie z innym podmiotem gospodarczym) Wnioskodawca przejął przedmiot leasingu, tj. samochód osobowy. Spółka wskazała ponadto, iż umowa leasingu, na dzień jej cesji, spełniała warunki określone w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle powyższego, w związku z faktem, iż na dzień cesji umowy leasingu spełnione zostały warunki wynikające z powołanego powyżej art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotowa umowa nie utraci charakteru podatkowej umowy leasingu.

Ponadto dodaje się, iż powyższe przedstawia skutki cesji umowy leasingu operacyjnego wyłącznie w ujęciu podatkowym.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Natomiast na mocy art. 3 pkt 1 ww. ustawy, przez ustawy podatkowe rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

W świetle powyższego, ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) nie stanowi ustawy podatkowej w rozumieniu wskazanych regulacji, a jej przepisy nie stanowią przedmiotu interpretacji indywidualnej.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 2.

Mając na uwadze fakt, iż umowa leasingu, na dzień jej cesji, spełniała warunki wynikające z art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka w celu ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego przejętego w drodze cesji nie będzie zobowiązana do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 51 i ust. 5 ww. ustawy podatkowej.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 3.

Rozstrzygając kwestię zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wartości odstępnego w związku z dokonaną cesją umowy leasingu operacyjnego, należy odnieść się do ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

W świetle powyższego, aby określony wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
  
  

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

W przypadku kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, a do takich zaliczyć należy opłatę poniesioną tytułem odstępnego, zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się natomiast dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ww. ustawy).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opłata poniesiona na rzecz dotychczasowego leasingobiorcy tytułem przejęcia przedmiotu leasingu podlegać będzie rozliczeniu proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczy, tj. okresu trwania umowy leasingu.

Powyższej interpretacji udzielono na podstawie stanu faktycznego przedstawionego w złożonym w dniu 22 września 2008 r. wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji celem wydania interpretacji indywidualnej.

Jednocześnie dodaje się, że w kwestii przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług wydana została odrębna interpretacja w dniu 15 grudnia 2008 r. nr ILPP1/443-889/08-5/BP.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje