Pytanie:

Czy budując na cudzym gruncie budynek można go amortyzować wg 10% stawki amortyzacyjnej?

W odpowiedzi na pismo z dnia 25 sierpnia 2004 roku (data wpływu do US: 27.08.2004 r.) w sprawie udzielenia pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Giżycku działając w oparciu o przepisy art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami) - uprzejmie informuje:

1. Ze stanu faktycznego przedstawionego w żądaniu z dnia 25 sierpnia 2004 roku wynika, że wnioskodawca sp. jawna wybudowała na gruncie nie stanowiącym jej własności hurtownię leków, którą zamierza amortyzować.
W związku z tym inwestycja taka - zgodnie z art. 22a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) - jest środkiem trwałym i podlega amortyzacji jako budynek wybudowany na cudzym gruncie.

Skoro ustawodawca w przepisach prawa podatkowego wyraźnie wyodrębnia spośród środków trwałych "budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie" od "inwestycji w obcych środkach trwałych", nie można w sposób dowolny klasyfikować tych kategorii prawnych, tym bardziej, że takie a nie inne zaszeregowanie środków trwałych ma wpływ na sposób i zasady ich amortyzacji.Z "Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych" stanowiącego załącznik Nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika stawka amortyzacyjna właściwa dla przedmiotowego środka trwałego.
I tak: dla budynków niemieszkalnych przyporządkowanych pozycji 01 oraz symbolowi KŚT 10 Wykazu przewidziano roczną stawkę amortyzacyjną na poziomie 2,5%.

Mając powyższe na uwadze - zdaniem organu podatkowego - przedstawiona przez Wnioskodawcę kwalifikacja oraz zasugerowana stawka amortyzacyjna jest niewłaściwa.

2. Podobne stanowisko prezentuje organ podatkowy w przypadku drugiej części zapytania dot. sposobu amortyzowania przedmiotowego środka trwałego po przeprowadzeniu w nim dodatkowych robót budowlanych.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli wskutek przeprowadzonych robót budowlanych środek trwały uległ ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, to wartość początkową tego środka trwałego powiększa się o sumę wydatków na jego ulepszenie.
Środek trwały uważa się za ulepszony, gdy suma wydatków poniesionych na jego przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500,00 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Z wniesionego żądania wynika, że przedmiotowy środek trwały na skutek poczynionych prac budowlanych będzie ulepszony, ponieważ w ich wyniku powstaną "oddzielne obiekty inwestycji", a wartość poczynionej inwestycji z pewnością przekroczy kwotę 3.500,00 zł.

Mając powyższe na uwadze oraz stan faktyczny przedstawiony w żądaniu z dnia 25 sierpnia 2004 roku amortyzację ulepszonego środka trwałego należy przeprowadzić w następujący sposób:

Do wartości początkowej danego środka trwałego należy doliczyć sumę wydatków poniesionych na jego ulepszenie i od tak ustalonej wartości początkowej - myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 updof. dokonywać odpisów amortyzacyjnych według stawki 2,5% począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym podwyższoną wartość początkową tego środka trwałego wprowadzono do ewidencji, przy czym nie zachodzi potrzeba amortyzowania oddzielnie każdego obiektu utworzonego w wyniku ulepszenia środka trwałego.

W związku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego w Giżycku stwierdza, że stanowisko zaprezentowane we wniosku o udzielenie pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego jest nieprawidłowe i niezgodne z obowiązującymi przepisami w sprawie amortyzacji środków trwałych.