Istota interpretacji:

Czy wartość w cenie nabycia budynku socjalno-bytowego , wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia podatek od nieruchomości w części dotyczącej wymienionych nieruchomości , podatek od nieruchomości dotyczący prawa wieczystego użytkowania gruntu, opłata za wieczyste użytkowanie gruntu stanowią nakłady na nowo powstający budynek czyli zwiększają wartość początkową inwestycji czy są bezpośrednio kosztem uzyskania przychodów w momencie ich zaksięgowania?

• do wartości początkowej środka trwałego wartości w cenie nabycia budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia –jest prawidłowe,
• do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntu opłacanego za okres do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania oraz opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu –jest prawidłowe,
• do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości w części dotyczącej budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia opłacany za okres do czasu ich wyburzenia –jest nieprawidłowe.

• do wartości początkowej środka trwałego wartości w cenie nabycia budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia,
• do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntu opłacanego za okres do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania oraz opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu,
• do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości w części dotyczącej budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia opłacany za okres do czasu ich wyburzenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zamierza wybudować halę warsztatowo – magazynową. W tym celu zakupiła prawo wieczystego użytkowania działki gruntu z posadowionymi na nim budynkiem socjalno – biurowym, wiatą, placami drogami oraz ogrodzeniem. W celu przygotowania terenu pod inwestycję Spółka zamierza w ciągu dwóch miesięcy od nabycia wyburzyć budynek socjalno – biurowy, wiatę magazynową, place i drogi oraz ogrodzenie.

Prawo wieczystego użytkowania gruntu zostało przyjęte do ewidencji środków trwałych Spółki. Spółka złożyła deklarację oraz zapłaciła podatek od nieruchomości od wszystkich wyżej wymienionych nieruchomości. Koszty związane z bieżącym funkcjonowaniem hali warsztatowo – magazynowej będą obciążały bieżące pośrednie koszty wydziałowe Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy:

1. wartość w cenie nabycia, budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia,
2. podatek od nieruchomość w części dotyczącej budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia,
3. podatek od nieruchomości w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntu opłacany za okres do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania,
4. opłata za wieczyste użytkowanie gruntu za okres do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania

stanowią nakład na nowo powstający budynek, a zatem winny stanowić element wartości początkowej hali warsztatowo – magazynowej, czy też można zaliczyć je bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów, tzn. nie kapitalizować ich w wartości początkowej środka trwałego jako koszt wytworzenia...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) za koszt wytworzenia uważa się wartość w cenie nabycia zużytych do wytworzenia środków trwałych, rzeczowych składników majątku i wykorzystywanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów finansowych w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczanych do dnia przekazania środka trwałego do użytkowania.

Użycie przez ustawodawcę zwrotu "inne koszty dające zaliczyć się do wartości wytworzonych środków trwałych" oznacza, iż katalog wydatków poniesionych w związku z wytworzeniem środka trwałego powiększających jego wartość jest otwarty, co oznacza, że mieszczą się w nim również inne nie wymienione wprost koszty, które będą miały wpływ na wartość początkową danego składnika majątku.

Zdaniem Spółki, oznacza to, że decydujące znaczenie dla zaliczenia określonego wydatku do wydatków stanowiących koszt wytworzenia środka trwałego ma możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym przedsięwzięciem – środkiem trwałym.

Ponadto dla prawidłowego rozliczenia kosztów wytworzenia środka trwałego znaczenie ma określenie momentu zakończenia wytwarzania środka trwałego i momentu faktycznego oddania tego środka do używania. Wszelkie wydatki pozostające w związku z wytworzeniem środka trwałego i poniesione do dnia oddania go do używania mają wpływ na jego koszt wytworzenia.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ww. ustawy wynika, że aby dany przedmiot był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki: stanowić własność lub współwłasność podatnika, być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do użytkowania, przewidywany okres użytkowania musi być dłuższy niż rok oraz musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Biorąc powyższe pod uwagę, Spółka uważa, że:

1. wartość w cenie nabycia budynku socjalno – biurowego, wiaty, placów dróg oraz ogrodzenia (lit. a), nie spełniających warunków uznania za środek trwały z uwagi na zamiar wyburzenia w czasie krótszym niż rok,
2. podatek od nieruchomości w części dotyczącej budynku socjalno – biurowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia opłacany za okres do czasu ich wyburzenia (lit. b)

są wydatkami ponoszonymi przed oddaniem środka trwałego do użytkowania dającymi się przyporządkować do wytwarzanego środka trwałego, a zatem winny stanowić element wartości początkowej budowanej hali warsztatowo – magazynowej.

