W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka dzierżawi urządzenia przetwórcze i rozdzielcze prądu stałego w celu wykorzystania ich do prowadzenia podstawowej działalności, jaką jest sprzedaż i przesył energii elektrycznej. "X" dokonała modernizacji dzierżawionych urządzeń i przyjęła do używania inwestycje w obcych środkach trwałych. Spółka dokonuje w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych. Zgodnie z postanowieniami umowy z wydzierżawiającymi, w razie rozwiązania umowy Spółce nie przysługuje prawo zwrotu niezamortyzowanej części nakładów.

Spółka zamierza nabyć od wydzierżawiającego urządzenia przetwórcze i rozdzielcze prądu stałego, które aktualnie dzierżawi i w których przeprowadziła prace modernizacyjne stanowiące dla niej inwestycje w obcych środkach trwałych. W dniu nabycia urządzeń, inwestycje w obcych środkach trwałych nie będą całkowicie zamortyzowane. Cena zakupu, za którą Spółka nabędzie przedmiotowe urządzenia nie będzie obejmowała wartości nakładów poczynionych przez Spółkę w dzierżawionych urządzeniach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ustalając wartość początkową nabytych środków trwałych (urządzeń) do ceny nabycia (pomniejszonej o kwotę podatku VAT naliczonego) należy doliczyć niezamortyzowaną wartość inwestycji w obcych środkach trwałych, czy też po nabyciu środków trwałych amortyzować inwestycje w obcych środkach trwałych na dotychczasowych zasadach?

Zdaniem Spółki niezamortyzowana wartość inwestycji w obcym środku trwałym powinna zwiększać wartość początkową nabytego środka trwałego, w przypadku gdy cena nabycia nie obejmuje niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku trwałym.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zmianami - dalej: updop) za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się, w razie odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia. Zgodnie z art. 16g ust. 3 updop za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Zdaniem Spółki, podmiot który uprzednio dokonywał odpisów amortyzacyjnych od inwestycji w obcym środku trwałym, może - po nabyciu tego środka od wydzierżawiającego - do wartości początkowej nabytego środka trwałego, zaliczyć niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym. Niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym należy traktować jako koszty związane z zakupem środka trwałego naliczone do dnia przekazania środka trwałego do użytkowania. O konieczności zaliczenia niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym do wartości początkowej nabytego środka trwałego, świadczy również brzmienie art. 16g ust. 13 updop. Wynika z niego, że jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500,00 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Spółka przytacza opinie organów podatkowych m. in. interpretację wydaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łańcucie z dnia 1 lutego 2006 r. (U.S.IA/1/415/1-IP/2006, U.U.IA/1/415/2-IP/2006), interpretację wydaną przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Kielcach z dnia 18 lipca 2005 r. (OG-005/90/PDI-423/11/2005), interpretację wydaną przez Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego z dnia 12 kwietnia 2005 r. (PD.423-16/05).

Spółka zwraca uwagę, iż w kwestii zasad amortyzacji nakładów poczynionych w środkach trwałych, które następnie stają się własnością najemcy dopuszczalne (aczkolwiek nie wynikające wprost z przepisów podatkowych) jest również, po nabyciu środka trwałego, przez podmiot, który uprzednio dokonywał odpisów amortyzacyjnych od inwestycji w obcych środkach trwałych, kontynuowanie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym na dotychczasowych zasadach.

Mimo, to zdaniem Spółki w opisanym zdarzeniu przyszłym, niezamortyzowana wartość inwestycji w obcym środku trwałym może zwiększać wartość początkową nabytego środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje