|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: impreza integracyjna, konkursy, koszty uzyskania przychodów, materiały reklamowe, napoje, podatek od towarów i usług, pracownik, reprezentacja, wydatek | |
| Data: 2008-08-12 | |
![]()
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Podczas konkursu prezentowane są produkty Spółki, rozdawane foldery i ulotki informacyjne. Finaliści konkursu wśród nagród otrzymują bony na systemy S. W związku z organizacją konkursu Spółka ponosi koszty reklamy, organizacji sesji finałowych i balu ( w tym transportu i zakwaterowania finalistów i jury) oraz nagród. Koszty, w części, są refundowane przez pozostałych współorganizatorów. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytań:
Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje: Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Ad 1. Odnosząc się do zakupu w/w materiałów tj. długopisy, kubki, smycze, kalendarze, koszulki, parasolki, portfele, zegarki oraz torby turystyczne, plecaki, polary itp, na których umieszcza się logo firmy, tut. organ wskazuje, iż działania takie można rozpatrywać pod kątem reklamy, bądź reprezentacji firmy. Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji reklamy. Zatem należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć. "Słownik języka polskiego" pod redakcją profesora M. Szymczaka (Wydawnictwo PWN, Warszawa 2002). Według słownika za reklamę należy uznać "rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwości nabycia, chwalenia kogoś". Reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego. Reklama polega głównie na przedstawianiu produktów, nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni. Jednakże w praktyce działalności gospodarczej, przedmiotem działań reklamowych, poza towarami i usługami, może być także marka firmy. Działania polegające na utrwalaniu w pamięci kontrahentów czy też potencjalnych klientów marki firmy, niewątpliwie maja na celu zachęcanie do korzystania z jej produktów w przyszłości. Mając na uwadze powyższe, przekazywanie nieodpłatnie materiałów promocyjnych wymienionych we wniosku, z umieszczonym na nich logo firmy, o ile nie mają ekskluzywnego charakteru i wysokiej wartości jednostkowej może zostać zaliczone do działań reklamowych a tym samym do kosztów uzyskania przychodów Również napoje ( kawa, herbata wraz z dodatkami - cukier i mleczko), które są głównie przeznaczone dla pracowników a również częstowani są nimi kontrahenci przebywający na terenie firmy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Ad 2. Kosztami podatkowymi są również tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych (integracyjnych), lecz w każdej sytuacji trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiego spotkania. W przypadku, gdy wydatki poniesione zostały na zorganizowanie imprezy okolicznościowej oraz spotkań integracyjnych mających na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych. Jeśli jednak impreza integracyjna nie służy takiemu celowi, a spotkania pracowników mają charakter typowo rozrywkowy i konsumpcyjny, to w takim przypadku nie można uznać, iż poniesione wydatki mają związek z przychodem, wobec czego nie stanowią one kosztu uzyskania przychodów. Z opisu stanu faktycznego wynika, że wydatki ponoszone na rzecz pracowników ze środków obrotowych w związku z organizacją dla nich imprez integracyjnych oraz szkoleniowo - integracyjnych są związane pośrednio z prowadzoną przez Spółkę działalnością oraz mają na celu poprawę atmosfery pracy, a przez to zwiększenie jej efektywności, a to przekłada się na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. W związku z powyższym można zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Ad 3. W zamkniętym katalogu kosztów niezaliczanych przez ustawodawcę do kosztów uzyskania przychodów ujęto między innymi wydatki na reprezentację, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się również, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług. Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej oraz osobie fizycznej, wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika: towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Oznacza to, że w przypadku gdy Spółce nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, Spółka będzie mogła - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - uznać za koszt uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług związanego z wydatkami poniesionymi na cele reprezentacji Spółki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Ad 4. Wydatki poniesione przez Spółkę na organizację "Zjazdów dystrybutorów" mogą stanowić koszty uzyskania przychodu dla Spółki, jeżeli spotkania te przeprowadzone są w celu osiągnięcia przychodów oraz zostały prawidłowo udokumentowane dla celów podatkowych, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast Spółce nie będzie przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na organizację części artystycznej dla uczestników szkolenia (Zjazdów dystrybutorów). Działanie to nie ma związku ze szkoleniem klientów, jak również prezentowaniem informacji o firmie lub jej produktach. Wydatki na sfinansowanie przedmiotowego świadczenia stanowią koszty reprezentacji, o których mowa w art.16 ust.1 pkt 28 ww. ustawy. Zatem tylko wydatki bezpośrednio związane ze szkoleniami, takie jak: transport, wynajem sali, sprzętu, wynagrodzenie trenerów, wydatki na wyżywienie i zakwaterowanie osób biorących udział w szkoleniu oraz materiały szkoleniowe, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów jako wydatki związane z bieżącą działalnością Spółki, jeżeli szkolenie przeprowadzone zostanie w celu osiągnięcia przychodów oraz udokumentowane dla celów podatkowych. Ponadto przedmiotowe wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że organizowane szkolenia mają związek z działalnością Spółki i nie noszą cech okazałości i wystawności wykraczającej poza przyjęte powszechnie zwyczaje. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Ad 5. Ze stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, iż Spółka jest jednym z organizatorów ogólnopolskiego konkursu dla księgowych i finansistów " Księgowy roku" W związku z organizacją konkursu Spółka ponosi koszty reklamy, organizacji sesji finałowych i balu (w tym transportu i zakwaterowania finalistów i jury) oraz nagród. Wobec braku definicji ustawowej reprezentacji i reklamy, reprezentację należy rozumieć w sposób dosłowny, słownikowy. Wydatki na reprezentację oznaczają zatem łożenie na pewną wystawność i okazałość, co przykładowo przejawiać się może w sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów, poprzez wręczanie upominków, dbałość o określony wystrój siedziby, organizowanie imprez okolicznościowych, podejmowanie pewnych działań związanych z pozycją (prestiżem) firmy na rynku. Celem wydatków na reprezentację jest m.in. kształtowanie i utrwalanie określonego wizerunku zewnętrznego firmy w oczach klientów, kontrahentów i opinii publicznej. Reprezentacja, podobnie jak reklama ma za zadanie promować dany podmiot gospodarczy, jednakże każda czyni to w inny sposób. Reklama polega głównie na przedstawianiu produktów, nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni natomiast celem wydatków na reprezentację jest m.in. kształtowanie i utrwalanie określonego wizerunku zewnętrznego firmy w oczach klientów, kontrahentów i opinii publicznej. Takimi wydatkami mogą być przedstawione w stanie faktycznym wydatki na organizację konkursu "Księgowy roku" a przedewszystkim wydatki związane z sesją finałową, balem (w tym transport i zakwaterowanie finalistów i jury) oraz nagrodami. Jak zauważono we wniosku celem imprezy jest promocja środowiska rachunkowości i finansów, podnoszenie prestiżu zawodów oraz utrwalanie i poszerzanie wiedzy o marce "S". Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych Jeżeli Wnioskodawca w ramach organizowanego konkursu ponosi typowe wydatki na reklamę Spółki i jej produktów (np. reklama w Internecie, prasie czy w formie ulotek) i potrafi takie koszty wydzielić to wydatki poniesione na reklamę mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-08-12 |
