Istota interpretacji:

1. Czy odsetki od kwoty udzielonej pożyczki stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy przy ustalaniu jego dochodu z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowej zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc proporcjonalnie do określonego w umowie udziału Wnioskodawcy w przychodach i kosztach? 2. Czy otrzymane od spółki komandytowej odsetki od udzielonej pożyczki będą stanowią przychód Wnioskodawcy w pełnej wysokości w dniu ich otrzymania?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest wspólnikiem (komplementariuszem) spółki komandytowej. Zgodnie z umową spółki komandytowej, Wnioskodawca uczestniczy w przychodach oraz kosztach spółki komandytowej w proporcji 20%. Dla sfinansowania bieżącej działalności gospodarczej spółki komandytowej Wnioskodawca zawarł z nią umowę oprocentowanej pożyczki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy odsetki od kwoty udzielonej pożyczki stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy przy ustalaniu Jego dochodu z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowej zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc proporcjonalnie do określonego w umowie udziału Wnioskodawcy w przychodach i kosztach...
2. Czy otrzymane od spółki komandytowej odsetki od udzielonej pożyczki będą stanowić przychód Wnioskodawcy w pełnej wysokości w dniu ich otrzymania...

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki jakie spółka komandytowa płaci Wnioskodawcy na podstawie umowy pożyczki winny być z chwilą dokonania ich faktycznej zapłaty przez spółkę komandytową uwzględnione jako koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy z tytułu udziału w spółce w oparciu o art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W ocenie Wnioskodawcy, w tej sprawie nie znajduje zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów.

Źródłem przychodów rozpatrywanym w niniejszej sprawie jest dla Wnioskodawcy udział w spółce komandytowej. Zgodnie z art. 105 Kodeksu spółek handlowych, przez umowę spółki komandytowej wspólnicy zobowiązują się wnieść określony wkład. W przypadku Wnioskodawcy wkład ten był wkładem rzeczowym (aport) i wkładem pieniężnym, i został w całości wniesiony. Zgodnie z art. 53 i 103 Kodeksu spółek handlowych, wspólnicy mogą umówić się co do wypłaty oprocentowania od swoich wkładów pieniężnych. Wspólnik ma prawo żądać corocznie wypłacenia odsetek w wysokości 5% od swojego udziału kapitałowego, nawet gdy spółka poniosła stratę. Zdaniem Wnioskodawcy, "własny kapitał włożony w źródło przychodów" oznacza wniesienie wkładu określonego w umowie spółki komandytowej, o której mowa w art. 105 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych. To odsetki od tego wkładu, w myśl art. 16 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów.

Należy zwrócić uwagę, że kapitał wniesiony do spółki osobowej nie podlega zwrotowi przez cały czas uczestnictwa wspólnika w spółce, podczas gdy udzielenie spółce przez jej wspólnika pożyczki zakłada zwrot kwoty pożyczki wraz z umówionym oprocentowaniem i w żaden sposób nie uzależnia tych zdarzeń od uczestnictwa w spółce.

Biorąc powyższe po uwagę, należy uznać, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie może mieć zastosowania w tym przypadku, ponieważ w odniesieniu do spółek osobowych traktowanych jako źródło przychodów, może dotyczyć wyłącznie odsetek wypłaconych wspólnikowi od wniesionych przez nich wkładów. Przepis ten nie może natomiast wyłączać kategorii kosztów uzyskania przychodów odsetek wypłaconych przez spółkę osobową jej wspólnikowi z tytułu udzielonej spółce pożyczki od wspólnika, gdyż pożyczka ta nie stanowi wkładu kapitałowego.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, iż odsetki zapłacone wspólnikowi przez spółkę komandytową będą stanowiły koszt podatkowy wspólnika przy ustalaniu dochodu z uczestnictwa w spółce osobowej, otrzymane odsetki będą zarazem stanowiły przychód podatkowy wspólnika w dacie ich otrzymania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatników musi wystąpić związek przyczynowo – skutkowy. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 13 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów. Z regulacji tej wynika, że wypłacone odsetki nie stanowią kosztów uzyskania dla podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, który włożył kapitał w dane źródło przychodu.

Jednocześnie, jak wynika art. 5 ust. 1 tej ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe.

Stosownie natomiast do brzmienia art. 5 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Ponadto, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przepis ten wskazuje, że przychód podatkowy u podatnika rozpoznawany jest wg zasady kasowej, tj. w momencie faktycznego otrzymania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest wspólnikiem (komplementariuszem) spółki komandytowej. Dla sfinansowania bieżącej działalności gospodarczej spółki komandytowej Wnioskodawca zawarł z nią umowę oprocentowanej pożyczki.

Zatem odsetki, które spółka osobowa (spółka komandytowa) zapłaci pożyczkodawcy (Spółce) będą:

• z jednej strony przychodem dla pożyczkodawcy (Spółki) w związku z udzieleniem pożyczki,
• i jednocześnie – w związku z przyjętym dla celów podatku dochodowego (art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) sposobem rozliczania przychodów i kosztów – odsetki te będą traktowane jako koszt podatkowy u wszystkich wspólników w wysokości odpowiadającej ich udziałom w spółce osobowej (spółce komandytowej).
  
  

Jednakże, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca jako podmiot udzielający pożyczki, nie może przedmiotowych odsetek zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowią one odsetki od własnego kapitału (w tym wypadku jest to pożyczka) włożonego przez Wnioskodawcę w źródło przychodu, którym jest spółka komandytowa.

Reasumując powyższe, kwota wypłaconych przez spółkę komandytową odsetek od udzielonej pożyczki w części przypadającej na Wnioskodawcę nie stanowi – stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast, otrzymane przez Wnioskodawcę odsetki od pożyczki, stanowią – w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – przychód podatkowy w dacie ich otrzymania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.