Pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie mają przepisy art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2001 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), tj. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1993 r. w sprawie zaliczenia przedmiotu umów najmu lub dzierżawy albo praw majątkowych do składników majątku stron tych umów (Dz. U. z 1993 r. Nr 128, poz. 129).

Treścią każdej Umowy Dzierżawy jest dzierżawa od spółki z grupy "Y" ("Wydzierżawiający") kompleksu budynków posadowionych na gruncie, przeznaczonym na centra handlowe. Umowy Dzierżawy określają, w szczególności : podmiot umowy, okres na jaki zawarto umowę dzierżawy, wysokość czynszu dzierżawnego oraz walutę umowy. Żadna z Umów Dzierżawy nie przewiduje prawa do nabycia przez dzierżawcę przedmiotu dzierżawy po zakończeniu okresu dzierżawy.Dla celów podatkowych, przedmiot poszczególnych Umów Dzierżawy zaliczany jest do majątku odpowiedniej spółki z grupy "Y", co oznacza, iż czynsz dzierżawny ponoszony przez Spółkę stanowi przychód podatkowy wydzierżawiającego i odpowiednio stanowi w całości koszt uzyskania przychodu dla Spółki.

Treścią każdej Umowy Dzierżawy jest dzierżawa od spółki z grupy "Y" ("Wydzierżawiający") kompleksu budynków posadowionych na gruncie, przeznaczonym na centra handlowe. Umowy Dzierżawy określają, w szczególności : podmiot umowy, okres na jaki zawarto umowę dzierżawy, wysokość czynszu dzierżawnego oraz walutę umowy. Żadna z Umów Dzierżawy nie przewiduje prawa do nabycia przez dzierżawcę przedmiotu dzierżawy po zakończeniu okresu dzierżawy.Dla celów podatkowych, przedmiot poszczególnych Umów Dzierżawy zaliczany jest do majątku odpowiedniej spółki z grupy "Y", co oznacza, iż czynsz dzierżawny ponoszony przez Spółkę stanowi przychód podatkowy wydzierżawiającego i odpowiednio stanowi w całości koszt uzyskania przychodu dla Spółki.

Intencją stron wyraźnie wyrażoną we wstępie do umów zmieniających Umowy Dzierżawy było jedynie wprowadzenie zmian w postanowieniach dotychczasowych umów. Ostatecznie sformułowane teksty Umów Dzierżawy są jedynie kontynuacją Umów zawartych w latach 1999-wrzesień 2001. Strony wyłącznie zmodyfikowały dotychczasowy stosunek prawny , a fakt sformułowania przez Strony od razu ostatecznych tekstów Umów, nie wskazuje na przerwanie pierwotnego stosunku dzierżawy. Według Strony w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie mają przepisy art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2001r. (Dz.U.z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) tj. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1993r. w sprawie zaliczenia przedmiotu umów najmu lub dzierżawy albo praw majątkowych do składników majątku stron tych umów (Dz.U. z 1993r. Nr 128, poz. 129).

Spółka stoi na stanowisku, iż pomimo, że strony Umów Dzierżawy podjęły decyzje o wprowadzeniu w dniu 30 marca 2004r. zmian do umów, nadal Umowy te należy traktować jako umowy zawarte w latach 1999-wrzesień 2001r., które należy ocenić z punktu widzenia przepisów w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w brzmieniu przed 1 października 2001r. Zgodnie z zasadą swobody umów zobowiązaniowych, wyrażoną w art. 353 (1) K.c. Strony umowy mogą dokonać zmiany jej treści według swego uznania, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Strony mogą także w sposób bezpośredni lub dorozumiany odstąpić od obowiązku wprowadzenia zmian do umowy w formie aneksów. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 06.09.2001r. o zmianie ustaw: o podatku dochodowym od osób fizycznych, o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 106, poz. 1150) - do umów najmu lub dzierżawy rzeczy lub praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze zawartych przed 01.10.2001r. stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed 01.10.2001r. W ocenie Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w przedstawionym stanie faktycznym Strony skorzystały z możliwości odstąpienia od obowiązku wprowadzenia zmian do umowy w formie aneksów, który to obowiązek przewidywał §17 umowy z dnia 1 lipca 1999r. i w dniu 30 marca 2004r. podpisały ponownie sformułowaną umowę dzierżawy. Wstęp do umowy zawiera następujące postanowienia "W niniejszej Umowie Dzierżawy, Wydzierżawiający i Dzierżawca dokonują zmian umowy dzierżawy z dnia 1 lipca 1999r. dotyczącej Wydzierżawianych Pomieszczeń, która została przez nich zawarta na okres 22 lata 1 miesiąc i 20 dni, począwszy od 1 lipca 1999 roku ("Pierwotna Umowa Dzierżawy")." Ponadto "Niniejsza Umowa Dzierżawy wyjaśnia także niektóre postanowienia Pierwotnej Umowy Dzierżawy, a także ponownie formułuje warunki i postanowienia Pierwotnej Umowy Dzierżawy, które pozostają w mocy." Zgodnie z orzecznictwem sądowym, przy ocenie treści umów cywilnoprawnych decydujące znaczenie ma wola i zgodny zamiar stron. W związku z powyższym umowę dzierżawy z dnia 30 marca 2004r. należy traktować jako zmianę i kontynuację umowy z dnia 1 lipca 1999r. Będą zatem miały zastosowanie przepisy art. 12 ust 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed 1 października 2001r. oraz Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1993r. w sprawie zaliczenia przedmiotu umów najmu lub dzierżawy albo praw majątkowych do składników majątku stron tych umów (Dz.U. z 1993r. Nr 128, poz. 129).
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.
Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.