|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: inwestycje, koszty pośrednie, koszty uzyskania przychodów, odstąpienie od umowy, potrącalność kosztów, program komputerowy, ugody, wartości niematerialne i prawne | |
| Data: 2009-05-29 | |
![]() Istota interpretacji:Czy wydatki na wdrożenie systemu xxx przez S., które w latach 2004 i 2005 zostały aktywowane, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów roku 2008 na podstawie zawartej ugody sądowej, które zaspokoiła wszelkie roszczenia stron konfliktu?Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 05 marca 2009 r. (data wpływu 11.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wdrożenie systemu informatycznego na podstawie zawartej ugody sądowej -jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek - uzupełniony pismem z dnia 06 maja 2009 r. (data wpływu 11 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wdrożenie systemu informatycznego na podstawie zawartej ugody sądowej.
Wnioskodawca jest osobą prawną, której głównym przedmiotem działalności gospodarczej jest produkcja obrabiarek do metalu. Wnioskodawca jest spółką - córką niemieckiego koncernu G. Spółka zawarła z S. Umowę Ramową oraz Umowę Realizacyjną na wdrożenie systemu xxx w wersji zgodnej ze standardem G., których przedmiotem było wdrożenie modelu korporacyjnego G. wraz z niezbędnymi elementami polskich finansów i prawa gospodarczego, w szczególności rachunkowości i podatków. Strony uzgodniły całkowity koszt wdrożenia systemu na kwotę stanowiącą równowartość w złotych polskich (według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego wystawienie faktury) kwoty 132.000,00 EUR (netto). Jednocześnie strony ustaliły dla Spółki prawo do naliczania kary umownej (w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązań wynikających z Umowy Ramowej lub Umowy Realizacyjnej przez S.) w wysokości do 30% wartości netto Umowy Realizacyjnej (której niewykonanie lub nienależyte wykonanie dotyczy). Wobec opóźnienia w wykonaniu zobowiązania wynikającego z postanowień Umowy Realizacyjnej oraz niedotrzymania przez S. nowych (przedłużonych) terminów wynikających z Noty Kontroli Zmian, Spółka uprzedziła pismem stosując procedurę określoną w umowie o zamiarze rozwiązania łączących strony umów, udzielając 21 dniowego terminu na wykonanie przez S. zobowiązania. Ostatecznie, Spółka wystąpiła przeciwko S. z powództwem głównym o zapłatę kwoty 151.125,48 PLN. W związku z zawarciem ugody strony postanowiły:
Odstąpienie przez Spółkę od zawartych umów wiąże się z następującymi konsekwencjami na gruncie prawa podatkowego:
Po odstąpieniu przez Spółkę od zawartych z S. umów, proces wdrożenia systemu xxx został przeprowadzony przez konsultantów z Republiki Federalnej Niemiec. Spółka rozlicza się za korzystanie oraz wdrożenie systemu xxx ze spółką matką, płacąc co roku opłaty, które stanowią koszt podatkowy w momencie poniesienia. W uzupełnieniu z dnia 06 maja 2009 r. (data wpływu 11.05.2009 r.) Spółka wskazała, iż czynności, których dotyczą koszty poniesione na wdrożenie systemu xxx przez S., to:
Zdaniem Wnioskodawcy, zintegrowany system informatyczny, jakim jest system xxx, to najbardziej merytorycznie i technologicznie zaawansowana klasa systemów informatycznych wspomagających zarządzanie w przedsiębiorstwach i instytucjach. Optymalizuje procesy zarówno wewnętrzne, jak i zachodzące w najbliższym otoczeniu poprzez oferowanie gotowych narzędzi. Narzędzia te służą do automatyzacji wymiany danych pomiędzy działami przedsiębiorstwa oraz pomiędzy przedsiębiorstwem a innymi podmiotami biznesowymi z jego otoczenia (np. kooperantami, dostawcami, odbiorcami, bankami, urzędami skarbowymi). Głównymi cechami są: kompleksowość funkcjonalna, integracja danych i procedur, elastyczność funkcjonalna i strukturalna, zaawansowanie merytoryczne i technologiczne oraz otwartość. Cenę nabycia oprogramowania komputerowego zwiększają koszty jego instalacji, uruchomienia, testowania poprawności funkcjonowania, czy inne koszty związane z dostosowaniem oprogramowania do specyficznych potrzeb klienta. Wartości początkowej oprogramowania nie zwiększają jednak koszty szkolenia pracowników w zakresie obsługi tego oprogramowania. Koszty te ujmowane są w wyniku finansowym tego okresu sprawozdawczego, w którym zostały poniesione. Definicja kosztów uzyskania przychodów została unormowana przez prawodawcę w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), jako koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Niewątpliwym jest, iż poniesione wydatki przez Spółkę w ramach współpracy z S. dotyczą prowadzonej działalności gospodarczej. System xxx pozwala na zwiększenie efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa oraz zwiększenie możliwości osiągania przychodów. Zawarta ugoda sądowa stanowi potwierdzenie faktu, iż odstąpienie nie nastąpiło z winy Spółki, lecz podmiotu wdrażającego system. O niewywiązaniu się przez S. z postanowień zawartych umów, świadczy wypłacone przez pozwanego odszkodowanie w wys. 90.000,00 PLN. W art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi zamknięty katalog wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, ustawodawca nie wymienił opisanej w stanie faktycznym kategorii wydatków. Ze względu na wymuszoną konieczność odstąpienia od umowy, by Spółka mogła korzystać z zintegrowanego systemu w wyznaczonym terminie oraz pośredni związek przyczynowo - skutkowy poniesionych wydatków, Spółka stoi na stanowisku, iż stanowią one koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Zgodnie z tymi uregulowaniami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
