Pytanie:

Czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środka trwałego w wysokości 40.000,00 zł.

Z pisma Spółki oraz z przedłożonej Ugody zawartej między stronami w dniu 23.06.2005 r. w związku z przedterminowym rozwiązaniem umowy leasingu i z Wyroku Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej w Warszawie z dnia 01.07.2005 r. wynika następujący stan faktyczny:

Spółka obowiązana jest zapłacić kwotę 40.000,00 zł plus 22% VAT (łącznie 48.800,00 zł) na rzecz firmy leasingowej tytułem zakupu przedmiotu leasingu z umowy leasingowej zawartej w dniu 17.04.1996 r. Zapłata nastąpi w 9 równych miesięcznych ratach każda po 4.880,00 zł, do końca każdego miesiąca, począwszy od miesiąca lipca 2005 r. W ugodzie zawartej między stronami ustalono, że przejście prawa własności przedmiotu leasingu nastąpi po zapłacie przez Spółkę wszystkich rat płatności. Zapis taki zawarto również na fakturze sprzedaży.

Spółka pyta:

• czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środka trwałego w wysokości 40.000,00 zł

i przedstawia własne stanowisko:

• zdaniem Spółki dokonany na faturze zapis o treści - "sprzedający przenosi na kupującego własność rzeczy określonych na fakturze po uregulowaniu całej kwoty wymienionej na fakturze" tj. w kwietniu 2006 roku nie uniemożliwia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych.

Odnosząc się do przedstawionego przez Spółkę stanowiska tutejszy Organ podatkowy stwierdza co następuje:

Przepis art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr. 54, poz 654 ze zm.) stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Aby maszyny, urządzenia i środki trwałe mogły podlegać amortyzacji stanowiącej koszt uzyskania przychodów - zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych muszą oprócz spełnienia innych warunków - stanowić własność lub współwłasność podatnika.

Wymienione środki trwałe nie będące własnością podatnika mogą podlegać amortyzacji jedynie w przypadku, gdy wykorzystywane są na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (umowy leasingu), zawartej z właścicielem lub współwłaścicielem tych środków, jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów dokonuje korzystający - zgodnie z przepisami art. 16a ust. 2 pkt 3 ustawy. Okoliczność taka - nie ma miejsca w przypadku Spółki, która doprowadziła do przedterminowego rozwiązania umowy leasingu.

Z zawartej przez strony umowy leasingu Ugody z dnia 23.06.2005 r. i klauzuli na fakturze wynika, że sprzedający przeniesie na kupującego (Spółkę) własność rzeczy określonej w fakturze po uregulowaniu całej kwoty wymienionej w fakturze - rozłożonej na 9 równych rat, tj. w kwietniu 2006 r.

Nabycie przedmiotowego środka trwałego jest zatem regulowane przez art. 589 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowiący, że jeżeli sprzedawca zastrzegł sobie własność sprzedanej rzeczy ruchomej aż do uiszczenia ceny, poczytuje się w razie wątpliwości, że przeniesienie własności rzeczy nastąpiło pod warunkiem zawieszającym.

Przedmiot umowy sprzedaży przez cały czas jej trwania pozostanie własnością sprzedawcy jako zabezpieczenie jego wierzytelności w stosunku do kupującego i przejdzie na własność kupującego w chwili wpłaty całej należności.

Własność tego składnika majątku przejdzie na nabywcę (Spółkę) dopiero po spełnieniu warunku zawieszającego, czyli zapłaty całości ceny. Do tego czasu Spółka będzie jedynie posiadaczem maszyny.

Zatem jeden z warunków koniecznych do dokonywania odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów, tj. nabycie środka trwałego na własność lub współwłasność - nie jest spełniony.

W świetle wyżej wymienionych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać stanowisko Spółki w tej sprawie za nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę w rozpatrywanym wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie jej sporządzenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Spółki, jest wiążąca - do czasu jej zmiany lub uchylenia - dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy.

W pozostałym zakresie odpowiedź zostanie udzielona odrębnymi postanowieniami .

Zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia.