Pytanie:

W jaki sposób należy skorygować oraz podzielić amortyzację na część stanowiącą oraz nie stanowiącą kosztu uzyskania przychodu w przypadku otrzymania dotacji do środka trwałego będącego już po odbiorze technicznym i eksploatowanego przez Spółkę?

W ramach decyzji Spółka uzyska dofinansowanie do tzw. wydatków kwalifikowanych obejmujących:
a) budowę środków trwałych (sieci ciepłownicze, węzły cieplne),
b) pozostałe wydatki o charakterze kosztowym, nie związane z budową środków trwałych (np. koszty działań informacyjnych). Aby wydatek mógł być sfinansowany dotacją w ramach projektu, musi być przez beneficjenta udokumentowany i faktycznie poniesiony (zapłacony w całości). Zwrot kosztów oraz wydatków inwestycyjnych w formie dotacji będzie następował na wyodrębniony rachunek bankowy w terminie 6-9 miesięcy po dacie dokonania przelewu środków własnych kontrahentom Spółki. W wielu przypadkach będzie to następować w kolejnym roku obrotowym.

Na gruncie tak opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca formułuje dwa zapytania. Zapytanie drugie, oznaczone literą b), dotyczy kwestii, w jaki sposób należy skorygować oraz podzielić amortyzację na część stanowiącą oraz nie stanowiącą kosztu uzyskania przychodu w przypadku otrzymania dotacji do środka trwałego będącego już po odbiorze technicznym i eksploatowanego przez Spółkę- na moment oddania środka do używania cała wartość początkowa sfinansowana jest ze środków własnych Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie wpływu dotacji na wydzielony rachunek bankowy Spółka powinna skorygować wysokość odpisów amortyzacyjnych zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów. Korekta powinna być dokonana w miesiącu otrzymania dotacji. Obniżenie kosztów uzyskania przychodów powinno nastąpić o taką wielkość jakby dotacja została otrzymana w dniu oddania środka trwałego do użytkowania. W przypadku otrzymania środków z Funduszu Spójności w następnym roku obrotowym deklaracja roczna CIT-8 nie jest korygowana, gdyż odpisy amortyzacyjne zaliczone w koszty uzyskania przychodów w poprzednim roku obrotowym ustalone zostały w sposób prawidłowy.

Ustosunkowując się do złożonego wniosku Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego stwierdza, co następuje.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16, z kolei podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych określona na podstawie art. 16g ww. ustawy. Z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy wynika, że po otrzymaniu zwrotu poniesionych wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podatnik winien skorygować wartość odpisów amortyzacyjnych zaliczonych w koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do części wydatków zwróconych podatnikowi. Niewątpliwie zatem korekta kosztów uzyskania przychodów powinna dotyczyć odpisów zaliczonych w koszty od przyjęcia danego składnika majątku do używania, tj., przykładowo, późniejszy zwrot 72% wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych powoduje konieczność korekty kosztów uzyskania przychodów o dotychczas odniesione w koszty odpisy amortyzacyjne naliczone od 72% wartości początkowej danego składnika majątku. Ww. przepis nie reguluje kwestii okresu za jaki winna nastąpić przedmiotowa korekta. W ocenie tut. Organu należy przyjąć, że dotychczasowe odpisy amortyzacyjne dokonywane w myśl zasad art. 16a-16m ww. ustawy stanowić winny koszty uzyskania przychodów w pełnej wysokości za okresy których dotyczą przed otrzymaniem zwrotu ww. wydatków, a dopiero zwrot poniesionych wydatków powoduje konieczność dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał zwrot wydatków, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy winien on skorygować dotychczas dokonane odpisy amortyzacyjne w sposób opisany powyżej.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko zawarte we wniosku uznano za zasadne.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

W dacie złożenia zapytania w sprawie objętej wnioskiem nie toczyło się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie ul. Wadowicka 10 za pośrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.