Powyższe oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, pod tym jednak warunkiem, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów. Ponadto zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który zawiera art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Należy przy tym zaznaczyć, że koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy podzielić można na koszty bezpośrednie i koszty pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka zawarła z wykonawcą Umowę Ramową oraz Umowę Realizacyjną na wdrożenie systemu Baan. Wobec opóźnienia w wykonaniu zobowiązania wynikającego z postanowień Umowy Realizacyjnej oraz niedotrzymania przez wykonawcę nowych (przedłużonych) terminów wynikających z Noty Kontroli Zmian, Spółka uprzedziła o zamiarze rozwiązania łączącej strony umów. Ostatecznie strony zawarły ugodę rekompensującą Spółce wzajemne potencjalne szkody i straty związane z realizacją zawartych umów. W trakcie realizacji umów Spółka poniosła koszty związane z wdrożeniem systemu xxx. Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 41 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - obowiązującym w stanie prawnym do 31.12.2008 r. - nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych kosztów zaniechanych inwestycji. Jednocześnie w myśl art. 4a pkt 1 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694), tj. zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego (art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości). Jednocześnie ustawa o rachunkowości nie zalicza do kategorii środków trwałych (środki trwałe ustawa wymienia w art. 3 ust. 1 pkt 15) nabytych przez podmioty gospodarcze licencji. Licencje, przy spełnieniu wymagań ustawy o rachunkowości, wymienionych w art. 3 ust. 1 pkt 14 lit. a), mogą stanowić wartości niematerialne i prawne. Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż skoro wdrożony system informatyczny, zarówno na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i art. 3 ust. 1 pkt 14 lit. a) ustawy o rachunkowości, po spełnieniu przesłanek wymienionych w obu ustawach, może stanowić wartości niematerialne i prawne, to nie może być jednocześnie środkiem trwałym. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi okoliczność, o której stanowi art. 16 ust. 1 pkt 41 ustawy podatkowej i przepis ten nie może być podstawą do stwierdzenia, że w przypadku niewdrożenia systemu informatycznego, doszło do zaniechania inwestycji, o której mowa w tej regulacji. Zauważyć również należy, iż z uwagi na odstąpienie od procesu wdrożenia systemu informatycznego, a tym samym nie uruchomienie tegoż systemu, nie doszło w Spółce do powstania wartości niematerialnej i prawnej (podlegającej amortyzacji), o której mowa w art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z tego też względu nie znajdą zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy podatkowej, stanowiące, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, iż o możliwości zaliczenia wydatków związanych z wdrożeniem systemu informatycznego do kosztów podatkowych decydować będą przepisy art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych. Zapis art. 15 ust. 1 ww. ustawy pozwala podatnikowi odliczyć od przychodów wszelkie koszty ich uzyskania pod warunkiem, że będą one miały związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętego przychodu lub też służyć będzie zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów. Ponadto ponoszone przez podatnika wydatki nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, określonym w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie podkreślić należy, iż sama okoliczność nie wyłączenia danej kategorii wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, w myśl powołanych wcześniej przepisów, nie przesądza jeszcze o tym, że dany wydatek może za taki koszt być uznany. Zaznaczyć bowiem należy, iż możliwość zakwalifikowania konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten spodziewanego przychodu nie przysporzy. Z analizy sprawy wynika, że odstąpienie przez Spółkę od wdrożenia systemu xxx wynikało z opóźnienia w wykonaniu zobowiązania wynikającego z postanowień Umowy Realizacyjnej oraz niedotrzymania przez wykonawcę nowych (przedłużonych) terminów wynikających z Noty Kontroli Zmian. Mając na uwadze powyższe oraz uwzględniając okoliczność, iż wydatki związane z wdrożeniem systemu informatycznego poniesione zostały w celu zabezpieczenia źródła przychodów i nie zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stwierdzić należy, iż mogą one stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Podkreślić również należy, iż warunkiem zakwalifikowania przedmiotowych wydatków do kosztów podatkowych jest ich właściwe udokumentowanie, świadczące o celowości ich poniesienia z punktu widzenia funkcjonowania Spółki. W kwestii natomiast momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami, kwestie te reguluje przepis art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W myśl natomiast art. 15 ust. 4e tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2008 r., za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Zatem, ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych określa datę powstania kosztu podatkowego. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż w ewidencji księgowej poniesione koszty wdrożenia systemu Baan ujęto jako "wartości niematerialne i prawne w budowie". Po zakończeniu całego procesu i rozpoczęciu użytkowania systemu xxx łączna kwota wydatków miała stanowić podstawę odpisów amortyzacyjnych. Ponieważ jednak w wyniku zawartej ugody odstąpiono od zawartych umów nie doszło do powstania wartości niematerialnej i prawnej. Tym samym dopiero w momencie zawarcia ugody poniesione koszty wdrożenia mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu nax wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2009-05-29 |
