W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2007 r. Spółka dokonała podwyższenia kapitału zakładowego poprzez wydanie nowych udziałów dotychczasowemu 100 % udziałowcowi. Udziałowiec pokrył udziały aportem w postaci przedsiębiorstwa, którego przedmiotem działalności jest wynajem lokali w posiadanej nieruchomości. W związku z podwyższeniem kapitału zakładowego w formie aktu notarialnego spółka poniosła koszty:

• podatku od czynności cywilnoprawnych PCC,
• opłaty notarialnej, - opłaty sądowej.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wyżej wymienione koszty poniesione w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego mogą stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów?

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r., dalej "updop") nie reguluje wprost sposobu kwalifikacji podatkowej wydatków poniesionych na podwyższenie kapitału zakładowego. Zgodnie z ogólną definicją zawartą w art. 15 ust. 1 updop "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy". Wydatki związane z podwyższeniem kapitału zakładowego nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiacych kosztów uzyskania przychodów (t.j. w powołanym art. 16 ust. 1 updop). Spółka niewątpliwie poniosła koszty podwyższenia kapitału zakładowego w celu osiągnięcia przychodów, gdyż w tej konkretnej sytuacji Spółka nabyła przedsiębiorstwo, które będzie generować przychody w postaci przychodów z wynajmu lokali w posiadanej nieruchomości. Dotychczasowe orzecznictwo i interpretacje wiążą podwyższenie kapitału zakładowego z uzyskaniem przez Spółkę przychodu nieopodatkowanego i w związku z tym wyłączają koszty poniesione na jego podwyższenie jako nieuwzględniane przy ustalaniu dochodu opodatkowanego (art. 7 ust 3 pkt 1 i 3 updop). Argumentem przemawiającym za uznanie tych wydatków za koszty uzyskania przychodów jak i zaprzeczeniem dotychczasowego orzecznictwa jest traktowanie jako koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z uzyskaniem finansowania w postaci kredytów i pożyczek, których podobnie jak otrzymanych przychodów na podwyższenie kapitału zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 również nie zalicza się do przychodów. W związku z tym analogicznie koszty uzyskania tych kredytów (pożyczek) np. prowizja od kredytu, czy PCC od umowy pożyczki nigdy nie powinny stanowić kosztów uzyskania przychodów. Wiązanie wydatków poniesionych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego z faktem otrzymania środków niestanowiących przychodów jest błędne, gdyż wydatki te są, ponoszone w związku z prowadzoną działalnością, a obowiązek ich poniesienia wynika z odrębnych ustaw (tu: np. ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych) . Do kwalifikacji wydatków związanych z podwyższeniem kapitału konieczne powinno być; zbadanie sposobu wykorzystania środków pochodzących z takiego podwyższenia. W sytuacji przeznaczenia ich na prowadzenie działalności gospodarczej generującej przychody nie powinno być przeszkód by uznać je za koszty uzyskania przychodów. Związek przyczynowy między tymi wydatkami i uzyskiwanymi przychodami nie musi być bezpośredni, gdyż celem tych wydatków nie jest samo w sobie podwyższenie kapitału, ale zdobycie środków na działalność. W związku powyższym Spółka uważa, że koszty poniesione na podwyższenie kapitału zakładowego w spółce powiązane są z prowadzoną działalnością i osiąganymi przychodami i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Podwyższenie kapitału zakładowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością następuje stosownie do regulacji zawartych w przepisach art. 255 - 262 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Podwyższenie kapitału zakładowego może nastąpić na mocy dotychczasowych postanowień umowy spółki, jeżeli przewidziano w niej taką możliwość, albo poprzez zmianę umowy spółki, jeżeli nie zawiera ona postanowień umożliwiających podwyższenie bez zmiany umowy spółki.

Jednakże podwyższenie kapitału zakładowego i jego sposób w każdym przypadku wymaga uchwały zgromadzenia wspólników.

Zgodnie art. 257 § 1 Kodeksu spółek handlowych, jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje nie na mocy dotychczasowych postanowień umowy spółki przewidujących maksymalną wysokość podwyższenia kapitału zakładowego i termin podwyższenia, może ono nastąpić jedynie przez zmianę umowy spółki. W myśl art. 257 § 2 cyt. Kodeksu, podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych. Na podstawie art. 260 § 1 ww. ustawy, uchwałą wspólników o zmianie umowy spółki można podwyższyć kapitał zakładowy, przeznaczając na ten cel środki z kapitału zapasowego lub kapitałów (funduszy) rezerwowych utworzonych z zysku spółki (podwyższenie kapitału zakładowego ze środków spółki).

Należy zatem uznać, iż wszelkie koszty ponoszone przez Spółkę w związku ze zmianą umowy Spółki przy podwyższeniu jej kapitału zakładowego pozostają w bezpośrednim związku z podwyższeniem tego kapitału.

W przedmiotowej sprawie należy się odnieść do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy (należy wskazać, iż Spółka we wniosku z dnia 27 marca 2008 r. oparła swoje stanowisko na gruncie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., podczas gdy z treści wniosku wynika, że dokonanie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki oraz poniesienie przedmiotowych wydatków miało miejsce po 1 stycznia 2007 r.).

Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie pomiędzy nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo - skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy można podzielić na koszty bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego. Co istotne również muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.

Do kosztów uzyskania przychodów nie można zakwalifikować wydatków poniesionych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego i otrzymaniem aportu w formie przedsiębiorstwa, gdyż wydatki te związane są z przychodem, który na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega wyłączeniu z opodatkowania.

Brak rozpoznania dla celów podatkowych przychodu po stronie spółki, której udziały zostaną objęte w zamian za aport, wynika wprost z art. 12 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela.

Oznacza to, że wartość wkładów zarówno pieniężnych jak i niepieniężnych wnoszona na pokrycie kapitału zakładowego w związku z utworzeniem spółki, jak również z podwyższeniem tego kapitału nie jest zaliczana do przychodów spółki.

Z kolei zgodnie z treścią art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się zarówno przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku, jak i kosztów uzyskania tych przychodów.

W świetle powołanych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż wszystkie opłaty poniesione przez wnioskodawcę w związku z otrzymaniem aportu i podwyższeniem kapitału zakładowego (tj. PCC, opłata sądową, opłaty notarialne) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż są związane z przychodem niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za prawidłowością stanowiska Spółki nie przemawia również wskazana przez nią analogia do przepisów dotyczących pożyczek (kredytów). Zauważyć należy, iż odrębne uregulowania dotyczące pożyczek (kredytów), zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 10a, 11 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie pozwalają na stosowanie analogii w podatkowym uregulowaniu kosztów związanych z korzystaniem z pożyczki (kredytu), a sytuacją w której podatnik uzyskuje kapitał w drodze podwyższenia kapitału zakładowego. Powołane wyżej przepisy art. 16 ust. 1 pkt 10a, 11 i 12 ustawy stanowią wprost o tym, które koszty, w przypadku pożyczki (kredytu) należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Brak jest natomiast takich szczegółowych uregulowań, które dotyczyłyby kosztów związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego. Należy zatem stosować ogólną regulację zawartą w art. 7 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock