Istota interpretacji:

Spółka - przy zachowaniu ogólnych reguł kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, w tym odnośnie właściwego ich udokumentowania – może dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zaliczyć do kosztów podatkowych nakłady inwestycyjne związane z wybudowaniem odcinka sieci wodociągowej doprowadzającej wodę do zespołu zabudowy realizowanego przez Spółkę, który to odcinek sieci zostanie nieodpłatnie bądź częściowo nieodpłatnie przekazany na rzecz gminnej spółki. Bez znaczenia w sprawie pozostaje okoliczność na czyim gruncie przedmiotowa inwestycja będzie realizowana.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka - Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą planuje inwestycję polegającą na budowie zespołu zabudowy mieszkaniowo-usługowej przy ul. T w G.

Z uwagi na brak odpowiedniej infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (odpowiedniego uzbrojenia terenu) przed rozpoczęciem inwestycji Spółka wybuduje odcinek sieci urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, tak aby można było w przyszłości za pomocą tego odcinka doprowadzić wodę do domów powstałych w ramach właściwej inwestycji.

Koszt budowy sieci wyniesie………… zł brutto.

Wybudowany odcinek sieci wodociągowej Spółka planuje przekazać (częściowo nieodpłatnie) za kwotę 122 zł na rzecz Infrastruktury Wodociągowo Kanalizacyjnej Sp. z o.o., tj. na własność gminnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W piśmie uzupełniającym z dnia 14.08.2009 r. Spółka poinformowała, iż grunt na którym jest zaplanowane wybudowanie odcinka sieci urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych nie jest jej wyłączną własnością.

Aby zrealizować inwestycję mieszkaniową potrzebne jest pozwolenie na budowę. Wydanie pozwolenia na budowę opiera się m.in. o projekt sieci, w tym wodociągowych i kanalizacyjnych, wykonany zgodnie z założeniami i istniejącymi uwarunkowaniami (możliwości podłączenia) obowiązującymi w danym mieście – w tym przypadku w G.

Planowany do wybudowania odcinek sieci urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych przebiegać będzie zarówno przez grunt Spółki (Spółka posiada ten grunt jako wieczyste użytkowanie do 5 grudnia 2089), jak również przez grunt innego właściciela.

Ponadto po zakończeniu inwestycji budowlanej Spółka planuje przekazać Miastu pas ziemi zaplanowany na drogę, w którym przebiegać będą ww. sieci (nie wiadomo czy zostanie on przyjęty, a jeśli tak – to nie wiadomo na jakich warunkach finansowych).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy w zaistniałej sytuacji powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT w zakresie częściowo nieodpłatnego przekazania odcinka sieci... (czy w części nieodpłatnego przekazania należy naliczyć podatek VAT...)
2. Czy w przypadku poniesienia nakładów inwestycyjnych związanych z wybudowaniem odcinka sieci wodociągowej doprowadzającej wodę do zespołu zabudowy realizowanego przez podatnika, a następnie częściowo nieodpłatnego przekazanie tego odcinka sieci na rzecz gminnej spółki, nakłady poniesione na tą sieć są kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...
   
   

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, tj. na pytanie 2).

Wniosek odnośnie pytania 1), tj. w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 2)

Zgodnie z zasadą wyrażoną w treści art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienianych w art. 16 ust 1 tejże ustawy.

Spółka podnosi, że nieodpłatne przeniesienie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej nie jest darowizną w kodeksowej jej postaci, gdyż celem działania Spółki nie było obdarowanie gminnej spółki, lecz uzyskanie dostępu do wymaganej infrastruktury. Podkreśla również, iż bez wcześniejszego wybudowania przekazywanego odcinka sieci niemożliwe byłoby uzyskanie dostępu da miejskiej sieci wodociągowej. Z kolei bez uzyskania dostępu do tejże sieci wybudowany zespół byłby zupełnie niefunkcjonalny, a zatem niemożliwa byłaby sprzedaż budowanych mieszkań, a w konsekwencji uzyskiwanie przychodów.

Spółka uważa więc, że nakłady inwestycyjne związane z wybudowaniem odcinka sieci wodociągowej doprowadzającej wodę do budowanego zespołu zabudowy, następnie nieodpłatnie przekazanego na rzecz gminnej spółki, są kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na podparcie własnego stanowiska Spółka wskazuje, iż znajduje ono uzasadnienie w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 stycznia 2009 roku , sygn. IPPB1/415-1190/08-4/JB.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do podatkowych kosztów uzyskania przychodów określa art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 z ze zm.) definiując koszty uzyskania przychodów jako wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Przywołana regulacja wskazuje, iż definicja kosztów uzyskania przychodów – dla celów podatku dochodowego – składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną.

Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:

• konieczność faktycznego – co do zasady – poniesienia wydatku,

• poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu.
  
  

Drugi z tych elementów stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek nie został ujęty w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Do katalogu tego należą m.in. wydatki, które nie są zaliczane do kosztów podatkowych po przekroczeniu ustawowo określonych limitów, gdy nie spełnią określonych warunków, bądź ze względu na swój charakter bezwzględnie nie stanowią kosztów podatkowych.

Art. 16 ust. 1 ustawy zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, iż każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

Tym samym dany podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie - zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

W konsekwencji nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro bowiem ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem osiągnięcia przychodów, to ten cel musi być widoczny. Ponoszone koszty winny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny. Prawo zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów dany podmiot ma w przypadku, gdy wydatki te pozostają w związku przyczynowo–skutkowym z osiąganymi przychodami.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 cyt. ustawy podatkowej, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych miedzy spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową (…).

