Istota interpretacji:

Czy ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych pozwala na amortyzowanie wniesionych środków trwałych od stycznia 2007 r. na podstawie operatów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka została zarejestrowana w sądzie w dniu 14.10.2005 r. Rozpoczęła działalność gospodarczą od dnia 12.04.2006 r. Wnioskodawca posiada na to stosowne dokumenty. Od tej pory składane są deklaracje VAT-7 oraz CIT-2 do właściwego urzędu.

28.12.2006 r. został podwyższony kapitał zakładowy, na podstawie aktu notarialnego, jako zakup zorganizowanej części przedsiębiorstwa, z osoby fizycznej na Spółkę.

Wnioskodawca posiada na ten dzień akt notarialny, w którym podwyższony został kapitał zakładowy, m.in. o środki trwałe, wycenione na podstawie operatów wykonanych przez osoby upoważnione do takich wycen.

W dniu 12.06.2007 r. zostało złożone sprawozdanie finansowe, tzn. bilans oraz rachunek zysków i strat za rok obrachunkowy 2006, tj. od 12.04.2006 r. do 31.12.2006 r. wraz z całym odpisem KRS-u.

Akt notarialny sporządzony został dnia 28.12.2006 r., gdzie notariusz potwierdza wniesienie aportu i sporządza deklarację podatku od czynności cywilnoprawnych od kwoty wniesionych środków trwałych, natomiast w Sądzie Gospodarczym, mimo złożonej wcześniej dokumentacji ten fakt został zarejestrowany w styczniu 2007 r. Zatem sprawa dotyczy przełomu roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych pozwala na amortyzowanie wniesionych środków trwałych od stycznia 2007 r. na podstawie operatów...

Zdaniem Wnioskodawcy, skutkował wówczas art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i z dniem 01.01.2007 r. Spółka miała prawo amortyzować wniesione środki trwałe, na podstawie wyceny z aktu notarialnego, zgodnie z ustawą o amortyzacji środków trwałych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2006 r., amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

nbspnbsp - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Powyższa regulacja wskazuje, iż aby ww. składniki majątku można było zaliczyć do kategorii środków trwałych, muszą spełniać następujące warunki:

• zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
• stanowią własność lub współwłasność podatnika,
• są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
• przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
• są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ww. ustawy,
• nie są wymienione w katalogu środków trwałych określonym w art. 16c ww. ustawy.

Na podstawie art. 16d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składniki majątku, o których mowa w art. 16a - 16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w Spółce podwyższono kapitał zakładowy poprzez wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Na tę okoliczność spisany został w dniu 28.12.2006 r. akt notarialny. Natomiast stosowny wpis do Krajowego Rejestru Sądowego miał miejsce w styczniu 2007 r.

Odnosząc ten stan faktyczny do przytoczonych powyżej przepisów stwierdzić należy, iż Spółka ma prawo amortyzować dla celów podatkowych wyłącznie te środki trwałe, do których przysługuje jej prawo własności. Przepisy prawa cywilnego zastrzegają dla przeniesienia własności zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która stanowi aport wnoszony do spółki kapitałowej, szczególną formę, tj. aktu notarialnego. W przedmiotowym przypadku umowa przeniesienia własności w formie takiego aktu została podpisana w dniu 28 grudnia 2006 r. Zatem Spółka stała się właścicielem wniesionej zorganizowanej części przedsiębiorstwa w tym samym dniu. W tejże dacie należało też wprowadzić poszczególne środki trwałe wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie do art. 16h ust.1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Wobec powyższego, Spółka miała prawo rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych wchodzących w skład wniesionej aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa począwszy od miesiąca stycznia 2007 r.

Ponadto zwraca się uwagę na przepis art. 16g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r., który stanowił, iż w razie nabycia w drodze kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania lub wniesienia w postaci wkładu niepieniężnego, przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:

1. suma ich wartości rynkowej w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z ust. 2,
2. różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów a wartością składników majątkowych nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

Natomiast zgodnie z art. 16g ust. 2 ww. ustawy również w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2006 r., wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.

Wobec powyższego, nie znajdzie tu zastosowania wskazany przez Spółkę przepis art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W opisanej sytuacji mamy do czynienia z wniesieniem do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem Spółka zobowiązana była po pierwsze do ustalenia łącznej wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jednakże odpowiednie zastosowanie punktu 1 i 2 przepisu art. 16g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uzależnione było od wystąpienia lub niewystąpienia przy nabyciu przedmiotowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa dodatniej wartości firmy. W przypadku, gdy wystąpiła u Spółki dodatnia wartość firmy, to łączną wartość środków trwałych stanowi suma ich wartości rynkowej. Ustalając natomiast wartość początkową danego środka trwałego, Spółka winna na podstawie łącznej wartości początkowej określić jego wartość kierując się przy tym także wartością rynkową (art. 16g ust. 12 w związku z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym w roku 2006). W sytuacji, kiedy jednak wystąpiła w wyniku wniesienia do Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa ujemna wartość firmy, łączną wartość środków trwałych stanowić winna różnica pomiędzy nominalną wartością wydanych udziałów a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi. Odnośnie wartości pozostałych składników Spółka winna uwzględnić, zawartą w art. 4a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, definicję tychże składników majątkowych.

Reasumując powyższe wyjaśnienia, Spółka zobowiązana była ustalić łączną wartość początkową środków trwałych wchodzących w skład nabytej zorganizowanej części przedsiębiorstwa w wartości:

1. rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy,
2. stanowiącej różnicę między nominalną wartością wydanych wspólnikowi udziałów a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.