W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza kupić używany statek morski.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy używany statek morski będzie traktowany jako używany środek transportu, o którym mowa w art. 16 j ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ? A co za tym idzie, czy będzie uzasadnione przyjęcie 30 - miesięcznego okresu amortyzacji ?

Zdaniem Wnioskodawcy tak, gdyż przepis art. 16j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 16a powołanej ustawy, wraz z Załącznikiem nr 1. Z tego względu w przypadku, gdy nabywany przez podatnika środek trwały jest taborem pływającym, o którym mowa w Załączniku nr 1, lecz jednocześnie jest używany, spełnia wymogi stawiane przez art. 16j ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, wówczas podatnik ma prawo dokonać amortyzacji 30 - miesięcznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1317 ze zm.) tabor pływający (w tym statki morskie) należy do grupy 7 ww. klasyfikacji - "Środki Transportu".

Przechodząc na płaszczyznę prawa podatkowego należy stwierdzić, iż ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie definiuje w odrębny sposób pojęcia "środka transportu". W ujęciu encyklopedycznym (www.encyklopedia.pwn.pl) "środki transportu w wąskim znaczeniu obejmują urządzenia transportowe (pojazdy samochodowe, pojazdy szynowe, przenośniki, statki wodne, ...)".

W tym stanie rzeczy należy uznać stanowisko Wnioskodawcy w przedmiocie zaliczenia statku morskiego do środków transportu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za prawidłowe.

Zgodnie z art. 16i ust. 1 powołanej ustawy odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Dokonując wykładni pojęcia "z zastrzeżeniem", przepis art. 16j ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, stanowiący, iż podatnicy (...) mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji dla środków transportu, w tym samochodów osobowych nie może być krótszy niż 30 miesięcy, należy uznać za przepis szczególny w stosunku do wyżej powołanego (16i ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z przepisem wyrażonym w art. 16j ust. 2 ww. ustawy środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy.

O ile zatem przedmiotowy statek morski będzie spełniał "kryterium" określone w art. 16j ust. 2 cytowanej ustawy, Wnioskodawca będzie miał prawo do indywidualnego ustalenia stawki amortyzacyjnej dla używanego statku morskiego jako środka trwałego po raz pierwszy wprowadzonego do stosownej ewidencji, z tym że okres amortyzacji (dla środków transportu) nie może być krótszy niż 30 miesięcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.