Pytanie:

W jakim momencie składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne pokrywane przez pracownika oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych stanowią koszt uzyskania przychodów?

Kwestię zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłaconych przez podatnika wynagrodzeń reguluje znowelizowany przepis art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, 960 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodu niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych przez zakład pracy. Składki na ubezpieczenia społeczne, w części finansowanej przez pracownika, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia zdrowotne oraz inne potrącenia stanowią element wynagrodzenia. A zatem na podstawie zacytowanego powyżej przepisu art. 16 ust. 1 pkt 57 pracodawca może obciążyć koszty podatkowe kwotą wynagrodzenia brutto w momencie faktycznej wypłaty tego wynagrodzenia lub postawienia go do dyspozycji pracownika. Oznacza to, że składki na ubezpieczenie społeczne w części pokrywanej przez pracownika i składki zdrowotne, zaliczki na podatek dochodowy będą stanowić koszt uzyskania przychodu w miesiącu w którym wynagrodzenie to zostanie wypłacone.

Jednocześnie Naczelnik tut. Urzędu Skarbowego informuje, iż w przypadku niewpłacenia w obowiązujących terminach lub wpłacenia w niepełnej wysokości podatków, opłat i innych należności, do których stosuje się przepisy Działu III cyt. wyżej ustawy Ordynacja podatkowa oraz należności pieniężnych o których mowa w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 882 ze zm.), zobowiązania te podlegać będą egzekucji administracyjnej na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, 968 ze zm.).

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących,
- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Pouczenie:
Na powyższe pouczenie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Śródmieście w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.