Istota interpretacji:

Czy w związku z zatrudnieniem Pracownika na terytorium Polski powstanie dla Spółki zakład w Polsce w rozumieniu polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego i czy Spółka będzie zobowiązana do rozliczania podatku dochodowego Polsce?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: Spółka) jest spółką prawa niemieckiego z zarejestrowaną siedzibą w Hamburgu na terenie Niemiec. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka oferuje urządzenia pomiarowe oraz przeznaczone do ważenia wykorzystywane w branży medycznej oraz innych specjalistycznych obszarach.

Spółka ma zamiar sprzedawać swoje towary polskim klientom. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Polski. Obecnie Spółka nie planuje utworzenia stałej placówki w Polsce. Spółka chciałaby nawiązać kontakty handlowe z polskimi firmami, które mogłyby być zainteresowane nabywaniem towarów oferowanych przez Spółkę. Towary będą wytwarzane oraz składowane poza granicami Polski oraz dostarczane polskim klientom z terytorium Niemiec. Spółka planuje zatrudnienie na podstawie umowy o pracę polskiego pracownika (dalej: Pracownik), który wykonywałby powierzone mu przez Spółkę zadania w przeważającej części na terytorium Polski. Do zadań pracownika należałoby:

• pozyskiwanie informacji o klientach oraz przekazywanie klientom informacji w zakresie oferty produktowej i asortymentu Spółki,
• wsparcie Spółki przy przygotowywaniu akcji marketingowych i promocyjnych oraz product placement (ang. "umieszczenie produktu", forma reklamy produktu, polegająca na umieszczeniu jej w danym środku przekazu w sposób przemawiający do podświadomości odbiorcy bez prowadzenia otwartej reklamy),
• wsparcie Spółki w zakresie utrzymywania relacji z klientami,
• opieka nad klientami oraz akwizycja klientów,
• przeprowadzanie analizy rynku, analizy konkurencji oraz badań rynku. Działania Pracownika na terytorium Polski miałyby wobec Spółki charakter pomocniczy. Dla Spółki istotnym jest, aby Pracownik przekazywał polskim klientom oraz potencjalnym partnerom handlowym informacje w języku polskim na temat oferty Spółki oraz odpowiadał na miejscu na pytania potencjalnych klientów. Pracownik nie miałby prawa do podejmowania samodzielnie decyzji przy ustalaniu warunków transakcji. W szczególności Pracownik nie miałby pełnomocnictwa do podpisywania umów z klientami Spółki, ani nie mógłby podejmować decyzji dotyczących zawierania umów, ustalania warunków dostawy oraz negocjowania cen. Podejmowanie decyzji w zakresie zawierania umów i ustalania polityki cenowej pozostanie wyłącznie w kompetencjach personelu Spółki zatrudnionego na terytorium Niemiec. Również czynności przesyłania towarów oraz rozliczanie transakcji będą wykonywane w Niemczech. Towary będą wydawane z magazynu w Niemczech oraz przygotowywane tam do wysyłki. Poza tym w Niemczech odbywać się będzie wystawianie rachunków, księgowanie transakcji oaz uzgadnianie sald z kontrahentami Spółki. Spółka nie dysponuje na terytorium Polski żadnym biurem, magazynem, ani inną stałą placówką. Pracownik wykonywałby swoją pracę częściowo we własnym mieszkaniu (tzw. home-office), a spotkania z klientami odbywałby w ich biurach. Spółka nie miałaby prawa do wykorzystywania mieszkania Pracownika, w tym prawa do odbywania w nim jakichkolwiek spotkań. Praca wykonywana przez Pracownika w jego własnym mieszkaniu ograniczałaby się do opracowywania informacji i ich przesyłania.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zatrudnieniem Pracownika na terytorium Polski powstanie dla Spółki zakład w Polsce w rozumieniu polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego i czy Spółka będzie zobowiązana do rozliczania podatku dochodowego Polsce...

Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pod pojęciem "zakład" należy rozumieć stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest ziałalność przedsiębiorstwa. Spółka nie zamierza tworzyć stałej placówki poprzez którą prowadzona będzie jej działalność na terytorium Polski. Zatrudniony w Polsce pracownik będzie wykonywał pracę we własnym mieszkaniu oraz będzie odbywał podróże do potencjalnych klientów. Spółka nie może dysponować mieszkaniem Pracownika. Wobec powyższego, w ocenie Spółki w przypadku częściowego wykonywania pracy przez Pracownika we własnym mieszkaniu, nie można mówić o istnieniu stałej placówki Spółki na terytorium Polski. Poza tym zakres czynności podejmowanych przez polskiego Pracownika ma się ograniczać do czynności opisanych w stanie faktycznym, w tym do przekazywania klientom informacji nt. produktów Spółki, a Pracodawcy nt. klientów i polskiego rynku. Zadania wykonywane przez Pracownika w Polsce mają więc charakter pomocniczy w stosunku do głównej działalności Spółki.

W świetle umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, pomimo istnienia stałej placówki zakład nie powstanie m.in. w następujących sytuacjach:

• przedsiębiorstwo utrzymuje stałą placówkę na terytorium drugiego państwa będącego stroną umowy wyłącznie w związku z działalnością o charakterze przygotowawczym i pomocniczym ( art. 5 ust. 4 lit. e umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania);
• przedsiębiorstwo utrzymuje stałą placówkę na terytorium drugiego państwa wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji (art. 5 ust. 4 pkt d umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).
  
  

Spółka stoi na stanowisku, iż zatrudnienie Pracownika w celu wykonywania zadań opisanych w stanie faktycznym częściowo we własnym mieszkaniu nie wiąże się z powstaniem zakładu Spółki na terytorium Polski. Poza tym zatrudniony Pracownik nie będzie miał pełnomocnictwa do zawierania umów z klientami w imieniu Pracodawcy, co stanowi kolejny argument świadczący o tym, że zatrudnienie Pracownika nie spowoduje powstania zakładu Spółki na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 5 ust. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6, działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że przedsiębiorstwo to, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu, posiada zakład w tym Państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności który osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.

W przedmiotowym stanie faktycznym Pracownik nie jest upoważniony do zawierania umów z klientami a jego zadania ograniczają się do czynności wymienionych w art. 5 ust. 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W świetle powyższego, jeśli Spółka dokonywałaby sprzedaży swoich produktów z terytorium Niemiec polskim klientom w okresie zatrudnienia Pracownika w Polsce wykonującego zadania w zakresie opisanym w stanie faktycznym, nie ma podstaw do uznania, że Spółka ma zakład na terytorium Polski. Zyski ze sprzedaży produktów polskim klientom będą w całości podlegać opodatkowaniu w miejscu siedziby Spółki (tj. w Niemczech) stosownie do art. 7 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Prezentowane przez Spółkę stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony do jej wydania Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 czerwca 2009 r. nr IPPB5/423-227/09-2/PS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje