Pytanie:

Zastosowanie stawek amortyzacyjnych w podatku dochodowym od osób prawnych dla nowo zakupionych środków trwałych.

Przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny jest następujący:

Art. 16 k ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54 poz. 654 z 2000r. tj. ze zm.) stanowi, że:
odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej fabrycznie nowych środków trwałych, zaliczonych do grup 3-6 Klasyfikacji, w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, w wysokości 30% tej wartości.

Natomiast podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 4 i 5 jednorazowo, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, lub stosować zasady określone w art. 16h ust. 4. W następnym roku podatkowym podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej zgodnie z ust. 1 lub art. 16i.

Stanowisko Spółki:

Spółka uważa, że amortyzacja nowych środków trwałych stawką, o której mowa w art. 16 k ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (30%) winna być stosowana w roku podatkowym przyjęcia do użytkowania w wysokości 30% w rozbiciu na miesiące pozostałe do końca roku podatkowego.
Na przykład: środek trwały przyjęto do używania w lipcu 2004 roku. Do końca roku podatkowego pozostało 5 miesięcy (licząc od sierpnia). Spółka może zastosować amortyzację: 6% miesięcznie (licząc od sierpnia do grudnia 2004 roku). Wskutek czego w roku podatkowym (2005r.) spółka zastosuje stawkę amortyzacji podatkowej właściwą dla danego środka trwałego. Podstawą obliczenia wartości amortyzacji miesięcznej w 2005 r. będzie wartość początkowa (tj. ta sama wartość jaka została użyta do obliczenia amortyzacji 30%).

W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Opolu stanowisko Spółki nie jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 16k ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54. poz. 654 ze zm.), podatnicy są uprawnieni do dokonywania odpisów amortyzacyjnych w wysokości 30% wartości początkowej fabrycznie nowych środków trwałych, zaliczonych do grup 3 - 6 Klasyfikacji, w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, w wysokości 30% ich wartości początkowej.
W myśl art. 16k ust. 6 ww. ustawy Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 4 i 5, jednorazowo, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, lub stosować zasady określone w art. 16h ust. 4. W następnym roku podatkowym podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej zgodnie z ust. 1 lub art. 16i.

Przepisy o preferencyjnej (przyspieszonej) amortyzacji podatkowej niektórych ,"fabrycznie nowych" środków trwałych umożliwiają stosowanie odpisów amortyzacyjnych w pierwszym roku podatkowym, w którym określone środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, w wysokości 30% ich wartości początkowej. Odpisy mogą być dokonywane jednorazowo albo - w równych ratach - co miesiąc, ewentualnie co kwartał, decyzję w tym zakresie podejmuje samodzielnie podatnik.
Preferencyjnej amortyzacji mogą podlegać tylko ,"fabrycznie nowe" środki trwałe. Zasady, o których wyżej mowa w stosunku do fabrycznie nowych środków trwałych, odnoszą się jedynie do roku podatkowego, w którym wprowadzono je do ewidencji środków trwałych. W następnym roku podatkowym podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej zgodnie z zasadami określonymi w art. 16k ust.1 ( metoda degresywna z zastosowaniem współczynnika nie większego niż 2,0) lub art. 16i ustawy (metoda liniowa).

Należy jednak pamiętać, że odpisy amortyzacyjne w całym okresie ich dokonywania tj. od momentu wprowadzenia środka trwałego do ewidencji do zakończenia okresu amortyzacji nie mogą przekroczyć wartości początkowej tego środka.

W związku z powyższym stanowisko Spółki zaprezentowane we wniosku Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu uznaje za nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji. Interpretacja ta nie jest wiążąca dla Spółki, natomiast jest ona wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej - do czasu zmiany lub uchylenia.

Stosownie do postanowień art. 14a § 4 w związku z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz.960 ze. zm.), podania i załączniki do podań składane w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej podlegają opłacie skarbowej. Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej zawiera załącznik do wyżej wymienionej ustawy.
Zgodnie z poz.1 części I tego załącznika opłata skarbowa od podania wynosi 5 zł. Natomiast zgodnie z poz. 2 opłata skarbowa od załącznika do podania wynosi 50 gr.