|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: delegacja, delegacja służbowa, diety, kierowca, koszty uzyskania przychodów, podróż służbowa (delegacja), transport krajowy, usługi transportowe, usługi transportu międzynarodowego, wydatki na rzecz pracowników | |
| Data: 2007-08-22 | |
![]() W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka zamierza zatrudnić pracowników na stanowisku kierowcy. Zgodnie z zapisem w umowie o pracę, miejscem wykonywania pracy będzie teren kraju i siedziba pracodawcy, zaś na polecenie pracodawcy pracownik często będzie obowiązany wykonać zadanie służbowe poza granicami kraju w ramach przewozów międzynarodowych. W trakcie tych wyjazdów poniesie zwiększone wydatki związane z kosztami utrzymania - wyżywienia. Wyjazdy takie Spółka potraktuje jako delegację i naliczy diety. Zapytanie Spółkidotyczyło kwestii czy czynności wykonywane przez kierowców w ramach stosunku pracy mogą być utożsamiane z podrożą służbową a diety im wypłacone stanowią dla pracodawcy koszty uzyskania przychodu ? Zdaniem wnioskodawcy podróżą służbową jest każdy wyjazd na polecenie pracodawcy, a koszty związane z wykonywaniem zadań służbowych obciążają pracodawcę. Dlatego diety dla pracowników - kierowców są kosztem uzyskania przychodów do wysokości określonej w odrębnych przepisach. Ponadto wydatki na diety służą uzyskaniu przychodów z tytułu świadczenia usług transportowych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Odnosząc się do możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wartości diet wypłacanych pracownikom zatrudnionym na stanowisku kierowcy w przypadku zagranicznej podróży służbowej powołać należy się na przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (jt. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z generalną klauzulą zawartą w tym przepisie kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W katalogu przepisu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawarto ani zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia co do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez pracodawcę na diety bądź z innego tytułu w związku z odbywaniem podróży służbowych pracowników. W konsekwencji niezależnie od tego czy wypłacane pracownikom - kierowcom środki pieniężne będą elementem wynagrodzenia, czy też na podstawie odrębnych przepisów, zgodnie z przepisami prawa pracy - dietą lub inną należnością, mogą stanowić u pracodawcy koszt uzyskania przychodów, jeśli oczywiście spełniają dyspozycję cyt. art. 15 ust. 1. Należy w tym miejscu podkreślić, że pojęcie "podróż służbowa pracownika" należy do zakresu prawa pracy - art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (j.t. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) a w konsekwencji rozstrzygniecie kwestii dotyczącej obowiązku czy zasadności wypłacania przez Spółkę diet i należności za czas pracy nie leży w kompetencji organów podatkowych. Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa. |
|
| 2007-08-22 |
