Pytanie:

Czy w przypadku cesji umowy leasingu wskutek przejęcia długu i cesji wierzytelności Spółka powinna traktować tą umowę w dalszym ciągu jak umowę leasingu?

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz stanowisko Strony, Naczelnik tutejszego Urzędu stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 17a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przez umowę leasingu rozumie sie umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. W myśl regulacji zawartej w art. 709 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania lub używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają skutków podatkowych w przypadku cesji umowy leasingu. Powyższa ustawa reguluje jedynie skutki podatkowe występujące w trakcie trwania umowy oraz skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu po upływie podstawowego okresu umowy. W świetle ustawy o pdop kwestia zaliczenia umowy leasingu do określonego rodzaju tj. operacyjnego, kapitałowego czy też innych umów o podobnym charakterze jest istotna z punktu widzenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 17b ust. 1 cyt. Ustawy o pdop opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki: 1.została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz2.suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.Przepisy ww. art. 17b ust. 1 ustawy regulują w sposób wyraźny opodatkowanie stron umów leasingu. Zgodnie z tymi przepisami, aby opłata zapłacona przez "korzystającego" była kosztem uzyskania przychodów umowa powinna spełniać łącznie warunki określone w punktach 1 i 2 przytoczonego przepisu. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż na mocy cesji umowy leasingu operacyjnego Spółka z dniem 11 maja 2007r. wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki dotychczasowego korzystającego wynikające z tej umowy, co nie znaczy, że wstąpiła tym samym w prawa i obowiązki podatkowe poprzedniego leasingobiorcy. Prawo podatkowe bowiem nie dopuszcza przeniesienia uprawnień podatkowych z jednego leasingobiorcy na drugiego leasingobiorcę w wyniku umowy cesji. W świetle powyższego w razie cesji umowy leasingu niezbędnym jest ustalenie, czy umowa ta dla nowego leasingobiorcy stanowi nadal podatkową umowę leasingu, a tym samym czy opłaty z tego tytułu mogą stanowić jego koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.Jeżeli więc na dzień cesji umów leasingowych pozostały czas trwania umowy będzie wynosił co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji oraz suma pozostałych opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, będzie odpowiadała co najmniej wartości początkowej samochodu, opłaty te będą stanowiły dla nowego leasingobiorcy koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 17b ust. 1 ustawy.
Jeżeli zaś okazałoby się, że na dzień cesji umów leasingowych któryś z warunków wynikających z art. 17b ust. 1 ustawy o pdop nie został spełniony, to umowa ta traci charakter podatkowej umowy leasingu. Dlatego też w takim przypadku dla celów podatkowych w odniesieniu do przejętego na podstawie cesji pojazdu będą miały zastosowanie ogólne zasady wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop bądź art. 17l, w myśl którego do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony, lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 2 lub art. 17f ust. 1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12 - 16, tj. dla umów najmu i dzierżawy. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o pdop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przepis ten wskazuje, iż podatnik ma prawo zasadniczo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki, pod warunkiem jednak, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na powstanie przychodów oraz że są one niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. W sytuacji, gdy Strona przejęty od poprzedniego leasingobiorcy pojazd będzie wykorzystywała dla celów prowadzonej działalności, nawet jeśli scedowana umowa leasingu nie będzie spełniała warunków podatkowej umowy leasingu, opłaty ponoszone z tytułu korzystania z tych pojazdów będą stanowiły koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 w związku z art. 17l ustawy o pdop.

Reasumując, w przypadku, gdy umowa leasingu dotycząca przejmowanego pojazdu, na dzień zawarcia cesji umowy spełniać będzie warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy o pdop, Spółka będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów pozostałe do spłaty miesięczne raty leasingowe na podstawie ww. art. 17b ustawy o pdop. Natomiast w przypadku, gdy umowa nie spełnia warunków sprecyzowanych w art. 17b ustawy, raty będą podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 w powiązaniu z art. 17l ustawy.Analogiczna sytuacja wystąpi w odniesieniu do możliwości wykupienia przedmiotu leasingu. W przypadku, gdy pomimo cesji umowa leasingu spełniać będzie warunki określone w art. 17b ust. 1, to zgodnie z art. 17c ustawy o pdop po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust. 1, korzystający będzie miał prawo nabyć od finansującego przedmiot leasingu, po cenie wyrażonej w umowie, niejednokrotnie poniżej wartości rynkowej. W przypadku, gdy umowa leasingu w dniu cesji nie będzie spełniać warunków określonych w art. 17b ust. 1, to nabycie przedmiotu umowy będzie mogło się wiązać z koniecznością wykazania przez nabywcę przychodu. Sytuacja taka będzie mieć miejsce, jeżeli cena nabycia odbiegać będzie od ceny rynkowej, o której mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Po stronie Spółki powstanie przychód z tytułu tzw. częściowo odpłatnego nabycia rzeczy. Stosownie bowiem do art. 14 ust. 1 ustawy o pdop przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 przychodem jest wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie. Przychodem w takich przypadkach jest różnica między wartością rzeczy lub praw ustaloną na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 12 ust. 5a w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Uwzględniając powyższe, w ocenie Naczelnika tutejszego Urzędu, przedstawione we wniosku stanowisko Spółki jest nieprawidłowe.Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak we wstępie.Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.