Pytanie:

Czy w przypadku likwidacji nie w pełni umorzonej inwestycji w obcym środku trwałym polegającej na przywróceniu środka trwałego do stanu pierwotnego poprzez fizyczne usunięcie przedmiotów, stanowiących tę inwestycję.

W ocenie Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego przedstawiona przez Stronę argumentacja jest prawidłowa.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art.16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. W myśl art. 16a ust. 1 w/w ustawy amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: - budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, - maszyny, urządzenia i środki transportu, - inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Amortyzacji podlegają również, stosownie do art. 16a ust. 2 pkt 1 tej ustawy, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane także środkami trwałymi. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zaś, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia wniosku, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Zatem dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów, cytowany przepis art. 15 ust. 1 określa trzy przesłanki, a mianowicie: 1.koszt musi zostać poniesiony (wydatkowany), 2.koszt musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, 3.koszt nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów straty poniesione w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Jeżeli zatem likwidacja środka trwałego następuje bez zmiany rodzaju działalności, wówczas strata z tego tytułu jest kosztem uzyskania przychodów. Przepis ten ma również zastosowanie do inwestycji w obcych środkach trwałych. W ustawie nie zostało zdefiniowane pojęcie "likwidacji" środka trwałego, nie ulega jednak wątpliwości, że pojęcie to obejmuje fizyczne unicestwienie danego środka trwałego. W przedstawionym stanie faktycznym, nakłady inwestycyjne dokonane w obcym środku trwałym (wynajmowanym lokalu) ulegną fizycznej likwidacji, w związku z czym nastąpi przywrócenie lokalu do stanu pierwotnego. W związku z powyższym należy potwierdzić stanowisko Banku, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 updop niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym, która uległa likwidacji rozumianej wyłącznie jako przywrócenie do stanu pierwotnego, należy uznać za koszt uzyskania przychodów, jako poniesioną stratę pod warunkiem jej udokumentowania zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.