Istota interpretacji:

Czy koszty usług doradczych, których konieczność poniesienia wynika z ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz spółkach publicznych a związane z przejściem z rynku NewConnect na rynek regulowany Giełdy Papierów Wartościowych bez emisji akcji, Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w 2008 roku jako koszty związane z zachowaniem, a także zabezpieczeniem źródeł przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2008 roku Spółka podjęła decyzję o przeniesieniu Jej akcji z rynku NewConnect na Rynek Główny GPW w tym celu, Spółka podpisała stosowną umowę z D(...) S.A., podmiotem uprawnionym do przygotowania tego rodzaju transakcji. w wyniku podjętych działań Spółka poniosła koszty usług doradczych związanych z zakończeniem notowania na rynku NewConnect i wprowadzeniem akcji Spółki do notowań na rynku regulowanym Giełdy Papierów Wartościowych.

Koszty te dotyczyły przede wszystkim przygotowania wniosku o zakończenie notowania akcji Spółki na rynku NewConnect, przygotowania prospektu emisyjnego w celu wprowadzenia wszystkich akcji do notowań na rynku regulowanym GPW, opłat za przygotowanie wniosku o zatwierdzenie prospektu emisyjnego zgodnie z art. 27 i 28 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz spółkach publicznych oraz opłat dla podmiotu pełniącego funkcję firmy inwestycyjnej, o której mowa w ustawie o ofercie publicznej.

Spółka zadebiutowała na rynku regulowanym GPW w dniu 19 grudnia 2008 r. Pomimo pierwotnie planowanej emisji akcji z wykorzystaniem przygotowanego prospektu emisyjnego, Spółka ostatecznie nie zdecydowała się na emisję akcji w związku z niekorzystną sytuacją na GPW.

Przejście z rynku NewConnect na Rynek Główny GPW wiąże się, w opinii Spółki, z większą rozpoznawalnością Spółki na rynku, co umożliwia skuteczniejszy dostęp do kontrahentów i w konsekwencji wpływa na wzrost sprzedaży i rozwój Spółki.

Ponadto Spółka publiczna, poprzez obowiązki informacyjne wymuszające jawność i dostępność do informacji, jest też bardziej wiarygodna dla potencjalnych kapitałodawców, co znacznie ułatwia pozyskanie nowych inwestorów (w tym dużych funduszy inwestycyjnych, które z uwagi na ograniczenia formalne nie interesują się spółkami z rynku NewConnect).

W opinii Spółki, poniesione koszty służą zachowaniu, a także zabezpieczeniu źródeł przychodu.

Wnioskodawca pismem uzupełniającym z dnia 29 października 2009 r. (data wpływu 02 listopada 2009 r.) doprecyzował opisany we wniosku zaistniały stan faktyczny o następujące informacje.

Wnioskodawca decyzję o przeniesieniu akcji Spółki z rynku NewConnect na Rynek Główny GPW podjął w 2008 r. Zarządowi Spółki zależało, aby przeniesienie odbyło się jeszcze w 2008 r., ponieważ od 2009 r. zmieniały się uregulowania odnoszące się do wartości kapitalizacji spółek przenoszących swoje notowania na Rynek Główny GPW i były one niekorzystne dla Spółki.

Ostatecznie, Spółka zadebiutowała na rynku regulowanym GPW w dniu 19 grudnia 2008 r. Pomimo pierwotnie planowanej emisji akcji z wykorzystaniem przygotowanego prospektu emisyjnego, Spółka ostatecznie nie zdecydowała się na emisję akcji, a tym samym nie nastąpiło podniesienie kapitału zakładowego Spółki. Nie było to też Jej podstawowym celem.

Dla Spółki przejście z rynku NewConnect na Rynek Główny GPW wiąże się z większą rozpoznawalnością Spółki na rynku, co umożliwia skuteczniejszy dostęp do kontrahentów i w konsekwencji wpływa na wzrost sprzedaży i rozwój Spółki.

Ponadto Spółka publiczna, poprzez obowiązki informacyjne wymuszające jawność i dostępność do informacji, jest też bardziej wiarygodna dla potencjalnych kapitałodawców, co znacznie ułatwia pozyskanie nowych inwestorów (w tym dużych funduszy inwestycyjnych, które z uwagi na ograniczenia formalne nie interesują się Spółkami z rynku NewConnect). Dzięki nowym inwestorom Spółka może zwiększać portfel klientów, a tym samym generować większe zyski. w opinii Wnioskodawcy, poniesione koszty służą więc zachowaniu, a także zabezpieczeniu źródeł przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty usług doradczych, których konieczność poniesienia wynika z ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz spółkach publicznych, a związane z przejściem z rynku NewConnect na rynek regulowany Giełdy Papierów Wartościowych bez emisji akcji, Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w 2008 roku jako koszty związane z zachowaniem, a także zabezpieczeniem źródeł przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty usług doradczych, które zostały poniesione w celu przeniesienia akcji Spółki z rynku NewConnect na Rynek Główny GPW służą zachowaniu, a także zabezpieczeniu źródeł przychodu, w związku z tym mogą zostać uznane jako koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie Spółka traktuje poniesione koszty jako koszty pośrednio związane z zachowaniem i zabezpieczeniem przychodu, a zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty pośrednie są potrącane w dacie ich poniesienia.

Reasumując, Spółka uważa, że poniesione koszty może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w 2008 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Zgodnie z powyższymi uregulowaniami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, pod tym jednak warunkiem, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów. Ponadto zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który zawiera art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Należy przy tym zaznaczyć, że koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy podzielić można na koszty bezpośrednie i koszty pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego. Aby określić czy dany koszt jest bezpośrednio, czy pośrednio związany z przychodem, należy rozstrzygnąć czy istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w roku podatkowym.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż Spółka poniosła wydatki na usługi doradcze w związku z przeniesieniem Jej akcji z rynku NewConnect na Rynek Główny GPW. Ostatecznie, Spółka zadebiutowała na rynku regulowanym GPW w dniu xxxxxx. Pomimo pierwotnie planowanej emisji akcji z wykorzystaniem przygotowanego prospektu emisyjnego, Spółka ostatecznie nie zdecydowała się na emisję akcji, a tym samym nie nastąpiło podniesienie kapitału zakładowego Spółki.

Wskazać zatem należy, że przedmiotowe wydatki poniesione przez Spółkę nie prowadzą w sposób bezpośredni do osiągnięcia przez Nią przychodów, lecz ich poniesienie jest warunkiem ich uzyskania.

Mając na uwadze powyższe, koszty te zaliczyć należy do kosztów pośrednich, tj. związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Moment potrącania kosztów podatkowych uznanych za inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, wskazany został w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl którego koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f – 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy podatkowej).

Reasumując, wydatki na usługi doradcze, jakie Spółka poniosła w związku z przeniesieniem Jej akcji z rynku NewConnect na rynek regulowany Giełdy Papierów Wartościowych, stanowią koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w roku 2008.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.