Istota interpretacji:

Czy wypłata nagród z zysku dla byłych pracowników (emerytów, rencistów Spółki) stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonywała w latach wcześniejszych wypłaty nagród z zysku dla:

1. pracowników,
2. byłych pracowników (emerytów, rencistów) z tytułu przyznawania odznaczeń zasłużonym dla Spółki,
3. pracowników innych Spółek z tytułu konkretnych działań (np. dla pracowników firmy dozorującej z tytułu udaremnienia kradzieży mienia Spółki).
   
   

Podstawą wypłaty części zysku na nagrody dla pracowników była uchwała Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy o podziale zysku za rok poprzedni. Podstawą wypłaty części zysku na nagrody dla byłych pracowników był Regulamin wypłaty nagrody z zysku oraz porozumienie zawierane co roku między Zarządem Spółki a Organizacjami Związkowymi dotyczące wysokości wypłacanych nagród w zależności od otrzymanego odznaczenia.

Podstawą wypłaty części zysku na nagrody dla pracowników innych spółek był Regulamin wypłaty nagrody z zysku oraz pisemny wniosek np. Komendanta zaopiniowany przez Dyrektora Personalnego i zatwierdzony przez Dyrektora Generalnego.

Nagrody te nie były księgowane w koszty bilansowe tylko na konto zespołu 8 - Rozliczenie wyniku finansowego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy wypłata nagród z zysku dla byłych pracowników (emerytów, rencistów Spółki) stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów...

(pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 2)

Zdaniem Spółki, wypłata nagród dla byłych pracowników (emerytów, rencistów Spółki), których źródłem finansowania był zysk wypracowany w latach poprzednich stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów, ponieważ koszt nie jest wymieniony w art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych jako koszt niestanowiący kosztu uzyskania przychodów. Ponadto wypłacone nagrody są związane z działalnością Spółki. Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wynika, że decydujące o zaliczeniu wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest źródło finansowania tego wydatku.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Przez "nagrody z zysku", należy rozumieć nagrody wypłacone z zysku po opodatkowaniu, a więc z dochodu po opodatkowaniu. Stosownie bowiem do reguł wynikających z ustawy dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm. - określanej w dalszej części "ustawa o pdop") co do zasady dochód to różnica pomiędzy przychodem podatkowym a kosztami jego uzyskania. Tym samym brak podstaw prawnych, aby po ustaleniu dochodu i odliczeniu należnego od niego podatku dochodowego ponownie ustalać koszty uzyskania przychodu.

Jeżeli jednak uprawniony organ Spółki tj. Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podejmie uchwałę o rezygnacji z zysku a odpowiadające mu środki finansowe przekaże Spółce do dyspozycji to będą to środki własne Spółki, z których mogą być ponoszone koszty podatkowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i art. 16 ustawy o pdop.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanymi w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu bądź utrzymania źródła tego przychodu.

W ocenie tutejszego Organu pomiędzy poniesieniem wydatku w postaci wypłaty nagrody z zysku dla byłych pracowników a osiąganymi przez Spółkę przychodami nie występuje związek o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Z pewnością wypłata przedmiotowych nagród będzie sprzyjała wykreowaniu dobrego wizerunku Spółki. Jednak tego typu działanie zostało objęte dyspozycją art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop, zgodnie z którym za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o pdop nie definiuje terminu "reprezentacja", dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się "okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną" - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika lub ułatwienia zawarcia umowy bądź stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia.

Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Niemniej jednak zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Nagrody z zysku wypłacone dla byłych pracowników (emerytów, rencistów) będą sprzyjać tworzeniu oraz utrwalaniu pozytywnego wizerunku Spółki na zewnątrz. Jednak jako koszty reprezentacji, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów.

W świetle powyższego stanowisko Spółki w zakresie pytania Nr 2 jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.