W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka komandytowa, której wspólnikiem zamierza być X Sp. z o.o. (dalej: "Wnioskodawca" lub "Spółka"), w przyszłości będzie rozważać odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z położonym na gruncie budynkiem (dalej: "majątek trwały"), które zostanie wniesione do spółki jako wkład niepieniężny przez wnioskodawcę. Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT Wnioskodawca, jako komandytariusz spółki komandytowej, osiągnie w wyniku odpłatnego zbycia majątku trwałego przez tę spółkę, przychód podatkowy proporcjonalny do udziału wnioskodawcy w zysku spółki komandytowej. Zgodnie z umową spółki komandytowej, udział w zysku jest proporcjonalny do wkładu rzeczywiście wniesionego przez wnioskodawcę do spółki komandytowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), w przypadku zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz posadowionego na tym gruncie budynku przez spółkę komandytową, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, za wartość budynku (z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych) oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów, która będzie stanowić koszt uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy (proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zysku spółki komandytowej), Spółka ma prawo przyjąć wartość początkową tych aktywów (pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych) wynikającą z rejestru środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonego przez spółkę komandytową, która będzie odpowiadać wartości tych aktywów określonej w akcie notarialnym na dzień wniesienia ich jako wkład do spółki komandytowej?

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w przypadku odpłatnego przeniesienia przez spółkę komandytową własności budynku, koszt uzyskania przychodu u Wnioskodawcy jako komandytariusza spółki komandytowej z tytułu zbycia budynku należy ustalić jako proporcjonalną, do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w zyskach spółki komandytowej, część wartości początkowej zbywanego środka trwałego - budynku z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych dokonanych do momentu zbycia, wynikającą z ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę komandytową. W przypadku odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu przez spółkę komandytowa, koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy jako komandytariusza spółki komandytowej należy ustalić jako proporcjonalną do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w zyskach spółki komandytowej, część wartości początkowej zbywanego prawa, wynikającej z ewidencji wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez spółkę komandytową. Wartość początkowa budynku oraz prawa będzie odpowiadać wartości tych aktywów, która będzie wynikać z aktu notarialnego dotyczącego wniesienia tych aktywów jako wkładu do spółki osobowej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. Oznacza to, że w wyniku odpłatnego zbycia przez spółkę komandytową majątku trwałego, Wnioskodawca jako komandytariusz spółki komandytowej, osiągnie przychód podatkowy w wysokości równej części wynagrodzenia otrzymanego przez spółkę komandytową z tytułu zbycia przedmiotowego majątku proporcjonalnej do udziału Wnioskodawcy w zysku spółki komandytowej. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o CIT zasady wyrażone w art. 5 ust. 1 ustawy o CIT stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodu. Oznacza to, że Wnioskodawca ma prawo rozpoznać również w odpowiedniej części koszt uzyskania przychodu, o którym mowa powyżej, z tytułu odpłatnego zbycia majątku trwałego przez spółkę komandytową

Zgodnie z art. 16 ust 1 ustawy o CIT wydatki na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (w tym budynków i prawa wieczystego użytkowania gruntów) stanowią koszt uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego bądź wartość niematerialnych i prawnych, w wysokości zaktualizowanej zgodnie z odrębnymi przepisami i pomniejszonej o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

W przypadku wniesienia do spółki osobowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej jako wkładu niepieniężnego pod pojęciem ww. wydatków należy rozumieć wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej ustalonej dla celów amortyzacji. Wartość ta wynika z prowadzonej przez spółkę komandytową ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Należy bowiem zauważyć, że w przypadku zarówno środka trwałego jak i wartości niematerialnej i prawnej wniesionej wkładem do spółki niemającej osobowości prawnej (w tym do spółki komandytowej), amortyzacji dokonuje bezpośrednio ta spółka (potwierdza to m.in. pismo Ministerstwa Finansów z dnia 30 kwietnia 1997r. znak PO 4/MS-802-66/97).

Oznacza to, że zarówno budynek jako środek trwały oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów jako wartość niematerialna i prawna widnieje w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez spółkę komandytową. Zatem, w razie odpłatnego zbycia środka trwałego w postaci budynku oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów, na którym ten budynek jest posadowiony, podatnik może rozpoznać koszt uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości odpowiednio w:

1. wysokości równej aktualnej (pomniejszonej o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych do momentu zbycia) wartości zbywanego budynku, która wynikać będzie z prowadzonej przez spółkę komandytową ewidencji środków trwałych,
2. w wysokości równej aktualnej wartości zbywanego prawa użytkowania wieczystego gruntów, która wynikać będzie z prowadzonej przez spółkę komandytową ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. W przypadku odpłatnego zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu, stosownie do art. 16c ust. 1 ustawy o CIT, prawo to kwalifikuje się do wartości niematerialnych i prawnych, które nie podlegają odpisom amortyzacyjnym. A zatem zgodnie z przepisami ustawy o CIT, wartość zbywanego prawa użytkowania wieczystego, ze względu na brak pomniejszających ją odpisów amortyzacyjnych, będzie równa wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej określonej we właściwej ewidencji prowadzonej przez spółkę komandytową.
   
   

Wyżej określone koszty uzyskania przychodu, Wnioskodawca jako komandytariusz spółki komandytowej rozpozna, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o CIT, proporcjonalnie do posiadanego udziału w zyskach spółki komandytowej. Dla celów ustalenia wartości budynku (z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych) oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu, które będą stanowić koszt uzyskania przychodu proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zysku spółki komandytowej. Spółka przyjmuje wartość początkową tych aktywów (pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych) wynikającą z rejestru środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonego przez spółkę komandytową, która będzie odpowiadać wartościom tych aktywów określonym w akcie notarialnym na dzień wniesienia ich jako wkład do spółki komandytowej.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2008 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. lLPB3/423-5/08-4/HS), który stwierdził, iż (...) dla Spółki jako jednej ze wspólników spółki komandytowej, w razie zbycia wniesionej aportem nieruchomości, kosztem uzyskania przychodów z tego tytułu (proporcjonalnie do posiadanego udziału w zyskach spółki komandytowej) będzie wartość początkowa tej nieruchomości pomniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, która obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodu ".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.