• w zakresie możliwości zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów tzw. odstępnego- jest prawidłowe

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie handlu artykułami drobnej elektroniki. W celu pozyskania nowej atrakcyjnej lokalizacji na sklep , Spółka rozważa możliwość pozyskania powierzchni handlowej w dużym Centrum Handlowym. W Centrum w chwili obecnej nie ma wolnych powierzchni, z uwagi na zawarte między najemcami a właścicielem Centrum długoterminowe umowy najmu, dlatego też Spółka zamierza zawrzeć porozumienie z udziałem obecnego najemcy oraz właściciela Centrum. Na mocy tego porozumienia dotychczasowy najemca zrzekłby się swoich praw i odstąpiłby od umowy najmu po zapłaceniu mu przez Spółkę kwoty tzw. odstępnego, które ze względu na atrakcyjność punktu handlowego będzie dość znaczne. Spółka wchodząc w prawa najemcy i licząc na duże zyski gotowa jest ponieść takie koszty.

W związku z powyższym powstaje pytanie:

Czy w przypadku zrealizowania rozważanego przedsięwzięcia, zapłacone dotychczasowemu najemcy tzw. odstępne, będzie stanowiło dla podatnika koszt uzyskania przychodów ?

Zdaniem wnioskodawcy wydatek poniesiony na tzw. odstępne stanowi koszt uzyskania przychodów. Do takiego stwierdzenia uprawnia brzmienie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są nie tylko koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, ale także takie, które służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, którym jest działalność gospodarcza jako taka. Będą to zatem de facto wydatki o charakterze związanym z prowadzeniem działalności jako takiej, z codziennym funkcjonowaniem podatnika jako przedsiębiorcy. Dążenie Spółki do przejęcia prawa najmu atrakcyjnie położonego lokalu, w którym chce ona prowadzić działalność przynoszącą przychody jest nakierowane w sposób pośredni nie tylko na zachowanie źródła przychodów, ale i na uzyskiwanie wyższych przychodów, związanych ze zwiększeniem przepływu klientów w konsekwencji dobrej lokalizacji punktu sprzedaży towarów. Wydatek zostanie zatem ewidentnie poniesiony w związku z prowadzoną działalnością handlową ( gospodarczą ).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks Cywilny ( Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm. ) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz (art. 659 § 1 k.c.). Strony mogą zastrzec, że jednej lub obu stronom wolno od umowy odstąpić za zapłatą oznaczonej sumy ( odstępne ) - art. 396 k.c. Celem odstępnego jest zrekompensowanie drugiej stronie strat, jakie poniosła przez to, że wdała się w umowę, której skutki ostatecznie zostały zniweczone. Można uznać, że stanowi surogat odszkodowania za niedojście umowy do skutku. Uprawnienie do odstąpienia za zapłatą odstępnego dotyczy stron umowy. Z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku wynika, ze wypłata przez Spółkę kwoty pieniężnej zwanej odstępnym nie ma charakteru odstępnego w znaczeniu kodeksu cywilnego. Do wypłaty wynagrodzenia, rekompensaty za odstąpienie od umowy najmu przez dotychczasowego najemcę dochodzi poza istniejącą umową najmu, chociaż za zgodą wynajmującego w zakresie wejścia Spółki w prawa i obowiązki najemcy oraz warunkuje zawarcie umowy między Spółką (przyszłym najemcą) a właścicielem.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określa ustawa z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm. ) w art. 15 ust. 1, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Z powyższej definicji kosztów uzyskania przychodów wynika, że ustawodawca określając w sposób ogólny koszty, wymaga od podatnika podejmowania działań celowych , racjonalnych.

Katalog kosztów negatywnych zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy nie zawiera wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia , "odstępnego", które zamierza Spółka zapłacić dotychczasowemu najemcy , nie oznacza to, że automatycznie można taki wydatek uznać za koszt podatkowy. Pomiędzy poniesionym kosztem a potencjalnym przychodem musi zaistnieć związek przyczynowo-skutkowy, albo musi być to wydatek poniesiony w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatek w postaci "odstępnego" trudno przypisać konkretnym przychodom, chociaż jak podkreśla wnioskodawca, zostanie on poniesiony w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością handlową. Działalność handlowa musi być prowadzona w wielu punktach handlowych, dostępnych szerokiej klienteli, co gwarantuje zainteresowanie towarami i możliwości zbytu. Najatrakcyjniejszymi są lokale handlowe w dużych centrach handlowych z uwagi na dużą frekwencję odwiedzających centra nabywców. Można uznać, że kroki podjęte w celu pozyskania takiego lokalu są racjonalne i zasadne z ekonomicznego punktu widzenia. Organ zgadza się ze stanowiskiem Spółki, że dążenie jej do przejęcia prawa najmu atrakcyjnie położonego lokalu jest nakierowane w sposób pośredni nie tylko na zachowanie źródła przychodów, ale i na uzyskiwanie wyższych przychodów. Zatem wydatek na "odstępne" będzie stanowił koszt uzyskania przychodów.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko wnioskodawcy w zakresie oceny prawnej zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock