Istota interpretacji:

Jaki dzień będzie stanowił "dzień sporządzenia sprawozdania finansowego", o którym mowa w art. 15 ust. 4b i 4c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Rok obrotowy i podatkowy spółki W. S.A.. (dalej: "Spółka") kończy się z dniem 31 grudnia. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka zobowiązana jest do złożenia rocznego zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym do końca trzeciego miesiąca roku następnego tj. do dnia 31 marca.

Zgodnie z wymogami art. 45 ust. 1 Ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości Spółka sporządza sprawozdanie finansowe na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych 31 grudnia. Artykuł 52 ust. 1 ustawy zobowiązuje kierownika jednostki do sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego tj. do dnia 31 marca.

Spółka planuje w przyszłych latach skrócić okres zamykania ksiąg tak, by sprawozdanie finansowe sporządzone zostało w możliwie najkrótszym terminie po dniu bilansowym tj. 31 grudnia.

W niektórych przypadkach, po zakończeniu roku podatkowego, Spółka ponosi koszty bezpośrednio związane z przychodami osiągniętymi w zakończonym roku podatkowym. Na tym gruncie Spółka ma wątpliwość w jaki sposób stosować przepisy art. 15 ust. 4b i 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaki dzień będzie stanowił "dzień sporządzenia sprawozdania finansowego", o którym mowa w art. 15 ust. 4b i 4c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy

Za "dzień sporządzenia sprawozdania finansowego", o którym mowa w art. 15 ust. 4b i 4c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, należy uznać dzień, w którym sprawozdanie finansowe zostało podpisane przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych oraz kierownika jednostki, zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości.

1. Stan prawny

Zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych:

• kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w ustawie (art. 15 ust. 1);

• koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c (art. 15 ust. 4);

• koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzenia takiego sprawozdania, są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4b pkt 1);

• koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt I albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c);

• podatnicy są CO do zasady zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym -do końca trzeciego miesiąca roku następnego (art. 27 ust. 1).
  
  

Zgodnie z ustawą z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości:

• Co do zasady, sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy (art. 45 ust. 1), przy czym księgi rachunkowe zamyka się w szczególności na dzień kończący rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1).

• Kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy (art. 52 ust. 1).

• Sprawozdanie finansowe podpisuje - podając zarazem datę podpisu - osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownik jednostki, a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy - wszyscy członkowie tego organu (art. 52 ust. 2).

pytania (pytań) przedstawionego

2. Uzasadnienie stanowiska Spółki

Jeżeli koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do danego roku podatkowego, zostały poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania – są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości wskazuje, że kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy.

Należy wskazać, że wskazany w ustawie, trzymiesięczny okres do sporządzenia sprawozdania finansowego jest okresem maksymalnym. Przepisy prawa podatkowego, ustawa o rachunkowości oraz kodeks spółek handlowych nie zawierają jednoznacznego wskazania, jaki dzień należy uznać za datę sporządzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy. Ustawa o rachunkowości reguluje zakres obowiązków Spółki związanych ze sprawozdaniem finansowym, obejmującym w szczególności jego:

• sporządzenie (art. 52 ust. 1 ustawy o rachunkowości)

• podpisanie (art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości)

• badanie (art. 53 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o rachunkowości)

• zatwierdzenie (art. 53 ust. 1 ustawa o rachunkowości)

• ogłoszenie (art. 64 ust. 1 ustawy o rachunkowości).
  
  

W ocenie Spółki, sprawozdanie finansowe można uznać za sporządzone w momencie złożenia pod sprawozdaniem finansowym podpisów:

1. osoby której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych oraz
2. kierownika jednostki, którym jest osoba lub organ jedno lub wieloosobowy, który zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, statutem, umową lub na mocy prawa własności jest uprawniony do zarządzania jednostką poprzez co powyższe osoby wspólnie poświadczają, że sprawozdanie finansowe jest kompletne i przedstawia prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji majątkowej i finansowej jednostki, a zatem - może zostać formalnie uznane za "sporządzone".
   
   

Potwierdzeniem prawidłowości stanowiska Spółki przedstawionego powyżej jest interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 marca 2008 roku, sygn. IP-PB3-423-20/08-2/KB, zgodnie z którą "ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie wprowadziła ustawowej definicji dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, w związku z tym w ocenie prawidłowego ustalania dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, należy mieć na względzie art. 5 ust. 1 ustawy o rachunkowości zgodnie, z którym przyjęte zasady (politykę) rachunkowości należy stosować w sposób ciągły w kolejnych latach obrotowych. Podpisanie sprawozdania finansowego przez upoważnione osoby oznacza, że sprawozdanie to jest kompletne i przedstawia prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji majątkowej i finansowej jednostki. Ponadto złożenie podpisu pod sprawozdaniem jest równoznaczne z przyjęciem odpowiedzialności przez te osoby za prawidłowość i rzetelność sporządzonego sprawozdania finansowego. (...) sprawozdanie finansowe podpisane przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych i kierownika jednostki a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy - wszystkich członków zarządu, można uznać za datę sporządzenia sprawozdania finansowego, o której mowa w art. 15 ust. 4b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli zostanie sporządzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości."

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.