Istota interpretacji:

Czy operacja przewalutowania kredytu skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawcy, w momencie przewalutowania lub spłaty rat kredytu w złotych polskich, przychodów lub kosztów uzyskania przychodów, w szczególności z tytułu dodatnich lub ujemnych różnic kursowych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca zaciągnął w banku z siedzibą w Polsce kredyt inwestycyjny w euro. Kredyt ten jest spłacany w ratach, płatnych na koniec każdego kwartału kalendarzowego. Wnioskodawca planuje podpisać z bankiem aneks do umowy kredytowej, na mocy którego część powyższego kredytu zostanie przewalutowana, przez co kilka najbliższych rat (najprawdopodobniej sześć) zostanie spłaconych w złotych polskich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy operacja przewalutowania kredytu skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawcy, w momencie przewalutowania lub spłaty rat kredytu w złotych polskich, przychodów lub kosztów uzyskania przychodów, w szczególności z tytułu dodatnich lub ujemnych różnic kursowych...

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym powyżej stanie faktycznym nie powstają ani przychody, ani koszty uzyskania przychodów, a operacja przewalutowania kredytu dewizowego na złotowy jest neutralna podatkowo w kontekście podatku dochodowego od osób prawnych.

Na skutek wyżej opisanego przewalutowania dochodzi wyłącznie do zwaloryzowania wartości kredytu, a nie do powodującej powstanie różnic kursowych faktycznej spłaty zobowiązania. Z taką różnicą mielibyśmy do czynienia tylko wtedy, gdyby kredyt został spłacony także w walucie obcej. Owszem, inna jest wartość kredytu w dniu jego zaciągnięcia i inna jest w dniu jego przewalutowania, niemniej jednak nie można uznać tej okoliczności za spełniającą przesłanki wskazane w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Różnice kursowe nie powstaną także w momencie późniejszej spłaty przez Wnioskodawcę kredytu wyrażonego już w złotych polskich. Z analizy art. 15 oraz art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika bowiem, że nie można w ogóle mówić o jakichkolwiek różnicach kursowych, jeżeli zapłata następuje w złotych polskich, nie w walucie obcej.

Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę kredytów, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych kredytów, a jednocześnie w myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 tej ustawy, nie zalicza się do przychodów otrzymanych lub zwróconych kredytów, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych kredytów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Natomiast na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 2 pkt 5 ww. ustawy), a ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 3 pkt 5 ww. ustawy).

Z treści powyższych przepisów wynika, że różnice kursowe, mające wpływ na podstawę opodatkowania, mogą powstać w dacie spłaty kredytu, który został zaciągnięty i spłacony w walucie obcej. Co więcej, dla ich zaistnienia konieczny jest faktyczny transfer środków pieniężnych.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zaciągnęła kredyt inwestycyjny w euro, który częściowo planuje przewalutować na złote, w związku z czym najprawdopodobniej 6 najbliższych rat będzie spłacanych w złotych polskich.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż w wyniku operacji przewalutowania powstaną różnice kursowe, które jednak nie będą miały związku ze spłatą zobowiązania. Nie będą również wynikać z faktycznego transferu środków w walucie obcej. Nie mogą zostać wobec tego uznane za dodatnie bądź ujemne różnice kursowe wpływające na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Reasumując powyższe wyjaśnienia, planowane przez Spółkę przewalutowanie kredytu inwestycyjnego neutralne będzie pod względem podatkowym, tj. nie wywoła skutków ani po stronie przychodów, ani po stronie kosztów ich uzyskania. Powstałe na moment tego przewalutowania dodatnie lub ujemne różnice kursowe mają charakter wyłącznie rachunkowy - spowodują zmianę wyrażonej w księgach rachunkowych kwoty kredytu do spłaty w PLN. Podatkowe różnice kursowe nie powstaną również w momencie późniejszej spłaty przewalutowanej kwoty kredytu w złotych polskich.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.