Istota interpretacji:

Czy różnica kursowa, która powstaje w związku z: - zapłatą przez Spółkę podatku VAT naliczonego w EUR oraz - otrzymaniem przez Spółkę podatku VAT należnego w EUR

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka sprzedaje towary na rzecz kontrahentów mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W niektórych wypadkach Spółka wystawia faktury w walucie obcej (EUR). Na fakturze podana jest kwota netto w EUR, VAT w EUR i kwota brutto w EUR. Dodatkowo Spółka podaje kwotę VAT w PLN, gdyż zobowiązują ją do tego przepisy wykonawcze do ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z informacją wskazaną na fakturze kontrahent ma zapłacić kwotę brutto wykazaną na fakturze w walucie obcej (EUR).

Spółka otrzymuje również faktury za zakup towarów lub usług wystawione w EUR przez polskich kontrahentów. Na fakturze podana jest:

• kwota netto w EUR, kwota VAT w EUR i kwota brutto w EUR. Dodatkowo kontrahent podaje kwotę VAT w PLN, gdyż zobowiązują go do tego przepisy wykonawcze do ustawy o podatku od towarów i usług,
• kwota netto w EUR, kwota VAT w EUR i kwota brutto w EUR. Dodatkowo kontrahent podaje kwotę netto w PLN, VAT w PLN i kwotę brutto w PLN,
• w innych wypadkach na fakturze otrzymanej przez Spółkę kontrahent podaje kwotę netto w EUR, kwotę VAT wyłącznie w PLN i kwotę brutto w EUR.
  
  

We wszystkich trzech ww. sytuacjach kwota do zapłaty podana jest wyłącznie w EUR i Spółka płaci całą kwotę (brutto) w EUR. W konsekwencji Spółka płaci zarówno kwotę netto, jak i VAT w EUR.

Spółka ustala różnice kursowe dla celów podatkowych na podstawie art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm. – określanej w dalszej części skrótem "ustawa CIT").

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy różnica kursowa, która powstaje w związku z:

• zapłatą przez Spółkę podatku VAT naliczonego w EUR oraz
• otrzymaniem przez Spółkę podatku VAT należnego w EUR

powinna zostać uznana za dodatnią lub ujemną różnicę kursową, o której mowa w art. 15a ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 15a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy CIT, innymi słowy czy Spółka powinna zaliczać taką różnicę kursową do kosztów uzyskania przychodów lub do przychodów podlegających opodatkowaniu...

Zdaniem wnioskodawcy: Jeśli kontrahent płaci na rzecz Spółki wynagrodzenie za zakupione towary w EUR, to różnice kursowe, które powstają na tej części zapłaconej kwoty, która "przypada" na kwotę podatku VAT należnego wykazanego na fakturze, nie stanowią dodatniej różnicy kursowej w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm. – określanej w dalszej części skrótem "ustawa CIT") ani ujemnej różnicy kursowej w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 1 ustawy CIT (w zależności od wahania kursów walut). VAT należny wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę nie jest bowiem przychodem Spółki.

Spółka uważa, że różnice kursowe, które powstają w związku z zapłatą przez Spółkę VAT naliczonego w EUR nie stanowią dodatniej różnicy kursowej w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 2 ustawy CIT ani ujemnej różnicy kursowej w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 2 ustawy CIT (w zależności od wahania kursów walut). VAT naliczony, wykazany na fakturze wystawionej przez kontrahenta, nie jest bowiem kosztem uzyskania przychodów Spółki.

Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 1 ustawy CIT dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. Zgodnie natomiast z art. 15a ust. 3 pkt 1 ustawy CIT ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.

Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 2 ustawy CIT dodatnie różnice kursowe powstają, jeśli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. Zgodnie natomiast z art. 15a ust. 3 pkt 2 ustawy CIT ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.

Przepisy art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 15a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy CIT mają zastosowanie do ustalania różnic kursowych od przychodów należnych i otrzymanych w walutach obcych oraz od kosztów poniesionych i zapłaconych w walutach obcych. Przepisy te nie znajdą zastosowania w odniesieniu do kwot podatku VAT, jeśli podatek VAT został przez Spółkę otrzymany lub zapłacony w walucie obcej.

Podatek VAT jest bowiem neutralny na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych - nie stanowi przychodu ani kosztu jego uzyskania. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy CIT, do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług. Stosownie natomiast do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy CIT podatku od towarów i usług - oprócz enumeratywnie wyliczonych wyjątków - nie uważa się za koszt uzyskania przychodów.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała się na:

• interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 października 2008r. (sygn. IBPB3/423-592/08/MO),
• interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 grudnia 2008r. (sygn. IPPB1/415-1115/08-2/ES),
• interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 grudnia 2008r. (sygn. ITPB3/423-591/08/AW).
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje