Istota interpretacji:

1. Czy prawidłowym jest rozpoznanie przychodu podatkowego w postaci rozliczenia (spłaty) przejętymi wierzytelnościami oprocentowania należnego Spółce i odsetek za opóźnienia. Czy momentem powstania tego przychodu jest data przejęcia wierzytelności, tj. 31.12.2008r.?2. Czy rozliczenie (spłata) przejętymi wierzytelnościami kwoty głównej, stanowiące częściowy zwrot spłaconego poręczenia , nie jest przychodem i nie podlega podatkowi, gdyż jest to zwrot wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów (art.12 ust.4 pkt.6a ustawy)?

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka udzieliła poręczenia za zobowiązania kredytowe Korporacji S.A. (dalej: K). W celu zabezpieczenia spłaty wierzytelności Spółki wobec K strony zawarły umowę przelewu wierzytelności, które dotyczyły wierzytelności K. wobec Stoczni A. S.A. (dalej: A) i Stoczni B Sp. z o.o.(dalej B) z tytułu udzielonych przez K pożyczek.

Agencja wykonała swoje zobowiązania z tytułu poręczenia i spłaciła kredyt zaciągnięty przez K.

Spółka i K zawarły w dniu 29.01.2008r. porozumienie dotyczące spłaty zadłużenia przez K powstałego na skutek realizacji przez Spółkę udzielonego poręczenia.

Spółka w dniu 30.12.2008r. wezwała K do spłaty w terminie do dn. 06.01.2009r. wymagalnych na dzień 30.12.2008r. zobowiązań, tj. kwoty głównej, oprocentowania i odsetek za opóźnienie.

W dniu 31.12.2008r. zostało zawarte pomiędzy stronami porozumienie w sprawie cesji wierzytelności na mocy którego:

• K ostatecznie przenosi na rzecz Spółki swoje wymagalne wierzytelności przysługujące jej wobec A. (w tym kapitał, odsetki kapitałowe, odsetki za opóźnienie)

• Spółka wyraża zgodę na spłatę i rozliczenie wymagalnych wierzytelności wobec K wymagalnymi wierzytelnościami, jakie posiadał K wobec dwóch stoczni i które to wierzytelności przeniósł na Spółkę

• w związku z przeniesieniem przez K wierzytelności na Spółkę wierzytelność Spółki wobec K. uległa umorzeniu do wysokości przeniesionych wierzytelności.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy prawidłowym jest rozpoznanie przychodu podatkowego w postaci rozliczenia (spłaty) przejętymi wierzytelnościami oprocentowania należnego Spółce i odsetek za opóźnienia. Czy momentem powstania tego przychodu jest data przejęcia wierzytelności, tj. 31.12.2008r....
2. Czy rozliczenie (spłata) przejętymi wierzytelnościami kwoty głównej, stanowiące częściowy zwrot spłaconego poręczenia , nie jest przychodem i nie podlega podatkowi, gdyż jest to zwrot wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów (art. 12 ust.4 pkt 6a ustawy)...

Stanowisko Wnioskodawcy

Ad.1

Przychody opodatkowane dotyczą rozliczenia (spłaty)należnego Spółce oprocentowania i odsetek za opóźnienie przejętymi wierzytelnościami. Natomiast przychód ten powstanie w dacie przejęcia wierzytelności, tj. 31.12.2008r.

Ad.2

Rozliczenie (spłata) przejętymi wierzytelnościami kwoty głównej stanowiące częściowy zwrot spłaconego poręczenia nie jest przychodem i nie podlega podatkowi, gdyż jest to zwrot wydatku niezaliczanego do kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 12 ust.4 pkt 6a ustawy

W odniesieniu do opisanego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Ad.1.

Zgodnie z art. 12 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust.3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, zgodnie z art. 12 ust.3 w/w ustawy, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu. Jednakże, co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Powyższe oznacza, że co do zasady przysporzenie majątkowe uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie kasowej. Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane z działalnością gospodarczą, które dla celów podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznawane są na zasadzie memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w której stały się należne, niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie je otrzymał.

Zasady rozpoznawania momentu uzyskania przychodów określonych w art. 12 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uregulowane są w art. 12 ust.3a- 3e.

Zgodnie z art. 12 ust.3a w/w ustawy, za datę powstania przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury, albo
2. uregulowania należności.

Z kolei, zgodnie z ust.3c, jeżeli strony ustalają, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w cyt. powyżej ust.3, do którego nie mają zastosowania regulacje zawarte w ust.3a i 3c, zgodnie z ust.3e - za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Co do zasady, zgodnie z art. 12 ust.3a ustawy, przychód z tytułu prowadzonej działalności Spółki powstaje w dacie zaistnienia najwcześniejszego z wymienionych zdarzeń:

• zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi,

• wystawienia faktury,

• uregulowania należności.
  
  

W analizowanym przypadku, powyższe zasady nie mają zastosowania do otrzymanej przez Spółkę zapłaty za udzielone poręczenie. A zatem, przychód z tytułu otrzymywanych wierzytelności od K, powinien zostać rozpoznany, zgodnie z postanowieniami art. 12 ust.3e ustawy, w dacie ich otrzymania, którą jest data przejęcia wierzytelności, tj. 31.12.2008r.

Ad.2.

Zgodnie z art. 16 ust.1 pkt 10 lit. a i b ustawy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) oraz wydatki na spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń.

Natomiast stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na realizację poręczenia kredytowego, w wysokości kwoty głównej kredytu. A zatem, jeżeli podatnik nie miał prawa do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów, a następnie został mu on zwrócony (tu. w postaci przelewu wierzytelności w wysokości kwoty głównej kredytu), to nie powstaje u niego z tego tytułu przychód.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.