Istota interpretacji:

Czy kary wynikające z nieterminowej realizacji usług ( dostarczenie/odbiór wartości pieniężnych, zasilenie bankomatu) można uznać za koszty uzyskania przychodów ?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zajmuje się m.in. transportem wartości pieniężnych (konwojowaniem) oraz obsługą gotówki. Z jednym z większych klientów ma podpisaną umowę na dostarczanie/odbiór wartości do/z placówek klienta oraz na obsługę bankomatów (m.in. na ich zasilanie). W tejże umowie zawarte są też kary umowne, które Spółka może ponieść w wyniku nienależytego wywiązania się ze swoich zobowiązań. Spółka jest obciążana karami m.in. w momencie nieterminowego dostarczenia/odbioru wartości, czy nieterminowej obsługi zasilania bankomatu. Klient obciąża Spółkę notami, po wcześniejszym szczegółowym uzgodnieniu ze Spółką zasadności takiego obciążenia. Każda nota ma szczegółowy załącznik, z którego dokładnie wynika, z czego dana kwota się składa. Wszystkie te kwoty wynikają z opóźnienia w realizacji usług, a nie z wadliwości samej usługi konwojowania, czy zasilenia. Opóźnienia w realizacji świadczonych przez Spółkę usług wynikają z czynników niezawinionych i niezależnych od firmy takich, jak warunki drogowe (remonty dróg, korki), kolizje, awarie pojazdów, warunki pogodowe, czy żywioły natury (ostatnio powódź w Bogatyni). Spółka stara się przewidywać i przeciwdziałać takim sytuacjom. Korzysta z serwisów informacyjnych, by mieć bieżącą informację o korkach, czy planowanych remontach dróg. Wszystkie pojazdy przechodzą stosowne przeglądy techniczne i ewentualne naprawy, by uniknąć nieprzewidzianych awarii. W przypadku braku możliwości wyjazdu konwoju z danego oddziału istnieje plan awaryjny i dany punkt klienta obsługiwany jest przez inną filię Spółki. Spółka dokłada wszelkich starań, żeby na czas wywiązać się z umowy z klientem, jednak nie wszystkie czynniki da się zawczasu przewidzieć i zabezpieczyć przed nimi (np. awarie, kolizje, załamania pogodowe).

W związku z powyższym powstaje pytanie:

Czy kary wynikające z nieterminowej realizacji usług ( dostarczenie/odbiór wartości pieniężnych, zasilenie bankomatu) można uznać za koszty uzyskania przychodów ...

Zdaniem Spółki kary wynikające z nieterminowej realizacji usług Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. nr.54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Kara umowna z tytułu nieterminowego wykonania usługi (opóźnienia w jej realizacji) nie została wymieniona jako jedna z kategorii kar umownych wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Zatem kary takie, jako niewymienione w powyższym przepisie będą stanowiły koszty uzyskania przychodów. Poniesione przez Spółkę kary są powiązane z osiąganym przychodem z tytułu wykonywania usług konwojowania i zasilania bankomatów i wynikają z zawartej umowy. Dodatkowo są przez Spółkę szczegółowo weryfikowane jeszcze przed wystawieniem przez klienta noty obciążeniowej. Terminowość konwojowania i zasilania jest ważnym elementem tego rodzaju usług w związku z tym jest rzeczą oczywistą, że klient chciał mieć zapis w umowie obciążający Spółkę za wszelkie opóźnienia. Spółka płacąc za takie noty, chce być wiarygodnym partnerem w oczach klienta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock