Pytanie:

Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) Spółce przysługuje prawo do uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od posiadanego znaku towarowego?

Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy podane we wniosku jest prawidłowe.

W roku 1996 kapitał zakładowy Spółki został podwyższony o kwotę 3,5 mln zł. W skład aportu wnoszonego do Spółki wchodził m.in. znak towarowy korzystający z prawa ochronnego, wyceniony w sprawozdaniu akcjonariuszy na kwotę 1,5 mln zł. Postanowienie w sprawie rejestracji podwyższenia kapitału zostało wydane przez Sąd w sierpniu1996r. Umowa przeniesienia znaku została zawarta na piśmie, a Spółka zgłosiła fakt nabycia prawa do urzędu patentowego otrzymując prawo z rejestracji od dnia xx.12.1996r. (prawo ochronne nr R-xxxxxxxx).

Spółka wprowadziła znak towarowy do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych i dokonuje od niego odpisów amortyzacyjnych. Do celów amortyzacji bilansowej Spółka przyjęła stawkę amortyzacji na poziomie 2,5% wartości znaku, przy czym dla celów podatkowych Spółka dokonane odpisy potraktowała jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, z uwagi na wątpliwości dotyczące istnienia takiej możliwości.

Pytanie Spółki:

Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) Spółce przysługuje prawo do uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od posiadanego znaku towarowego?

Stanowisko Spółki:

Według stanu prawnego obowiązującego w roku 1996 prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych znaków towarowych nabytych przez podatnika wynikało z §1 pkt 1, §2 ust.2 oraz §3 ust.1 pkt2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środków trwałych (Dz.U. Nr 7, poz. 34 ze zm.), pod warunkiem, iż znak towarowy zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Takie samo prawo wynika z obecnie obowiązujących (od 2000r.) przepisów zawartych w art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy, zgodnie z którym amorytyzacji podlegają, nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in.: prawa do znaków towarowych, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Jednocześnie zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Stawki amortyzacji dla celów podatkowych wymienione w przepisach zacytowanego wyżej rozporządzenia oraz ustawy dla pozostałych wartości niematerialnych i prawnych (w tym katalogu mieszczą się znaki towarowe) zostały ustalone poprzez określenie minimalnego okresu amortyzacji (60 miesięcy).

Jak wynika zatem z wyżej zacytowanych przepisów, w przypadku dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych dla celów podatkowych, musi być spełnionych kilka podstawowych przesłanek:

• podatnik musi nabyć wartość materialną i prawną, nadającą się do gospodarczego wykorzystania,
• rodzaj owej wartości niematerialnej i prawnej musi mieścić się w katalogu wymienionymw przepisach,
• podatnik zobowiązany jest ująć wartość niematerialną i prawną w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
• stawki amortyzacji nie mogą być wyższe niż ustawowe (nie może zostać ustalony krótszy niż ustawowy okres amortyzacji).

Jednocześnie Spółka zauważa, iż przepisy regulujące zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych od znaków towarowych dla celów podatkowych na przestrzeni lat 1996 - 2005 - co do zasady - są spójne i jednolite poprzez fakt, iż zawierają analogiczne warunki konieczne do uznania odpisów amortyzacyjnych od znaków towarowych za koszty uyskania przychodów.Jak przedstawiono w stanie faktycznym przedmiotowy znak towarowy został nabyty przez Spółkę w drodze aportu, na podstawie stosownej umowy, jak również Spółka uzyskała prawo ochronne na ten znak zgodnie z odrębnymi przepisami.Nabyty znak towarowy został ponadto wprowadzony do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych w roku 1996 według ceny nabycia, przy czym stawka amortyzacji została ustalona na poziomie 2,5%, co oznacza, iż znak towarowy będzie amortyzowany przez 40 lat.W związku z powyższym Spółce przysługuje prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego dla celów podatkowych wg stawki 2,5%, gdyż spełnione zostały wszelkie przesłanki wynikające z przepisów, konieczne do uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowego znaku towarowego. Takie prawo - do uznania za koszt uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego - przysługiwało Spółce w latach poprzednich. Bez znaczenia zdaniem Spółki pozostaje fakt, iż dotychczas, dla celów podatkowych przedmiotowe odpisy wyłączane były z kosztów uzyskania przychodów, gdyż jak wspomniano wyżej, fakt ten wynikał z wątpliwości Spółki w tym zakresie.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony przez Spółkę we wniosku oraz obowiązujący stan prawny Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza co następuje.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego w opisanym przez Spółką stanie faktycznym może nastąpić w sytuacji spełnienia warunków określonych w następujących przepisach ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.):

• art. 15 ust.1 ustawy, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust. 1
• art. 15 ust. 6 ustawy, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art.16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.
• art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy, zgodnie z którym amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami materialnymi i prawnymi,
• art. 16d ust. 2 ustawy, zgodnie z którym składniki majątku, o których mowa w art. 16a -16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania,
• art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór,
• art. 16g ust. 1 pkt 4) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym za wartość początkową środków trwałych z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej, a także udziału w spółdzielni - ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
• art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż 60 miesięcy od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych,
• art. 16m ust. 3 ustawy, zgodnie z którym podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Ponadto należy stwierdzić, iż zasadne jest stanowisko Spółki, że w momencie wprowadzenia znaku towarowego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (według opisu stanu faktycznego w 1996r.) zastosowanie znajdowały przepisy określone w ustawie z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993r. Nr106, poz. 419 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środków trwałych (Dz. U. Nr 7, poz. 34 ze zm.). w brzmieniu obowiązującym w 1996r., które zawierają analogiczne warunki konieczne do uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od znaków towarowych (w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym zapytaniu).W związku z powyższym stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z czerwca 2005r. o wydanie pisemnej interpretacji jest prawidłowe. Reasumując postanowiono jak w sentencji.