W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 08 marca 2006 roku Spółka posiada jedynego wspólnika, który pełni jednocześnie funkcję prezesa zarządu. Wspólnik ten jest jednocześnie "pracującym" prezesem. Oznacza to, że wspólnik jest zobowiązany w istniejącej konkretnie sytuacji do wykonywania zadań wchodzących w zakres działalności spółki, a dotyczących obsługi klientów szczególnie w zakresie usług księgowych. Świadczenie pracy na rzecz spółki podyktowane jest również regułami organizacyjnymi jak i porządkiem wewnętrznym wynikającym z wykonywanych czynności przez pracowników spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sytuacji wskazany wspólnik może być zatrudniony w Spółce na zasadzie umowy o pracę, umowy opartej na zasadach wynikających z kodeksu pracy, przy jednoczesnym zaliczeniu poniesionych kosztów z tym związanych do kosztów uzyskania przychodów Spółki, z zastrzeżeniem, że koszty te nie mają charakteru jednostronnego, tylko związane są ze świadczoną pracą?

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z faktem, że w szeroko pojętej literaturze przedmiotu związanej ze spółkami jednoosobowymi coraz częściej prezentowany jest pogląd, iż możliwe jest nawiązanie prawnie skutecznej umowy o pracę pomiędzy spółką jako pracodawcą, a jedynym wspólnikiem tej spółki, pełniącym jednocześnie funkcję prezesa zarządu, wspólnik ma prawo w świetle przedstawionego stanu faktycznego do wynagrodzenia za pracę. Ponadto wskazano, iż wynagrodzenie wraz z wydatkami pochodnymi należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnegostanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z prawnie skuteczną umową o pracę zawartą pomiędzy Spółką, a jedynym wspólnikiem tejże spółki.

Na wstępie należy zauważyć, iż tut. Organ nie ma uprawnień ani stosownego umocowania w przepisach prawa, które umożliwiałyby mu dokonywanie oceny, czy opisane ewentualne zawarcie umowy o pracę będzie prawnie skuteczne.

Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Przyjęta formuła prawna cytowanego przepisu oznacza ścisłą korelację instytucji interpretacji z definicją legalną pojęcia "przepisy prawa podatkowego" - zawartą w art. 3 pkt 2 ww. ustawy - które zdefiniowane są jako przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Odnosząc powyższe do zagadnienia przedstawionego we wniosku Spółki należy wskazać, iż dotyczy ono kwestii związanych z możliwością zawarcia umowy o pracę pomiędzy jednoosobową spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a wspólnikiem tej spółki. Tym samym we wniosku zwrócono się o rozstrzygnięcie problemu z zakresu prawa pracy, prawa cywilnego oraz prawa handlowego tj. przepisów, które nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej wydawanej na podstawie art. 14b § 1 ww. ustawy, która ze swej istoty dotyczy przepisów prawa podatkowego.

Biorąc powyższe pod uwagę należy zauważyć, iż tut. Organ w przedmiotowej interpretacji odnosi się jedynie do zagadnień związanych z przepisami prawa podatkowego, natomiast nie rozstrzyga - gdyż nie ma takich uprawnień - co do skuteczności prawnej umowy o pracę, która ewentualnie zostanie zawarta pomiędzy Spółką, a jej jedynym wspólnikiem.

Stąd też przyjęto, iż możliwość zawarcia prawnie skutecznej umowy o pracę pomiędzy Spółką, a jej jedynym wspólnikiem jest elementem stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni nie będących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego.

Należy zauważyć, iż umowa o pracę jest umową o charakterze dwustronnym tzn. z jednej strony mamy do czynienia ze świadczeniem pracy przez pracownika, natomiast z drugiej strony z wynagrodzeniem otrzymywanym od pracodawcy.

W związku z powyższym wskazuje się, iż w przypadku gdy umowa o pracę pomiędzy Spółką, a jej jedynym wspólnikiem będzie prawnie skuteczna wówczas wydatki poniesione w związku z taką umową o pracę będą stanowiły koszty uzyskania przychodu, o ile zostanie spełniony warunek z art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania przedmiotowej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul.Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.