Pytanie:

Podatnik zwrócił się z pytaniem dot. możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie środków trwałych o wartości 3.500, - zł lub dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych amortyzowanych w czasie zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli później wydatki te będą w części zwracane przez agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z funduszy Unii Europejskiej i funduszy krajowych SAPARD.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zwanej dalej updop, z treści art. 16 ust. 1 pkt 48 wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada (...) zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Powyższy przepis można zastosować wprost w niniejszej sprawie; wynika z niego, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która m. in. została podatnikowi zwrócona w jakiejkolwiek formie, czyli również poprzez refundację z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z funduszów Unii Europejskiej i funduszów krajowych SAPARD.

Otrzymanie zwrotu wydatków na zakup środka trwałego nie wpłynie na wielkość wartości początkowej, ani na wielkość odpisów amortyzacyjnych wykazywanych w ewidencji środków trwałych. Podatnik powinien jednak wydzielić z odpisów amortyzacyjnych taką ich część, która będzie równa kwotowo amortyzacji od części wartości środka trwałego równej otrzymanej refundacji. Ta wydzielona część odpisów nie będzie mogła zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów. Ponadto, ustawodawca w treści art. 16 ust. 1 pkt 48 updop użył czasu przeszłego ("zwróconym"), co skutkuje obowiązkiem wyłączenia podanej powyżej części odpisów amortyzacyjnych dopiero od momentu otrzymania zwrotu wydatków.
W odniesieniu do środków trwałych o wartości do 3.500,- zł, które zostały zaliczone w całości do kosztów uzyskania przychodów, częściowy zwrot ich kosztów nabycia powinien skutkować wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów kosztów odpowiadających wartości refundacji. Artykuł16 ust. 1 pkt 58 updop stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinalizowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23 i 24.
O sfinansowaniu danego wydatku z dochodów jw. Spółka może wiedzieć dopiero po faktycznym otrzymaniu zwrotu. Zwrot wydatków nie jest obligatoryjny dla Agencji, jak również samo przyznanie refundacji nie oznacza jeszcze uzyskania pomocy finansowej, stąd konieczność wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów tej części, która odpowiada kwocie pomocy, zaistnieje od miesiąca, w którym Spółka faktycznie otrzyma środki finansowe.

Reasumując, do czasu otrzymania refundacji ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej kosztem uzyskania przychodu Spółki są odpisy amortyzacyjne naliczone od wartości początkowej środka trwałego, natomiast po otrzymaniu refundacji Spółka powinna wydzielić z odpisów amortyzacyjnych taką ich część (nie stanowiącą kosztów uzyskania przychodów), która odpowiada amortyzacji obliczonej od wysokości otrzymanego przez spółkę zwrotu wydatków na nabycie środka trwałego.

W przypadku środków trwałych o wartości do 3.500,- zł, które zostały zaliczone w całości do kosztów uzyskania przychodów, częściowy zwrot ich kosztów nabycia powinien skutkować wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów kosztów odpowiadających wartości refundacji po uzyskaniu środków finansowych.

Mając na uwadze powyższe, Naczelnik tut. Urzędu Skarbowego postanowił jak w sentencji.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia niniejszego postanowienia, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Natomiast, na podstawie art. 14b § 2 O.p., interpretacja jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy.

Na niniejsze postanowienie służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, stosownie do art. 14a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 O.p. Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia, stosownie do art. 222 w związku z art. 239 O.p. Zażalnie podlega opłacie skarbowej uiszczanej w postaci znaków opłaty skarbowej, która wynosi 5 zł od podania i 50 gr za każdy załącznik.