Pytanie:

Pytanie dotyczy wierzytelności zarachowanych jako przychody, a następnie po umorzeniu postępowania wgzekucyjnego wobec stwierdzenina bezskuteczności egzekucji uznanych jako koszty uzyskania przychodu.

Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny:

W 2002 r. Spółka dokonała sprzedaży paszy na rzecz producentów i zarachowała ją do przychodów należnych. Odbiorcy nie uiścili zapłaty za ww. paszę. W związku z przeterminowaniem należności w wysokości 1.361.143,44 zł. Spółka utworzyła odpisy aktualizujące w księgach Spółki. Odpisy te nie stanowiły kosztu uzyskania przychodu. Jednostka sprawę skierowała na drogę postępowania sądowego, po uzyskaniu wyroku z klauzulą wykonalności przekazano ją do egzekucji komorniczej. Postanowienie Komornika Sądowego w .............. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji zostało wydane 31.08.2004 r.. W dniu 10.04.2006 r. zostało doręczone Spółce ..................
W odniesieniu do powyżej przedstawionego stanu, pytanie Spółki brzmi:
- kiedy należy umorzone należności uznać za koszt podatkowy w związku z udokumentowaniem nieściągalności wierzytelności.
Zdaniem Spółki, wierzytelności te wcześniej zarachowane jako przychody należne w kwocie ogólnej sprzedaży netto 1.361.143,44 zł zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stają się kosztem uzyskania przychodu w momencie gdy firma otrzymała niezbędną informację, od Komornika o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, co następuje:Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm. zwanej dalej ,,ustawą") kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w ust. 2. W myśl art. 16 ust. 2 pkt 1 za wierzytelności, o których mowa w art. 16 ust.1 pkt 25, uważa się między innymi wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego.
Z przedstawionego w piśmie stanu wynika, że Spółka w kwietniu 2006 r. otrzymała postanowienie Komornika Sądowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucyjnej. Zatem wierzytelność, którą uprzednio Spółka zarachowała do przychodów, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów dopiero w chwili otrzymania od organu egzekucyjnego powyższego postanowienia tj. w kwietniu 2006 r.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji.

Ponadto informuje się, iż zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, ale jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla Spółki do czasu jej zmiany lub uchylenia przez organ odwoławczy oraz do czasu zmiany przepisów prawnych. Stosownie do postanowień art.14a § 4, art. 236 § 2 pkt. 1 oraz art.223 § 1 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.

Zgodnie z art.1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.), podanie i załączniki do podań składane w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej podlegają opłacie skarbowej. Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej zawiera załącznik do wyżej wymienionej ustawy. Zgodnie z poz. 1 części I tego załącznika opłata skarbowa od podania wynosi 5 zł, natomiast zgodnie z poz. 2 opłata skarbowa od załącznika do podania wynosi 50 gr.