Pytanie:

Czy można zaliczyć wprost do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na remont zabytkowej kamienicy ?

Spółka zwróciła się z pytaniem, czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki ponoszone na remont budynku - bez względu na ich wysokość - mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w chwili ich poniesienia.
Zdaniem Spółki wydatki poniesione na remont budynku są kosztami uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia, ponieważ prowadzone prace mają charakter remontowy a nie inwestycyjny, a ponadto pozostają w związku z osiąganymi przychodami.

Tutejszy organ podatkowy po przeanalizowaniu stanu faktycznego przedstawia następujące stanowisko:

Problem przedstawiony w niniejszym wniosku był już rozstrzygany przez organ podatkowy. W poprzednim wniosku z dnia 14 marca 2005 r. L.dz. ...../1401/05, Spółka przedstawiając stan faktyczny nie podała informacji, czy remontowany budynek jest środkiem trwałym wprowadzonym do ewidencji, a także jakie jest jego przeznaczenie. Brak informacji pozwalających na stwierdzenie związku poniesionych wydatków w przychodami był powodem odmowy potwierdzenia poprawności stanowiska Spółki, że wydatki poniesione na remont budynku stanowią koszty uzyskania przychodu i takie stanowisko organ podatkowy zajął w postanowieniu nr PD-423-28/GC/2005 z dnia 17 czerwca 2005 r.
W związku z uściśleniem informacji dotyczących remontowanego budynku organ podatkowy zajmuje stanowisko następujące:
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.- zwanej dalej "ustawą") kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z kolei na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiących podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Powołany wyżej art. 16g ust. 13 stanowi, że ulepszenie środków trwałych następuje w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji
Z przedstawionego wyżej stanu prawnego wynika, że w odniesieniu do środków trwałych, możliwość zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów nakładów poniesionych na te środki uwarunkowana jest spełnieniem łącznie dwóch warunków:

• wydatki dotyczą środka trwałego wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej i pozostają w związku z osiąganymi przychodami,
• wydatki zostały poniesione na remont, a nie na ulepszenie środka trwałego.
  

Z opisanego w piśmie stanu faktycznego wynika, że w posiadanym budynku (będącym obiektem zabytkowym), który jest wykorzystywany przez Spółkę na cele administracyjno - biurowe prowadzone są prace mające na celu przywrócenie stanu pierwotnego poprzez remont dachu, stolarki okiennej i drzwiowej, instalacji itp. W tak przedstawionym stanie faktycznym, zdaniem organu podatkowego, wydatki związane z tymi pracami, jako spełniające podane wyżej warunki, mogą zostać bezpośrednio odniesione w ciężar kosztów uzyskania przychodów z chwilą ich poniesienia, i bez względu na wysokość poniesionych wydatków.

Niniejsza interpretacja o zakresie stosowania prawa podatkowego ma zastosowanie wyłącznie w przedstawionym stanie faktycznym i w stanie prawnym obowiązującym na dzień jej wydania.

Zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Spółki, ale jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla Spółki, do czasu jej zmiany lub uchylenia przez organ odwoławczy oraz do czasu zmiany przepisów prawnych.

Na podstawie art. 14a § 4, art. 236 § 2 pkt 1 i art. 223 § 1, w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.), podania i załączniki do podań składane w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej podlegają opłacie skarbowej. Szczegółowy wykaz opłaty skarbowej zawiera załącznik do wyżej wymienionej ustawy. Zgodnie z poz. 1 części I tego załącznika, opłata skarbowa od podania wynosi 5 zł, natomiast zgodnie z poz. 2 opłata skarbowa od załącznika do podania wynosi 50 gr.