Istota interpretacji:

Czy w związku z odpłatną cesją leasingu, a co za tym idzie uzyskaniem w grudniu 2007 r. przychodu zaliczanego do przychodów podatkowych Spółka może zaliczyć w grudniu 2007 r. do podatkowych kosztów uzyskania przychodów część opłaty wstępnej leasingu, którą obciąży nowego korzystającego, a która to część nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia?

Spółka (korzystający) zawarła umowę leasingu operacyjnego, biorąc w używanie samochód osobowy. Podstawowy okres umowy wynosi 24 miesiące. Spółka uiściła w czerwcu 2007 r. opłatę wstępną leasingu, udokumentowaną fakturą VAT. Wartość netto z faktury oraz część podatku VAT niepodlegajacą odliczeniu (40%) Spółka potraktowała jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, a dotyczące okresu przekraczającego rok podatkowy. W dacie ich poniesienia Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów roku 2007 wyłącznie część opłaty wstępnej leasingu, która proporcjonalnie przypada do roku 2007. W grudniu 2007 roku Spółka zamierzała dokonać cesji przedmiotu umowy leasingu na innego korzystającego za wynagrodzeniem. Spółka zamierzała obciążyć nowego korzystającego wartością skalkulowaną jako ta część opłaty wstępnej leasingu, która proporcjonalnie dotyczy tej części okresu umowy leasingu wykraczającej poza rok 2007, czyli wartością, której Spółka nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia. Spółka zamierzała wystawić fakturę VAT i zaliczyć wartość netto z faktury do przychodów Spółki roku 2007.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z odpłatną cesją leasingu, a co za tym idzie uzyskaniem w grudniu 2007 r. przychodu zaliczanego do przychodów podatkowych Spółka może zaliczyć w grudniu 2007 r. do podatkowych kosztów uzyskania przychodów część opłaty wstępnej leasingu, którą obciąży nowego korzystającego, a która to część nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia?

Zdaniem wnioskodawcy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów roku 2007 w związku z odpłatna cesją przedmiotu leasingu tę część opłaty wstępnej leasingu, która nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Spółka poniosła koszt w celu uzyskania przychodu. Zmienił się jedynie charakter kosztu. Spółka miała wykorzystywać samochód osobowy dla celów swojej działalności przez okres 24 miesięcy, w związku z czym w dacie poniesienia Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów roku 2007 wyłącznie ich część przypadającą na 2007 rok proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W grudniu 2007 roku Spółka zamierza osiągnąć przychód z tytułu cesji praw wynikających z umowy leasingu na nowego korzystającego. Koszt opłaty wstępnej leasingu w tym wypadku jest ściśle związany z przychodem, który uzyska Spółka. Spółka musiała wcześniej ponieść koszt opłaty wstępnej leasingu, aby mogła mieć możliwość uzyskać przychód z tytułu cesji przedmiotu umowy leasingu. W związku z powyższym oraz faktem, iż przedmiotowy koszt nie jest wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka stoi na stanowisku, że może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów roku 2007 w związku z odpłatną cesją przedmiotu umowy leasingu tę część opłaty wstępnej leasingu, która nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop" ). Zgodnie z art. 17a pkt 1 tej ustawy ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Na podstawie art. 17b ust. 1 ww. ustawy opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

W myśl art. 17b ust. 2 ww. ustawy jeżeli jednak finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:
1. art. 6,
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143 ze zm.)
   - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Gramatyczna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zachowaniu lub zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Skoro umowa leasingu daje możliwość oddania (przyjęcia) do używania rzeczy lub prawa, to wszystkie opłaty wynikające z umowy leasingowej są opłatami za używanie przedmiotu leasingu, które mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu po spełnieniu przesłanki wynikającej z art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Z dniem 1 stycznia 2007 r. ustawodawca wprowadził podział kosztów uzyskania przychodów na koszty bezpośrednie i pośrednie. Podział ten jest istotny z punktu widzenia momentu obciążenia kosztów uzyskania przychodów. Nie ulega wątpliwości, iż opłata wstępna nie ma bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, lecz jej poniesienie warunkuje możliwość korzystania z danej rzeczy, a więc warunkuje uzyskanie przychodu. Uznać zatem należy iż jest to koszt pośredni.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o pdop koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Regulacje prawne zawarte w Rozdziale 4a "Opodatkowanie stron umowy leasingu" ustawy o pdop nie określają skutków podatkowych w odniesieniu do sytuacji, gdy korzystający na podstawie cesji umowy leasingu przenosi prawo do korzystania z przedmiotu na rzecz osoby trzeciej. Dopuszczalność takiej sytuacji przewidziana jest jedynie przepisami kodeksu cywilnego.

Istotą zmiany strony w umowie leasingu na drodze cesji jest m. in. przeniesienie przez dotychczasowo korzystającego na nowo korzystającego wierzytelności wobec leasingodawcy, polegającej na prawie używania przedmiotu leasingu oraz obowiązku uiszczania opłat leasingowych.Gdy dochodzi do cesji umowy na podstawie porozumienia pomiędzy dotychczasowymi stronami umowy leasingu i osobą trzecią (nowym korzystającym), koszty w postaci czynszu inicjalnego, opłat manipulacyjnych i rat leasingowych nie powinny podlegać korektom, co jest konsekwencją spełnienia wszystkich ustawowych warunków do kwalifikowania kosztów podatkowych związanych z zawartą umową leasingu operacyjnego. Brak w ustawie podatkowej przepisów nakazujących wyłączenie z kosztów podatkowych dotychczas poniesionych wydatków, gdy ma miejsce cesja umowy. Oznacza to również, że wydatki poniesione przez leasingobiorcę są kosztami tak długo, jak długo korzysta on z przedmiotu umowy, w tym wypadku samochodu, przy spełnieniu wyżej wymienionego warunku, tj. istnienia związku wydatków z osiągnięciem lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Zatem, jak wynika z powyższego, do momentu scedowania praw i obowiązków wynikających z umowy leasingowej, wydatki poniesione przez Spółkę za okres, w którym używała przedmiotu leasingu stanowią dla niej koszty uzyskania przychodów. Jednak od momentu przeniesienia praw na cesjonariusza, Spółka nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków takich jak raty leasingowe, opłaty wstępnej, manipulacyjnej i czynszu inicjalnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki jestnieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.