Istota interpretacji:

zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu odsetek od pożyczki udzielonej Spółce przez jej udziałowca

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Udziałowcami spółki pod firmą X. sp. z o.o. ("Wnioskodawca") (o kapitale zakładowym 5.000,00 zł) są: Jerzy G. posiadający 1% udziałów oraz Spółka pod firmą A. Sp. z o.o. Sp. k., posiadająca 99% udziałów. Jerzy G. ma 99,99% udziału w zysku w spółce pod firmą A. Sp. z o.o. Sp. k. Udziałowiec Jerzy G. zamierza udzielić wnioskodawcy pożyczek na łączną kwotę przekraczającą trzykrotność kapitału zakładowego wnioskodawcy. Udziałowiec A. Sp. z o.o. Sp. k., nie udzieli wnioskodawcy żadnych pożyczek.

W dniu 26.03.2010 r., na wezwanie Organu podatkowego, Spółka uzupełniła wniosek o dodatkowe wyjaśnienia, z których wynika, iż Wnioskodawca planuje wykorzystanie środków z zaciągniętych pożyczek na cele określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w celu m.in. nabywania nieruchomości mieszkalnych i/lub niemieszkalnych i/lub innych nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży i/lub udzielanie pożyczek innym podmiotom.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od pożyczek udzielonych Wnioskodawcy przez Jerzego G. będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy...

Zdaniem wnioskodawcy.

Wnioskodawca uważa, że ponieważ Jerzy G. posiada mniej niż 25% udziałów wnioskodawcy, a Spółka pod firmą A. Sp. z o.o. Sp.k., nie udzieli spółce żadnych pożyczek, odsetki wypłacane Jerzemu G. nie stanowią przypadków opisanych w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i tym samym w całości stanowią koszt uzyskania przychodu.

Należy wskazać, że w opisanym stanie faktycznym jedynie Jerzy G. będzie pożyczkodawcą dla wnioskodawcy. Mirosława G. nie będzie pożyczkodawcą dla wnioskodawcy, dlatego nie mają tu zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mówią one wyraźnie, że dotyczą wyłącznie przypadków, gdy jeden lub grupa udziałowców posiadających co najmniej 25% w kapitale pożyczkobiorcy udziela mu pożyczki. W opisanym stanie faktycznym jedyny pożyczkodawca - Jerzy G. — będzie posiadał mniej niż 25% udziałów w kapitale wnioskodawcy. Należy wskazać, że zapisy art. 16 ust. 1 pkt 60 "przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza)..." oraz art. 16 ust. 1 pkt 61 "...przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu)..." determinują, że przepisy te nie mają zastosowania w opisanym stanie faktycznym, ponieważ wnioskodawca będzie zadłużony wyłącznie wobec swojego bezpośredniego udziałowca. Nie będzie natomiast zadłużony wobec innych podmiotów, w których udziałowcy posiadają ponad 25% kapitału. Przepisy art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 miałyby zastosowanie wyłącznie wtedy, gdyby w opisanym stanie faktycznym wnioskodawca był zadłużony jednocześnie zarówno wobec Jerzego G. jak i Spółki pod firmą A. Sp. z o.o. Sp. k.

Podsumowując, Wnioskodawca uważa, że w przedstawionym stanie faktycznym odsetki od pożyczek, które będą wypłacane Jerzemu G. nie będą stanowiły przypadków opisanych w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i tym samym w całości będą stanowiły koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje