Pytanie:

Czy Spółka postąpiła prawidłowo, zwiększając wartość początkową zakupionego środka trwałego, tj. samochodu ciężarowego o wartość ubezpieczenia OC, AC i NW?

Wnioskiem z 23.02.2006 r. Spółka zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

Dnia 25.01.2006 r. Spółka zakupiła za gotówkę nowy samochód ciężarowy. Wartość początkową w/w środka trwałego została powiększona o ubezpieczenie OC, AC i NW, zawarte 27.01.2006 r. Środek trwały został przyjęty do używania 31.01.2006 r.

W tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wnosi o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w następującym zakresie:

Czy Spółka postąpiła prawidłowo, zwiększając wartość początkową zakupionego środka trwałego, tj. samochodu ciężarowego o wartość ubezpieczenia OC, AC i NW?

Zdaniem Spółki, zwiększając wartość początkową środka trwałego o wartość ubezpieczeń OC, AC i NW postąpiła ona zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, według którego za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania.

Na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Naczelnik Podlaskiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku stwierdza co następuje:

Zasady ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych, które stanowią podstawę obliczania odpisów amortyzacyjnych reguluje art. 16g ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.; zmiana ostatnia: Dz. U. Nr 183, poz. 1538). W myśl ust. 1 pkt 1 tego artykułu za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.

Cenę nabycia stanowi, zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny i wyżej wymieniony przepis ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać, iż poniesione przez Spółkę koszty ubezpieczeń komunikacyjnych OC, AC i NW zakupionego za gotówkę samochodu nie stanowią kosztów związanych z zakupem tego pojazdu, nawet jeżeli zostały poniesione przed przyjęciem go do używania, a w związku z czym nie zwiększają jego wartości początkowej.

Jednakże wydatki na ubezpieczenie związane z eksploatacją samochodu ciężarowego mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli są one związane z działalnością podatnika oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przez Niego przychodu.

Mając powyższe na uwadze, organ podatkowy postanowił jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy ? do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Interpretacja niniejsza wiąże organ podatkowy do czasu zmiany przepisów prawa.

Na postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku, za pośrednictwem Naczelnika Podlaskiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 14a § 4 oraz art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, powinno określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać podstawy uzasadniające to żądanie.