Istota interpretacji:

Czy wydatki poniesione w związku z podwyższeniem kapitału będą kosztem uzyskania przychodu?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka zamierza pozyskać środki na dalszy rozwój i zwiększenie przychodów poprzez zwiększenie kapitału udziałowego. Przygotowując się do powyższej operacji, poniosła wydatki na doradztwo prawne i finansowe.

Spółka poniesie jeszcze wydatki związane z podwyższeniem kapitału jak: podatek od czynności cywilnoprawnych, taksę notarialną. Sprzedaż dokonywana przez Spółkę podlega w całości opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy wydatki poniesione w związku z podwyższeniem kapitału będą kosztem uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przyczyną podwyższenia kapitału jest zamiar zwiększenia wielkości produkcji, a tym samym zwiększenia przychodów i zysków.

Spółka wystąpiła z wnioskiem o środki unijne na inwestycje, lecz potrzebne są Jej pieniądze, na pokrycie udziału własnego i na zakup surowców do zwiększonej produkcji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 26 marca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2218/07 wskazał, że co do zasady, wydatki związane z utworzeniem i podwyższeniem kapitału zakładowego, jako warunkujące prowadzenie działalności gospodarczej, są kosztami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów, które jako nie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powinny, zdaniem Sądu, stanowić koszty uzyskania przychodów.

Spółka uważa, że wydatki na podwyższenie kapitału zakładowego należy zaliczyć do wydatków ogólnych działalności gospodarczej, co skutkuje prawem do odliczenia podatku naliczonego, gdyż całość transakcji firmy jest opodatkowana.

Dodać należy, iż uzyskanie kredytu czy pożyczki jest też formą uzyskania środków na dofinansowanie działalności, a koszty związane z pozyskaniem tych środków nie budzą wątpliwości, co do ich związku z przychodem.

Zdaniem Spółki, koszty związane z podwyższeniem kapitału są kosztami uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu zasadnicze znaczenie ma zatem cel, w jakim został on poniesiony. Podstawową przesłanką uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest bowiem istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania, przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskania. Należy ponadto podkreślić, że w oparciu o kryterium stopnia powiązania, ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane – tzw. koszty pośrednie.

Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego. Jest to wówczas koszt ogólny działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka podjęła czynności związane z podwyższeniem kapitału zakładowego. W tym celu poniosła wydatki związane z doradztwem prawnym i finansowym oraz poniesie jeszcze wydatki na podatek od czynności cywilnoprawnych i taksę notarialną.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela.

Powyższe oznacza, iż wartość wkładów zarówno pieniężnych, jak i niepieniężnych, wnoszona na pokrycie kapitału zakładowego w związku z utworzeniem spółki, jak również z podwyższeniem tego kapitału, nie jest zaliczana do przychodów podatkowych Spółki.

Skoro więc, przychód otrzymany na powiększenie kapitału zakładowego nie stanowi przychodu dla celów podatkowych, to koszty jego uzyskania, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto z dyspozycji zawartej w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Związane z tymi przychodami koszty nie mogą, stosownie do pkt 3 tego przepisu, pomniejszać przychodów uzyskiwanych z innych źródeł.

Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne, do przedstawionego przez Spółkę opisu zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, iż skoro przychód związany z powiększeniem kapitału zakładowego nie będzie stanowił przychodu dla celów podatkowych, to wydatków związanych z powiększeniem tego kapitału, co do zasady, nie będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, w odniesieniu do rozpoznawanej kwestii, nie można również zastosować analogii do pożyczek (kredytów), które nie stanowią przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy), jednakże koszty związane z ich pozyskaniem stanowią koszty uzyskania przychodów. Należy zauważyć, iż pożyczka nie stanowi przychodu z uwagi na fakt, iż ma ona charakter zwrotny, a koszty związane z jej uzyskaniem stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1, w związku z art. 16 ust. 1 pkt 10 i 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na zasadzie wyjątku.

Reasumując, wydatki na doradztwo prawne i finansowe, podatek od czynności cywilnoprawnych, taksę notarialną – związane z podwyższeniem kapitału zakładowego – nie stanowią dla Spółki kosztów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż są one związane z przychodem niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W odniesieniu do powołanego przez Spółkę orzeczenia sądu administracyjnego stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację, podobnie jak orzeczenia przeciwne do stanowiska Spółki.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 02 października 2009 r. nr ILPP1/443-920/09-2/AI.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje