Istota interpretacji:

Czy koszty opracowania wniosku w celu dofinansowania z funduszy strukturalnych do zakupu środków trwałych, stanowią koszt podatkowy?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zamierza ubiegać się o dotację unijną ze środków przewidzianych dla województwa X (X Regionalny Program Operacyjny – działanie 2.2.). Przy sporządzaniu tego wniosku, Spółka będzie korzystać z usług zewnętrznej firmy konsultingowej.

Z tytułu wykonanej usługi, firma ta obciąży Spółkę wartością usługi. Spółka do tej pory nie korzystała z dopłat z wymienionego funduszu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy koszty opracowania wniosku w celu dofinansowania z funduszy strukturalnych do zakupu środków trwałych, stanowią koszt podatkowy...

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na opracowanie wniosku o dotację unijną nie są wydatkami związanymi z zakupem środka trwałego i nie powiększają wartości początkowej środka trwałego.

Spółka uważa, że są to wydatki związane z uzyskaniem dofinansowania, które ma służyć danej inwestycji i powinny być zakwalifikowane do kosztów podatkowych jako inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i są potrącane w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Spółki, nie ma tu zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ wydatki na opracowanie wniosków o dotacje są sfinansowane z własnych środków, nie są finansowane z dotacji.

Nie ma też zastosowania art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ wolna jest od podatku kwota dotacji z budżetu państwa, tj. przychód, a nie dochód (art. 17 ust. 1 pkt 47).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Koszty opracowania wniosku o dotację unijną nie powinny być uznawane za koszty bezpośrednie, dotyczące przychodów w postaci środków unijnych (dotacji). Należy je zatem zakwalifikować do kosztów pośrednich, związanych z prowadzoną przez podatnika działalnością.

Uznanie kosztów opracowania wniosku o dotację z Unii Europejskiej za koszty pośrednie, oznaczać będzie, iż podlegać będą one potrąceniu w dacie poniesienia.

Moment potrącenia wydatków uznanych za koszty podatkowe o charakterze pośrednim wskazany został w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z regulacją tego artykułu, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Wskazać należy również, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ww. ustawy).

Reasumując, wydatki poniesione przez Spółkę na opracowanie wniosku o dotację unijną, stanowić będą dla Niej koszt uzyskania przychodów.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w zakresie zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 05 maja 2009 r., nr ILPP2/443-386/09-4/EN.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje