|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: integracja, integracja pracowników, koszt, koszty uzyskania przychodów, oddział, wyjazd integracyjny | |
| Data: 2009-06-04 | |
![]() Istota interpretacji:Czy koszty organizacji spotkań integracyjnych (integracyjno-szkoleniowych) pracowników opisanych w stanie faktycznym stanowią, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów Oddziału?
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka S.A. Oddział w Polsce (dalej Oddział) jest oddziałem instytucji kredytowej świadczącym usługi finansowe na rynku polskim. Oddział zatrudnia łącznie około 120 pracowników, na różnych stanowiskach i szczeblach poszczególnych jednostek organizacyjnych (departamentów). Zważywszy, że kapitał ludzki stanowi jeden z kluczowych czynników budowania i rozwoju pozycji ekonomicznej instytucji finansowej, Oddział podejmuje szereg działań mających na celu podnoszenie kwalifikacji kadry pracowniczej, stymulowanie i motywowanie zatrudnionych do zwiększenia jakości i wydajności ich pracy jak też budowanie trwałych i silnych relacji pracodawca-pracownik oraz efektywnej współpracy pomiędzy samymi pracownikami. Jednym ze skutecznych sposobów takich działań jest organizowanie spotkań integracyjno-szkoleniowych dla pracowników. W zależności od specyfiki zakładanego celu, spotkania takie mogą przybierać różne formy. Dla potrzeb niniejszej interpretacji analizie podlegać będą następujące formy:
Wszystkie powyższe działania finansowane są ze środków obrotowych Oddziału przy zachowaniu zasady racjonalności gospodarowania, w oparciu o obowiązujące normy wewnętrzne. Wydatki udokumentowane są fakturami VAT lub rachunkami. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy koszty organizacji spotkań integracyjnych (integracyjno-szkoleniowych) pracowników opisanych w stanie faktycznym stanowią, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów Oddziału... Zdaniem Wnioskodawcy, koszty ponoszone na organizację działań opisanych w stanie faktycznym, jako koszty pracownicze, pośrednio związane z uzyskiwanymi przez Oddział przychodami, winny być uznane za koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 00.54.654 tekst jednolity z późniejszymi zmianami - dalej jako ustawa o CIT) pozwala podatnikowi na zaliczenie do kosztów podatkowych wszelkich kosztów nakierowanych na osiągnięcie przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie ich źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki wymienione w poz. 54 wniosku służą motywowaniu/integrowaniu pracowników oraz budowaniu zespołów. Spotkania takie pośrednio wpływają również na poprawę atmosfery w miejscu pracy i umacnianie wzajemnych relacji. Nie bez znaczenia jest fakt, że imprezy tego typu budują szczególną więź między pracownikami a pracodawcą, co wpływa na ograniczenie rotacji pracowników. Imprezy, których elementem (głównym lub pobocznym) jest szkolenie mają również na celu podnoszenie kwalifikacji pracowników, kształtowanie właściwych postaw i wzorców, zwiększenie świadomości pracowników w zakresie regulacji prawnych i ładu korporacyjnego i inne działania służące polepszeniu jakości świadczonych przez Oddział usług i poprawę poziomu obsługi klienta. Powyższe świadczy o tym, że koszty tego typu działań są wydatkami racjonalnymi i gospodarczo uzasadnionymi, ukierunkowanymi pośrednio na wzrost poziomu uzyskiwanych przychodów, poprzez podnoszenie jakości usług, poprawę efektywności oraz redukcję kosztów (np. związanych z rotacją pracowników). W ocenie Oddziału w zakresie wydatków ponoszonych na organizację takich spotkań zachowany jest podstawowy warunek uznania za koszt, czyli istnienie związku przyczynowego między wydatkiem a źródłami przychodu. Koszty organizacji tego typu działań nie zostały wyłączone przez ustawodawcę enumeratywnie z kosztów uzyskania przychodów, ani w art. 16 ustawy o CIT, ani w żadnym innym z pozostałych artykułów tej ustawy. Nie bez znaczenia jest również fakt, że Oddział organizując tego typu spotkania realizuje również obowiązki nałożone przez art. 94 pkt 10 ustawy Kodeks Pracy (Dz. U. 98.21.94 tekst jednolity z późniejszymi zmianami), który to przepis zobowiązuje pracodawcę do wpływania na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego (zasady te oznaczają obyczajowe i moralne minimum postępowania w stosunkach międzyludzkich). Choć ustawodawca nie mówi w Kodeksie Pracy w jaki sposób wykonywać powyższy obowiązek, to już samo jego umieszczenie nakłada na pracodawcę (nie sankcjonowane) zobowiązanie do podejmowania takich działań. Reasumując, w opinii Oddziału koszty działań opisanych w poz. 54 wniosku jako koszty pracownicze, pośrednio związane z uzyskiwanymi przez Oddział przychodami winny być uznane za koszty uzyskania przychodu. Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje: Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 w/w ustawy. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot "w celu" oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Należy zauważyć, iż kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych (integracyjnych), lecz w każdej sytuacji trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiego spotkania. W przypadku, jeżeli wydatki poniesione zostały na zorganizowanie imprezy okolicznościowej oraz spotkań integracyjnych mających na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych. Jeśli jednak spotkanie nie służy takiemu celowi, a przebywanie pracowników ze sobą czy konsumpcja są celem samym w sobie, to w takim przypadku nie można uznać, iż wydatki takie mają związek z przychodem, wobec czego nie stanowią one kosztu uzyskania przychodów. W tym miejscu tutejszy organ zaznacza, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego. Dlatego podatnik powinien posiadać dowody dokumentujące integrujący i motywacyjny charakter imprezy, (np. przykładowy program imprezy integracyjnej przygotowany przez osoby odpowiedzialne za organizację spotkania, listy pracowników biorących udział w spotkaniu itp.). Należy podkreślić, iż jak stanowi art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Tak więc aby wydatki na organizację imprezy dla pracowników mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, muszą zostać sfinansowane ze środków obrotowych pracodawcy, a nie z funduszu socjalnego. Jak wynika z powyższego, kosztami podatkowymi mogą być wydatki sfinansowane ze środków obrotowych, ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych i integracyjnych, pod warunkiem jednak, że podatnik wykaże, iż mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością oraz mają na celu zwiększenie efektywności pracy (poprzez m.in. poprawę atmosfery pracy i zintegrowanie pracowników) i w efekcie służą uzyskaniu bądź zwiększeniu przychodu. Dodatkowo, Organ podkreśla, że obowiązki nałożone na pracodawcę przez Kodeks Pracy (nie wchodząc w interpretację art. 94 pkt 10 tej ustawy i rozstrzyganie jakie działania należy uznać za kształtujące w zakładzie pracy zasady współżycia społecznego) nie znajdują bezpośredniego przełożenia, jeżeli chodzi o możliwość uznania wydatku za koszt podatkowy. Podstawę w tym zakresie stanowią przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności powołany art. 15 ust., a zgodnie z nim, wypełnienie podstawowej przesłanki związku wydatku z przychodem podatkowym. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż wydatki wymienione w pkt 1, 3, 4 w ocenie organu podatkowego wypełniają normę art. 15 ust.1 i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż:
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-06-04 |