Odnosząc się do treści wniosku podkreślić należy, że w przypadku nieodpłatnego bądź częściowo odpłatnego przekazania odcinka sieci urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na własność gminnej spółce gminnej - to wydatki poniesione na budowę takiej infrastruktury należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne zgodnie z obowiązującymi od 14 grudnia 2001 r. przepisami ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) są obowiązane zapewnić realizację budowy oraz rozbudowy urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, w tym także sieci. Jednakże realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci (art. 15 ust. 1 i 2 ustawy). Warunki przyłączania do sieci (zgodnie z art. 19 ustawy) określa uchwalony przez radę gminy regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne, od dnia wejścia w życie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, mogą te urządzenia przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie (art. 31 ust. 1 ustawy). Rozliczenie pomiędzy przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a podmiotem, który przekazał infrastrukturę techniczną, powinno być dokonane na podstawie umowy, uwzględniającej zasady ekwiwalentności wzajemnych świadczeń.

W przypadku przekazania infrastruktury przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, niezależnie od charakteru tego przekazania, wydatki poniesione na jej budowę należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Wynika to m.in. z faktu, że do kosztów przedsięwzięcia inwestycyjno-budowlanego zalicza się koszty wykonania sieci i przyłączy technicznych, koszty wykonania urządzeń i obiektów budowlanych związanych z budynkami mieszkalnymi oraz koszty wykonania niezbędnego zakresu uzbrojenia terenu.

Nie ma też podstaw do przyjęcia, że w przypadku gdy dochodzi do nieodpłatnego przekazania infrastruktury technicznej, będzie to darowizna. Przekazanie infrastruktury nie ma bowiem na celu obdarowania kogokolwiek, ale jest niezbędne dla uzyskania dostępu do mediów i korzystania ze świadczeń przez podmiot, który dokonuje przekazania.

Instytucję darowizny regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Stosownie do art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, darowizna to forma umowy, "w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku". Z podanej definicji wynika, iż istotą darowizny jest jej bezpłatność.

Przysporzenie w drodze darowizny może przybrać postać pieniędzy, określonych rzeczy należących do darczyńcy lub innych przysługujących mu praw majątkowych.

Darczyńcami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne (firmy, spółki), przy czym fundacje, jako organizacje z założenia realizujące cele społecznie bądź gospodarczo użyteczne, korzystają z ofiarności zarówno jednych, jak i drugich. Mogą także – jako osoby prawne – same przekazać darowiznę innemu podmiotowi.

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wszelkie darowizny, pieniężne i niepieniężne co do zasady stanowią przychód podlegający opodatkowaniu. Jednakże w przedmiotowej sprawie zważyć należy na następującą okoliczność.

Z kodeksowej definicji darowizny wynika, iż świadczenie darczyńcy powinno być dobrowolne oraz bezpłatne bowiem użyty w tym przepisie zwrot "zobowiązuje się" oznacza dobrowolność świadczenia na rzecz obdarowanego. Tymczasem do dokonania nieodpłatnego przekazania infrastruktury podatnik jest zobowiązany bądź przez odpowiednie przepisy, bądź też przez przedsiębiorstwa dostarczające media, które w praktyce często zawierają umowy o ich dostawę pod warunkiem przekazania odpowiednich urządzeń.

Umowa darowizny jest umową jednostronnie zobowiązującą, co oznacza, iż świadczeniu darczyńcy nie odpowiada żadne świadczenie obdarowanego. Przy tym nie chodzi tutaj tylko o świadczenie w formie pieniężnej, ale jakiekolwiek świadczenie obdarowanego w ramach tego stosunku prawnego. Nie można więc uznać za darowiznę przekazania infrastruktury na rzecz gminnej spółki z o.o., gdyż mamy do czynienia ze wzajemnymi zobowiązaniami stron – podatnik przekazuje urządzenia, natomiast spółka daje możliwość korzystania z mediów.

Tak więc nieodpłatne przekazanie infrastruktury technicznej w celu przyłączenia przekazującego do sieci jest częścią wzajemnych zobowiązań stron. Z jednej strony ma miejsce zrzeczenie się własności, z drugiej – przyłączenie do sieci. Oznacza to, iż czynności tych nie można uznać za darowiznę, ponieważ jej istotą jest bezwarunkowo bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego.

Tymczasem przekazanie infrastruktury nie ma na celu obdarowania kogokolwiek, tylko jest konieczne do uzyskania dostępu do mediów i korzystania z nich.

Reasumując, w świetle wyżej przedstawionych unormowań prawnych Spółka - przy zachowaniu ogólnych reguł kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, w tym odnośnie właściwego ich udokumentowania – może dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zaliczyć do kosztów podatkowych nakłady inwestycyjne związane z wybudowaniem odcinka sieci wodociągowej doprowadzającej wodę do zespołu zabudowy realizowanego przez Spółkę, który to odcinek sieci zostanie nieodpłatnie bądź częściowo nieodpłatnie przekazany na rzecz gminnej spółki. Bez znaczenia w sprawie pozostaje okoliczność na czyim gruncie przedmiotowa inwestycja będzie realizowana.

W tym stanie rzeczy, stanowisko Spółki zaprezentowane we wniosku należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje