• prawidłowew zakresie wydatków ponoszonych przez członków Zarządu,
• nieprawidłowew zakresie wydatków ponoszonych przez członków Komisji Rewizyjnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem, którego celem statutowym jest m.in.: propagowanie rozwoju edukacji w zakresie energetyki i promocja zrównoważonego rozwoju. Wszelkie dochody uzyskiwane z działalności statutowej i gospodarczej przeznaczane są w całości na cele statutowe, w związku z czym korzystają ze zwolnienia, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4. W związku z prowadzoną działalnością stowarzyszenia członkowie Zarządu oraz Komisji Rewizyjnej odbywają wyjazdy, w tym również wyjazdy zagraniczne. Koszty wyjazdów we własnym zakresie pokrywali członkowie organów stowarzyszenia.

Wnioskodawca chce ponosić w przyszłości koszty tych wyjazdów służbowych i mieć możliwość wliczania ich w koszty uzyskania przychodu.

Statut stowarzyszenia, ani regulamin działania Zarządu nie regulują kwestii zwrotu kosztów wyjazdu. Zauważyć należy, iż statut prowadzenie gospodarki finansowej powierza Zarządowi i w tym zakresie Zarząd może podjąć stosowną uchwałę o zwrocie kosztów wyjazdów członkom Zarządu i Komisji Rewizyjnej. Członkowie Zarządu i Komisji Rewizyjnej nie są pracownikami stowarzyszenia, nie są z nimi zawierane żadne umowy cywilno-prawne na ww. wyjazdy. W związku z pełnionymi funkcjami osoby te nie otrzymują żadnego wynagrodzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podjęcie uchwały Zarządu, na podstawie regulacji statutu, pozwoli na zaliczenie kosztów wyjazdów członków organów stowarzyszenia w sprawach związanych z działalnością stowarzyszenia, do kosztów uzyskania przychodów, czy też w tym celu konieczne jest wprowadzenie stosownych zmian w ww. dokumentach?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Zarząd Stowarzyszenia, w sprawie zwrotu członkom organów kosztów wyjazdów, diet, kosztów noclegów, będzie stanowiło to podstawę do zaliczenia tych kosztów, do kosztów uzyskania przychodów stowarzyszenia, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

• prawidłowew zakresie wydatków ponoszonych przez członków Zarządu,
• nieprawidłowew zakresie wydatków ponoszonych przez członków Komisji Rewizyjnej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przepis ten oznacza, że kosztami uzyskania przychodów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są uzasadnione racjonalnie i gospodarczo nakłady oraz wydatki związane z prowadzoną działalnością podatnika, który przez ich poniesienie zmierza do osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania przychodów z tego źródła.

Natomiast stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że członkowie Zarządu oraz Komisji Rewizyjnej nie są pracownikami Stowarzyszenia i nie otrzymują wynagrodzenia z tytułu pełnionych funkcji.

Wobec powyższego faktu, kwestię ewentualnych uprawnień do zwrotu kosztów podróży, diet, czy noclegów członków władz statutowych osoby prawnej należałoby rozpatrywać na tle przepisów szczególnych bądź postanowień regulaminów i statutów określających ich prawa i obowiązki. Ponadto, gdy postanowienia regulaminów i statutów przewidują zwrot należności z tytułu podróży służbowych osób nie będących pracownikami Stowarzyszenia, pozostających w związku z realizacją zadań podmiotu, to powinny one również określać zakres bądź warunki realizacji tych należności. Mogą one zatem postanawiać o wypłacie kosztów podróży służbowych na warunkach podobnych, jakie mają zastosowanie do podróży służbowych pracowników zatrudnionych w jednostkach państwowej lub samorządowej sfery budżetowej, określonych w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy, tj. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.), bądź ograniczyć zakres należności do zwrotu np. udokumentowanych kosztów przejazdu i ewentualnie noclegu według faktycznie poniesionych kosztów.

W myśl art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie.

Zarząd Stowarzyszenia, zgodnie z § 22 pkt 1 statutu, kieruje całokształtem działalności Stowarzyszenia - zgodnie z uchwałami Walnego Zebrania Członków, reprezentuje je na zewnątrz i ponosi odpowiedzialność przed Walnym Zebraniem Członków, jest więc organem zarządzającym. Tym samym do wydatków ponoszonych na rzecz członków Zarządu nie mają zastosowania przepisy cytowanego art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki ponoszone na rzecz osób wchodzących w skład Zarządu mogą zatem stanowić koszty uzyskania przychodów do wysokości wynikającej ze stosownych uregulowań, o ile spełniają warunek wynikający z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. zostały poniesione w celu uzyskania lub zachowania źródła przychodów.

Ww. art. 16 ust. 1 pkt 38a ma natomiast zastosowanie do wydatków ponoszonych na rzecz członków Komisji Rewizyjnej. Ustawodawca przewidział jedynie możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzeń wypłacanych tym osobom.

Reasumując, wydatki na rzecz członków Zarządu, nie będących pracownikami Stowarzyszenia, takie jak koszty wyjazdów, diet, koszty noclegów, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile spełniają warunek wynikający z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz zostały uregulowane stosownymi postanowieniami. Jednocześnie z uwagi na to, iż przedmiotowe wydatki na rzecz członków Komisji Rewizyjnej zostały wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 38a, nie mogą one stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Dodaje się również, że zagadnienie - czy podjęcie uchwały Zarządu bądź zmiany w statucie Stowarzyszenia pozwolą na zakwalifikowanie wydatków związanych z wyjazdami członków organów Stowarzyszenia do kosztów uzyskania przychodów - nie mieści się w zakresie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów w myśl art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. W gestii organów podatkowych nie leży jednak wydawanie opinii co do uchwał organów statutowych Stowarzyszenia bądź regulacji jego statutu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ wyjaśnia, że wniosek Stowarzyszenia w części dotyczącej interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje