|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: konkurencja, koszty uzyskania przychodów, podmioty powiązane, usługi | |
| Data: 2010-04-27 | |
![]() Istota interpretacji:Czy opłata integracyjna może zostać zakwalifikowana przez Spółkę jako koszt uzyskania przychodów?Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2010 r. (data wpływu 3 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztu uzyskania przychodów opłaty integracyjnej –jest prawidłowe. W dniu 3 lutego 2010 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztu uzyskania przychodów opłaty integracyjnej. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji produktów z branży elektrycznej. Do roku 2008 funkcjonowała w ramach Grupy Kapitałowej "M", a w 2008 r. weszła w skład międzynarodowej Grupy Kapitałowej "E", skupiającej m.in. podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie dostarczania i dystrybucji produktów z branży elektrycznej (dalej: Grupa "E"). W związku z globalnym przejęciem Grupy "M" przez Grupę "E" Spółka musiała podjąć działania w celu zintegrowania swojego funkcjonowania ze strategią oraz metodami funkcjonowania Grupy "E". W skład Grupy "E" wchodzi m.in. Spółka oraz holding z siedzibą w Bonn (dalej: spółka holdingowa lub dostawca usług). Z uwagi na to, że w 2008 r. Spółka stała się częścią Grupy "E" powstała konieczność dostosowania mechanizmów funkcjonujących dotychczas w ramach Spółki do międzynarodowych standardów procedur obowiązujących w ramach Grupy "E". Ponadto, uczestnictwo w Grupie "E" Spółka chciała wykorzystać również w celu zwiększenia efektywności działania oraz podniesienia poziomu konkurencyjności. Powyższym celom służy zawarta przez Spółkę w dniu 4 kwietnia 2008 r. ze spółką holdingową "Shared Services Agrement" (dalej: umowa integracyjna). W oparciu o treść umowy integracyjnej spółka holdingowa zobowiązała się do świadczenia na rzecz Spółki usług umożliwiających Spółce efektywną integracje w ramach Grupy "E", dostęp do procedur zarządczych opracowanych w ramach Grupy "E", dostęp do zasobów wiedzy Grupy "E", wprowadzenie do oferty nowych produktów, zwiększenie efektywności działania na rynku polskim oraz podniesienie poziomu konkurencyjności. Usługi udostępnione Spółce na podstawie umowy integracyjnej stanowią elementy niezbędne dla prawidłowego jej funkcjonowania w ramach Grupy "E" – od prawidłowego oraz kompleksowego ich wdrożenia w Spółce uzależnione są w znacznej mierze jej przyszłe wyniki finansowe. W przypadku gdyby Spółka nie podjęła tych działań nie mogłaby efektywnie funkcjonować w otaczającym ją środowisku gospodarczym, ponieważ jej działania nie byłyby skoordynowane, ani zharmonizowane z procedurami, w oparciu o które prowadzą działalność gospodarczą inne podmioty z Grupy "E" będące dla Spółki wyłącznymi dostawcami towarów handlowych. W ramach umowy integracyjnej, w celu zwiększenia efektywności działania oraz podniesienia poziomu konkurencyjności, spółka holdingowa podjęła działania mające na celu ujednolicenie (integrację) systemów funkcjonujących dotychczas w spółkach Grupy "M" (m.in. u Wnioskodawcy) z systemami Grupy "E", w wyniku czego spółki te mają pozyskać możliwość korzystania m.in. z następujących działań (dalej: usługi integracyjne):
Z tytułu świadczenia usług integracyjnych w roku 2009 spółka holdingowa obciążyła Spółkę opłatą roczną, która skalkulowana jest w oparciu o następujące kryteria (dalej: opłata integracyjna):
W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie: Czy opłata integracyjna może zostać zakwalifikowana przez Spółkę jako koszt uzyskania przychodów... Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowym stanie faktycznym wydatki poniesione przez Spółkę tytułem opłaty integracyjnej mogą zostać w całości zakwalifikowane jako jej koszty uzyskania przychodów. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Powyższe oznacza, iż Spółka ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ wielkość osiągniętego przychodu, czy tez na zachowanie źródła pozyskiwania przychodu. Wydatki ponoszone przez Spółkę muszą być celowe, tzn. ponoszone dla uzyskania (zwiększenia) przychodów podatkowych bądź dla zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W rezultacie zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie powinno być traktowane jedynie w kategoriach formalnych ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym przepisie art. 15 ust. 1 nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. W ocenie Spółki najwłaściwsza i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:
W doktrynie podkreśla się, że "celowość poniesienia kosztu przez podatnika oznacza, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione przez podatnika niezależnie od tego, czy ich poniesienie przyniosło skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Brak osiągnięcia takiego skutku nie dyskwalifikuje więc danego kosztu jako kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., jeżeli tylko podatnik wykaże, że na podstawie dostępnej jemu wiedzy mógł zasadnie przypuszczać, iż poniesione koszty (wydatki) osiągną swój cel w postaci osiągnięcia przychodów albo zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów" (vide: M. Pawlik, Nowe pojęcie kosztów uzyskania przychodów, Monitor podatkowy 2007, nr 2, za: M. Chudzik, PDOP, Komentarz, LEX 2007). Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w treści decyzji z dnia 5 października 2007 r. w sposób następujący interpretował od strony praktycznej powyższą definicję: "Można więc przyjąć, iż koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenia źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób". Warto zaznaczyć, iż aktualne orzecznictwo wskazuje, aby sformułowanie "w celu" osiągnięcia przychodu rozumieć jako efekt, do którego podatnik dąży, a nie jako skutek, następstwo określonego zachowania się podmiotu gospodarczego. Należy bowiem mieć na uwadze, że "nie zawsze warunkiem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jest bezpośrednia relacja pomiędzy wydatkiem a przychodem. Kosztami uzyskania przychodów będą bowiem także koszty pozostające w pośrednim związku z przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty" (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2009 r., I SA/Gd 563/09). Podkreślić wypada, że w ocenie sądów administracyjnych prawo podatnika do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodu uzależniane jest przede wszystkim od tego, czy przedstawi on odpowiednią argumentację wskazującą na potrzebę jego poniesienia. Pogląd niniejszy zaprezentowany został m.in. w treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 1997 r., I SA/Gd 3280/95, w którym czytamy: "Organ podatkowy, pomijając przy ustalaniu podstawy opodatkowania ewidentnie poniesione wydatki i arbitralnie ustalając, że dany wydatek nie jest kosztem uzyskania przychodu, działa niezgodnie z prawem, jeśli podatnik przedstawia obszerną argumentację wskazującą na potrzebę (a nie niezbędność) dokonania wydatku. Teza o tym, że wydatek jest tylko wtedy celowy, gdy przynosi określony efekt w postaci przychodu, pomija w ogóle ryzyko w prowadzeniu działalności i wyklucza ponoszenie strat". Przenosząc powyższe, generalne uwagi odnośnie możliwości kwalifikacji wydatków podatnika do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej należy wyraźnie stwierdzić, iż od czasu, gdy Spółka weszła w skład Grupy "E" (co miało miejsce w 2008 r.) jej sytuacja ekonomiczna oraz pozycja rynkowa zależy bezpośrednio od osiąganych wyników sprzedażowych uzyskiwanych w oparciu o produkty zakupowane w innych spółkach Grupy "E" – z uwagi na specyfikę branży spółki zależne dystrybuują bowiem wyłącznie (ewentualnie prawie wyłącznie) produkty wytwarzane przez inne tej Grupy. Tym samym wyniki Spółki uzależnione są m.in. od tego, w jakim stopniu Spółka jest w stanie wykorzystać możliwości, jakie stwarza proces integracyjny wewnątrz Grupy "E". Integracji Spółki w ramach Grupy "E" służy przedstawiona powyżej umowa integracyjna. W oparciu o tę umowę Spółka uzyskuje wymierne korzyści, jeśli chodzi o efektywność prowadzenia działalności gospodarczej, zakres oferowanych produktów, dostęp do nowych rynków zbytu oraz możliwość realizacji zakupów towarów i usług na bardziej korzystnych warunkach (z uwagi na tzw. global agreements, w których Centrala Grupy "E" negocjuje warunki dostaw dla wszystkich członków Grupy). Wśród zasadniczych korzyści płynących dla Wnioskodawcy z umowy integracyjnej wymienić należy uzyskanie dostępu do następujących udogodnień:
Podsumowując powyższe należy stwierdzić, iż dzięki poniesieniu kosztu usług integracyjnych Spółka uzyskuje możliwość dostępu do szeregu aktywności realizowanych w ramach Grupy "E", które w szczególności przynoszą następujące efekty:
W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych oraz regulacji prawnych poniesienie przez Spółkę wydatków związanych z zakupem usług integracyjnych pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co tym samym powoduje, że przedmiotowe koszty Spółka może zakwalifikować do kategorii kosztów uzyskania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jednocześnie należy wskazać, iż przy kwalifikacji przedmiotowej opłaty integracyjnej do kosztu uzyskania przychodów należy mieć na uwadze regulację art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczącą ustalania warunków transakcji między podmiotami powiązanymi. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń. |
|
| 2010-04-27 |