Natomiast:

1. podatek od nieruchomości w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntu (lit. c),
2. opłatę za wieczyste użytkowanie gruntu (lit. d)

zalicza się do kosztów nie rzutujących na wartość początkową wytwarzanego środka trwałego przez co stanowiących bieżące koszty uzyskania przychodów. Są to bowiem koszty, które Spółka musi ponieść z samego faktu posiadania wieczystego użytkowania działki gruntu, niezależnie od prowadzenia lub nie inwestycji. Stanowią one pośrednie koszty wydziałowe Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie zakwalifikowania:

• do wartości początkowej środka trwałego wartości w cenie nabycia budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia – uznaje się zaprawidłowe,
• do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntu opłacanego za okres do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania oraz opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu – uznaje się zaprawidłowe,
• do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości w części dotyczącej budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia opłacany za okres do czasu ich wyburzenia – uznaje się zanieprawidłowe.

Spółka zamierza wybudować halę warsztatowo – magazynową. W związku z tym ponosi różne wydatki, w tym przypadku są to:

• cena nabycia budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia,
• podatek od nieruchomości dotyczący ww. obiektów,
• podatek od nieruchomości w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntu opłacany do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania,
• opłata za wieczyste użytkowanie gruntu ponoszona również do czasu wybudowania hali.

Wszystkie one jeśli spełniają warunki zapisu niżej cytowanych przepisów, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jednak moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jest różny.

Zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższy przepis stanowi, że wydatki związane z działalnością gospodarczą, oprócz wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy, są kosztami uzyskania przychodu o ile zachodzi związek przyczynowo – skutkowy z osiąganymi przychodami. Jeśli zatem poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu w chwili obecnej lub w przyszłości stanowi koszt uzyskania przychodu.

Podsumowując, wydatek zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać warunki:

• został poniesiony w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością,

• został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

• został właściwie udokumentowany,

• nie znajduje się w katalogu kosztów – art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
  
  

Należy zwrócić uwagę na treść art. 4a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wskazany przepis stanowi, iż ilekroć w ustawach podatkowych jest mowa o inwestycjach – oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz.694 ze zm.).

Zatem zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych w budowie – rozumie się przez to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

Wydatki należy kwalifikować pod kontem podatkowym jako związane bezpośrednio i pośrednio z przychodami.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

W myśl przepisu art. 15 ust. 4d powyższej ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Natomiast stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Z kolei art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 – 14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

W przypadku wytworzonych środków trwałych – art. 16g ust. 4 ustawy, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

W oparciu o ww. regulację, należy stwierdzić, iż wartość początkowa wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych (tj. w efekcie zakończonego i rozliczonego procesu budowy prowadzonego w ramach działalności gospodarczej) wyznacza koszt wytworzenia, na który składają się następujące wydatki poniesione do dnia przyjęcia środka trwałego do używania:

• wartość w cenie nabycia zużytych do wytworzenia rzeczowych składników majątkowych, wykorzystanych usług obcych,

• koszty wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi, związane z wytworzeniem składnika majątkowego,

• odsetki, prowizje i różnice kursowe od wszelkich zobowiązań finansujących wytworzenie środka trwałego, naliczone wyłącznie za okres do dnia przekazania do używania środka trwałego,

• inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego.
  
  

Moment zakwalifikowania wydatku do kosztów uzyskania przychodów określa art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem, za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych, jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Wnioskodawca planuje likwidację istniejących na nabytym terenie zabudowań, która ma służyć przygotowaniu terenu pod budowę – wyburzenie budowli w celu prowadzenia tam inwestycji.

Należność za wieczyste użytkowanie gruntu oraz podatek od nieruchomości stanowią opłaty podatków majątkowych ponoszonych niezależnie od faktu czy jest tam prowadzona działalność gospodarcza lub wznoszony obiekt, który będzie wykorzystywany w działalności (dot. lit. b, c i d pytania). Jako koszty ogólne zakładu, czyli - inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Reasumując, poniesione nakłady na nabycie budynku socjalno – biurowego, wiaty, placów, dróg, ogrodzenia stanowią – w myśl art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – koszty wyznaczające koszt wytworzenia, a zarazem wartość początkową środka trwałego i stanowią koszty uzyskania przychodów w sposób pośredni poprzez odpisy amortyzacyjne zgodnie z art. 15 ust. 6 tej ustawy.

Natomiast podatek od nieruchomości w części dotyczącej budynku socjalno – bytowego, wiaty, placów i dróg oraz ogrodzenia, podatek od nieruchomości w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntu opłacany za okres do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu za okres do czasu oddania hali warsztatowo – magazynowej do użytkowania stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.