Istota interpretacji:

Czy stanowi koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek VAT, który zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie podlega odliczeniu, naliczony od wydatków ponoszonych podczas spotkań z kontrahentami za usługi gastronomiczne, zakup żywności, które zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 nie są kosztem uzyskania przychodu?

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów (na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego; Dz.U. Nr 112, poz. 770), wydał dniu 13 grudnia 2007 r. interpretację indywidualną w której stanowisko Wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów zważa, co następuje.

Zgodnie z art. 14e 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

W ocenie Ministra Finansów, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 1 grudnia 2008 r., nie można uznać za prawidłowe stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, iż podatnik nie ma prawa zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów podatku naliczonego VAT związanego z wydatkami na reprezentację nie zaliczonymi do kosztów uzyskania przychodów. Przy tej interpretacji zastosowano przepisy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654, z późn. zm.); dalej updop, (definicja kosztu podatkowego), art. 16 ust. 1 pkt 28 updop (wykluczenie z kosztów podatkowych wydatków na reprezentację), w związku z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług m.in. gdy wydatki na nabycie towarów i usług nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o podatku dochodowym).

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej przepis art. 16 ust. 1 pkt 46 lit a updop, nie może być interpretowany bez uwzględnienia ogólnych zasad kwalifikowania wydatków do kosztów podatkowych, w tym szczególnych przypadków wskazanych w art. 16 ust. 1, w którym ustawodawca wymienił enumeratywnie wydatki niestanowiące kosztów podatkowych. Odmienna interpretacja prowadziłaby do niemożliwej do zaakceptowania sytuacji polegającej na tym, że podatnik, który samego wydatku (netto) nie może zaliczyć do kosztów podatkowych, miałby prawo obciążać te koszty elementem pochodnym od tej wartości, naliczonym podatkiem od towarów i usług związanym z tym wydatkiem.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, skoro wydatek na cele reprezentacyjne w kwocie netto nie stanowi kosztu podatkowego w świetle art. 16 ust. 1 pkt 28 updop i podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego związanego z tymi wydatkami, to również naliczony podatek od towarów i usług nie może stanowić kosztu podatkowego.

Minister Finansów zwraca uwagę, iż obowiązujące przepisy regulują wprost szczególne sytuacje, w których podatnik ma prawo zaliczyć podatek od towarów i usług do kosztów podatkowych. Jakkolwiek z brzmienia przepisów wynika, iż koszty reprezentacji nie są kosztem uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 28 updop), to jednak naliczony podatek od towarów i usług jest kosztem podatkowym, w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, niezależnie od charakteru wydatków, których dotyczy ten podatek (art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a updop). Stanowisko takie prezentowane było w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów niemających charakteru interpretacji ogólnej, o której mowa w przepisach Ordynacji podatkowej (dokument SIP nr (…)).

Stanowisko (...) Sp. z o.o., iż można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów podatek od towarów i usług w związku wydatkami na reprezentację nie stanowiącymi kosztów podatkowych, było zatem prawidłowe, zaś interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2007 r., nr ILPB3/423-105/07-5/ŁM, uznać należy za nieprawidłową. Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie złożenia wniosku przez (…) Sp. z o.o.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą zmianę interpretacji przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul, Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji indywidualnej w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa stosownie do zapisu art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 tej ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).