Istota interpretacji:

Czy koszty ponoszone przez pracodawcę na rzecz pracowników, poprzez dofinansowanie uczestnictwa w zajęciach sportowych poza godzinami pracy, przy zaliczaniu wartości takich świadczeń do wynagrodzenia tych osób (wliczanie do podstawy opodatkowania i do składek ZUS) stanowić będą koszt uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest firmą produkcyjną. Spółka w treści wniosku wskazała, że pracownicy będą mogli korzystać z dopłat do uczestnictwa w zajęciach sportowych poza godzinami pracy, przy czym każda kwota świadczenia z ww. tytułu doliczana będzie do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz do podstawy naliczania składek ZUS - jako element składowy wynagrodzenia. Udział w zajęciach dotyczy dwóch wybranych przez pracownika dyscyplin, pracownicy wyrażać będą zgodę na partycypowanie w kosztach, a kwota opłaty potrącana będzie z wynagrodzenia. Wartość świadczenia zawierać będzie w sobie podatek od towarów i usług. Opisane świadczenia nie są finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a ze środków obrotowych Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy koszty ponoszone przez pracodawcę na rzecz pracowników, poprzez dofinansowanie uczestnictwa w zajęciach sportowych poza godzinami pracy, przy zaliczaniu wartości takich świadczeń do wynagrodzenia tych osób (wliczanie do podstawy opodatkowania i do składek ZUS) stanowić będą koszt uzyskania przychodów...
2. Czy zasadne jest uwzględnianie w wartości świadczenia należnego podatku od towarów i usług z jednoczesnym zachowaniem prawa do odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów usług związanych z ww. świadczeniami (np. za wynajem obiektów sportowych lub ujmując tę kwestię jeszcze prościej, czy:

1. można odliczyć VAT naliczony z faktur dokumentujących zakup usług w obiektach sportowych
2. trzeba naliczać VAT należny
3. można taki VAT należny dokumentować fakturą wewnętrzna...
   
   

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Wniosek odnośnie pytania Nr 2 w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony w odrębnej interpretacji.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 u.p.d.o.p.

W przypadku dofinansowania zajęć sportowych związek ten istnieje - pracownicy uczestniczący w takich zajęciach zdobywają tężyznę fizyczną, uczą się reguł pracy zespołowej, budują relacje osobowe, które procentować będą w trakcie wykonywania pracy. Dlatego też w opinii Wnioskodawcy wydatki na rzecz pracowników związane z dofinansowaniem zajęć sportowych stanowią koszt uzyskania przychodu w całości, tym bardziej, że świadczenia te doliczane są do wynagrodzeń za pracę, wchodzą do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz ZUS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

• został właściwie udokumentowany,

• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
  
  

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) - jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Należy zauważyć, iż kosztami podatkowymi są m. in. tzw. koszty pracownicze.

Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci dopłat do uczestnictwa w zajęciach sportowych poza godzinami pracy poprzez wybór dwóch dyscyplin, lecz w każdej sytuacji trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiego przedsięwzięcia.

W przypadku, jeżeli wydatki poniesione zostały na zorganizowanie dla pracowników spotkań integracyjnych w formie zajęć sportowych mających na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy, a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych.

Jeśli jednak spotkanie nie służy takiemu celowi, a przebywanie pracowników ze sobą są celem samym w sobie, to w takim przypadku nie można uznać, iż wydatki takie mają związek z przychodem, wobec czego nie stanowią one kosztu uzyskania przychodów.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego pracownicy Wnioskodawcy będą mogli korzystać z dopłat do uczestnictwa w zajęciach sportowych poza godzinami pracy, przy czym każda kwota świadczenia z ww. tytułu doliczana będzie do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz do podstawy naliczania składek ZUS - jako element składowy wynagrodzenia. Udział w zajęciach dotyczy dwóch wybranych przez pracownika dyscyplin, pracownicy wyrażać będą zgodę na partycypowanie w kosztach, a kwota opłaty potrącana będzie z wynagrodzenia. Wartość świadczenia zawierać będzie w sobie podatek od towarów i usług. Opisane świadczenia nie są finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a ze środków obrotowych Spółki.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż wydatki ponoszone przez Spółkę ze środków obrotowych, w związku z dofinansowaniem uczestnictwa pracowników w zajęciach sportowych poza godzinami pracy poprzez wybór dwóch dyscyplin o charakterze integracyjnym, są pośrednio związane z działalnością Podatnika. Udział pracowników w tego typu spotkaniach służy integracji i poprawie komunikacji wewnętrznej pracowników, wzajemnej wymianie informacji związanej z wykonywaną pracą, sprzyja zwiększeniu wydajności i efektywności pracy, zintegrowania pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji przedkłada się na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. Należy więc uznać, iż zachodzą przesłanki uprawniające do zaliczenia poniesionych przez Wnioskodawcę wydatków na zorganizowanie z środków obrotowych, przedsięwzięć sportowych o charakterze integracyjnym dla pracowników, do kosztów uzyskania przychodów.

Podsumowując, w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, iż Wnioskodawca może, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione wydatki na rzecz pracowników w postaci dofinansowania uczestnictwa w wybranych zajęciach sportowych poza godzinami pracy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem oraz prawidłowym jego udokumentowaniem. Na Podatniku bowiem ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego. Dlatego też Spółka powinna posiadać dowody dokumentujące integracyjno - motywacyjny charakter przedmiotowych przedsięwzięć sportowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje