Istota interpretacji:

Jaki kurs należy zastosować do przeliczenia waluty EUR na PLN, w związku z wpływem środków walutowych z tyt. otrzymanego kredytu bankowego i po jakim kursie należy przeliczyć spłatę rat kredytowych?

• ustalenia właściwego kursu do przeliczenia kwoty otrzymanego kredytu oraz późniejszej spłaty rat kredytowych,
• ustalenia właściwego kursu stosowanego do przeliczenia lokaty terminowej i naliczonych odsetek bankowych od tej lokaty,
• określenia kryterium przy wyborze faktycznie zastosowanego kursu walut banku, z którego usług korzysta Spółka.
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z otrzymanym bankowym kredytem w walucie EUR, Spółka chciałaby ustalić prawidłowość zastosowania odpowiedniego kursu do przeliczenia na PLN wpływu tych środków, jak i późniejszej spłaty rat kredytowych.

Kwota została bezpośrednio przekazana w EUR. Powołując się na art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 30 pkt 2 ustawy o rachunkowości, wpływ tych środków należy wycenić wg faktycznie zastosowanego kursu waluty z dnia wpływu kredytu, po jakim bank dokonał przeliczenia.

W obecnej sytuacji, bank podaje kilka kursów dziennie o dużej rozbieżności i bezpośrednio nie wskazuje, który kurs zastosował.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 13 listopada 2009 r. (data wpływu 16 listopada 2009 r.) wskazano, iż różnice kursowe Spółka ustala zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Pismem z dnia 13 listopada 2009 r., w związku z wezwaniem dotyczącym m. in. zredagowania pytania, Wnioskodawca sformułował je w poniższy sposób, wskazując jednocześnie, iż dotyczy ono stanu faktycznego, i tak:

Jaki kurs należy zastosować do przeliczenia waluty EUR na PLN, w związku z wpływem środków walutowych z tyt. otrzymanego kredytu bankowego i po jakim kursie należy przeliczyć spłatę rat kredytowych...

Zdaniem Wnioskodawcy, zasadne byłoby zastosowanie kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień wpływu kredytu, a przy spłacie też zastosowanie przeliczenia po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty lub zastosowanie przy wpływie środków najwyższego kursu kupna, a przy spłacie najniższego kursu sprzedaży banku, co może znacznie zawyżyć bądź zaniżyć rzeczywistą wartość.

Spółka uważa, że zastosowanie średniego kursu NBP jest najwiarygodniejszym rozwiązaniem celem oddania prawidłowości zdarzeń i prawidłowego rozliczenia różnic kursowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1. art. 15a, albo
2. przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka przyjęła metodę rozliczania różnic kursowych opartą na ustawie podatkowej – wskazaną w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie zatem do art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Przede wszystkim należy zauważyć, że wpływ na podatek dochodowy od osób prawnych będą miały wyłącznie zrealizowane różnice kursowe. Oczywiście różnice takie powstaną, jeżeli wystąpią różne kursy waluty obcej między np. dniem otrzymania kredytu, a dniem jego spłaty.

Na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Natomiast, w myśl art. 15a ust. 3 pkt 5 ww. ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Zgodnie zaś z treścią art. 15a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do kapitałowych rat kredytów (pożyczek).

Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, aby ustalić wartość kredytu (pożyczki) wyrażonego w walucie obcej w dniu jego otrzymania oraz w dniu jego spłaty należy przeliczyć wartość tego kredytu (pożyczki) na złote według faktycznie zastosowanego kursu waluty obcej z tych dni.

Jeżeli przy obliczaniu wartości różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, przyjmuje się – w myśl art. 15a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia faktycznie zastosowanego kursu waluty. w świetle wykładni językowej, faktycznie zastosowany kurs waluty nie jest tylko kursem zrealizowanym, dlatego nie należy go wiązać wyłącznie z sytuacjami związanymi z nabyciem i zbyciem (wymianą) walut. Kurs faktycznie zastosowany to taki, po jakim dokonuje się wyceny w danym dniu transakcji walutowej (przeliczenia waluty obcej). Przy operacjach bankowych, w celu ustalenia różnic kursowych, dokonuje się przeliczenia waluty obcej po kursie bankowym, a więc kursie faktycznie zastosowanym. Zatem do wyceny wartości wpływu (wypływu) waluty obcej na rachunek walutowy (z rachunku walutowego) w banku należy przyjmować kurs bankowy, tj. kurs faktycznie zastosowany. Dopiero, jeżeli przy obliczeniu wartości różnic kursowych nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty, np. przy korzystaniu z rachunków walutowych w bankach zagranicznych, które nie ustalają kursów waluty stosowanego do przeliczenia złotego, uzasadnione jest przyjęcie kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego operacje walutowe.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Spółka otrzymała kredyt bankowy wyrażony w walucie EUR. Kwota kredytu została przekazana Spółce również w walucie EUR. w związku z powyższym, Spółka powzięła wątpliwość, jaki kurs należy zastosować do przeliczenia kwoty kredytu na PLN oraz spłaty rat kredytowych.

W odniesieniu do przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego stwierdzić należy, iż:

• w momencie otrzymania kredytu, faktycznie zastosowany kurs waluty to kurs z dnia wypłaty kredytu po jakim bank dokonywał skupu waluty (kurs kupna), natomiast
• w momencie spłaty kredytu, faktycznie zastosowany kurs waluty to kurs z dnia faktycznej spłaty zobowiązania po jakim bank dokonywał sprzedaży waluty (kurs sprzedaży).
  
  

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, iż w pozostałym zakresie wniosku wydane zostały odrębne interpretacje indywidualne, i tak:

• w zakresie ustalenia właściwego kursu stosowanego do przeliczenia lokaty terminowej i naliczonych odsetek bankowych od tej lokaty – interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-829/09-6/EK,
• w zakresie określenia kryterium przy wyborze faktycznie zastosowanego kursu walut banku, z którego usług korzysta Spółka – interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-829/09-7/EK.
  
  

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje