Istota interpretacji:

1. Czy Szpital może zaliczyć wypłacone zadośćuczynienie do kosztów uzyskania przychodów? 2. Czy Szpital winien zapłacić podatek dochodowy od osób prawnych od kwot wypłaconego zadośćuczynienia za wyrządzoną pacjentom szkodę medyczną?

• zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zadośćuczynienia za szkodę wyrządzoną przez Szpital pacjentom –jest prawidłowe,
• zaliczenia do dochodów zwolnionych zadośćuczynienia wypłaconego pacjentom –jest nieprawidłowe.

• do kosztów uzyskania przychodów,
• do dochodów zwolnionych od podatku dochodowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Szpital w dniu 21 października 2008 r. dokonał wypłaty 70.000 zł po 35.000 zł na rzecz dwóch osób fizycznych tytułem zadośćuczynienia za szkodę wyrządzoną przez Szpital w związku prowadzoną działalnością medyczną.

Zadośćuczynienie zostało wypłacone na podstawie zawartej z poszkodowanymi ugody pozasądowej ze środków własnych Szpitala.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy Szpital może zaliczyć wypłacone zadośćuczynienie do kosztów uzyskania przychodów...
2. Czy Szpital powinien uiścić podatek dochodowy od osób prawnych od dochodu przeznaczonego na zapłatę zadośćuczynienia...

Zdaniem Wnioskodawcy, nie zakwalifikował On wypłaconego zadośćuczynienia do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz nie odprowadził z tego tytułu podatku dochodowego od osób prawnych uznając, iż poniesiony wydatek zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 cytowanej wyżej ustawy był przeznaczony na realizację ochrony zdrowia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

• prawidłowe– w części dotyczącej niezaliczenia kwoty zadośćuczynienia do kosztów uzyskania przychodów,
• nieprawidłowe- w części dotyczącej dochodów zwolnionych od podatku.

Zgodnie z art. 444 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.

Szpital jest zobowiązany do należytej staranności jak i stosowania zasad etyki zawodowej. Zgodnie bowiem z art. 8 przepisów ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta z 6 listopada 2008 r.(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417), pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych.

Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) stanowią natomiast, że kosztami uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Ustawodawca nie uznał za koszty podatkowe - kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług – art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy. Wypłacając zadośćuczynienie na podstawie ugody pozasądowej Szpital uznał, że ponosi odpowiedzialność za nienależyte wykonane usługi.

Zatem, w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawcy, iż kwoty wypłacone pacjentom nie są kosztem uzyskania przychodów jest prawidłowe.

W innym miejscu przepisy ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta z 6 listopada 2008 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417) stanowią, że przestrzeganie praw pacjenta określonych w ustawie jest obowiązkiem organów władzy publicznej właściwych w zakresie ochrony zdrowia, Narodowego Funduszu Zdrowia, podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych, osób wykonujących zawód medyczny oraz innych osób uczestniczących w udzielaniu świadczeń zdrowotnych.

Zwolnieniu od podatku dochodowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlegają dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

Celem działalności statutowej Szpitala jest szeroko rozumiana ochrona zdrowia ludzkiego. Zadośćuczynienie wypłacone z tytułu szkód wyrządzonych pacjentom przez personel medyczny jest konsekwencją nienależytego wykonania celu statutowego a nie jego wypełnieniem.

Szpital zatem ponosi odpowiedzialność na zasadzie ryzyka za szkody spowodowane działalnością personelu medycznego.

Zgodnie z art. 17 ust 1a, pkt 2 ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Reasumując, wydatki związane z wypłatą zadośćuczynienia na rzecz pacjentów nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15, nie są również dochodami zwolnionymi z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.