Istota interpretacji:

Czy podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu (kosztów podatkowych) niezamortyzowaną wartość inwestycji w obcym środku trwałym, mimo iż opuszczając wynajmowany obiekt pozostawi w nim dokonane nakłady?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 531/09 – stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2009 r. (data wpływu 29 stycznia 2009 r.) – uzupełnionym pismem z dnia 30 marca 2009 r. (data wpływu 1 kwietnia 2009 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartość inwestycji w obcym środku trwałym –jest prawidłowe.

W dniu 29 stycznia 2009 r. do tut. organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego – uzupełniony pismem z dnia 30 marca 2009 r. (data wpływu 1 kwietnia 2009 r.) – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartość inwestycji w obcym środku trwałym.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 28 listopada 2006 r. podatnik, jako najemca, zawarł umowę najmu nieruchomości zabudowanej budynkiem magazynowo-produkcyjnym wraz z częścią administracyjno-biurową. Umowa ta stanowiła kontynuację wcześniejszej umowy najmu, tożsamej co do przedmiotu, zawartej w dniu 11 września 2003 r. Zgodnie z zapisem § 7 ust. 6 umowy po ustaniu stosunku najmu wynajmujący jest uprawniony nieodpłatnie zatrzymać dokonane przez najemcę ulepszenia. Pismem z dnia 30 lipca 2008 r. wynajmujący poinformował najemcę, iż rozwiązanie umowy najmu nastąpi w dniu 27 listopada 2009 r.

W okresie trwania umów najmu najemca poczynił nakłady na nieruchomości (inwestycje w obcym środku trwałym), które na bieżąco amortyzował zaliczając do kosztów uzyskania przychodów. Uwzględniając stosowaną stawkę amortyzacji oraz pozostały okres trwania umowy najmu na dzień jej rozwiązania "do rozliczenia" z wartości poczynionych nakładów pozostanie kwota 1.359.390 zł 05 gr.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu (kosztów podatkowych) niezamortyzowaną wartość inwestycji w obcym środku trwałym, mimo iż opuszczając wynajmowany obiekt pozostawi w nim dokonane nakłady...

We własnej ocenie przedstawionego zdarzenia przyszłego Spółka wskazała, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodu strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

Wykładając ww. przepis a contrario można uznać za koszty uzyskania przychodów straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych jeżeli tylko nie są one skutkiem zmiany rodzaju działalności.

W ocenie Spółki użyte w cytowanym przepisie sformułowanie "likwidacja" obejmuje nie tylko fizyczne unicestwienie danego środka trwałego ale też jego wycofanie z ewidencji na skutek rozwiązania zawartej umowy najmu – tak interpretacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 17 czerwca 2005 r. Nr PD.423-55/05.

Zatem zdaniem Wnioskodawcy w chwili rozwiązania wskazanej w opisie stanu faktycznego przedstawionego zdarzenia przyszłego umowy najmu wartość nie w pełni zamortyzowanych inwestycji w obcym środku trwałym stanowić będzie dla podatnika koszt uzyskania przychodu.

Dodatkowo w piśmie z dnia 30 marca 2009 r. (data wpływu 1 kwietnia 2009 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku Spółka wskazała, iż zakończenie opisanej umowy najmu wynika z faktu wypowiedzenia jej przez wynajmującego i nie jest związane ze zmianą rodzaju działalności, poza wskazanym § 7 ust. 6 umowy ust. 5 tego samego paragrafu brzmi: "Najemca zobowiązany jest uzgadniać z wynajmującym wszelkie planowane prace modernizacyjne, adaptacje budowlane, czy przebudowę pomieszczeń przed ich rozpoczęciem. Sposób ich wykonania będzie uzgadniany pomiędzy stronami w formie pisemnej, pod rygorem nieważności. Koszty wykonania ww. prac ponosi Najemca bez prawa ich zwrotu". Ponadto w przedmiotowym piśmie Spółka podniosła, iż wynajmujący nie partycypował w nakładach poniesionych przez Spółkę, których dotyczy przedmiotowa sprawa.

W dniu 10 kwietnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną Nr ITPB3/423-55/09/DK stwierdzając, iż stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2009 r. jest nieprawidłowe. W dniu 29 kwietnia 2009 r. Spółka wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej interpretacji. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 28 maja 2009 r. znak ITPB3/423W-21/09/DK (doręczonym w dniu 3 czerwca 2009 r.). W skardze z dnia 2 lipca 2009 r. na ww. interpretację wniesiono o jej uchylenie.

Wyrokiem z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 531/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną interpretację.

Kwestionując stanowisko Sądu, tut. organ złożył skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 109/10, oddalił.

Następstwem powyższego było uprawomocnienie się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 531/09 uchylającego zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego w dniu złożenia wniosku stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w powołanym wyroku – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.